Wpływ ewolucji funkcji sił zbrojnych 

na międzynarodowe stosunki 

wojskowe.

Siły zbrojne



Siły  zbrojne  –  siły  i  środki  wydzielane  przez 

państwo  do  zabezpieczenia  jego  interesów  i 
prowadzenia  walki  zbrojnej,  obrony,  ujęte  w 
całość organizacyjną, składającą się z różnych 
rodzajów  wojsk  i  służb.  Posiadają  własne 
stowarzyszenia,  instytucje  edukacyjne,  służby 
medyczne  oraz  inne  odpowiedniki  instytucji 
cywilnych.

Ewolucja 



W  wieku  XX  oraz  na  początku  XXI  dokonały  się 
istotne zmiany  związane  z  militariami.  Przez  sto lat 
potrafiono  zmodernizować  samolot  zdolny  do 
pokonania  kilkuset  metrów  w  powietrzu  na 
bezzałogowe  myśliwce,  stworzyć  broń  masowego 
rażenia.  Wraz  z  rozwojem  technologii  następuje 
więc rozwój w siłach zbrojnych. Mobilność jednostek 
wojskowych,  siła  uderzenia  czy  długodystansowe 
możliwości  ataków  dzięki  wszelkiego  rodzaju 
pociskom  dają  nowy  wymiar  możliwości  w  zakresie 
stosunków  wojskowych  czy  samego  prowadzenia 
wojny. 

Ewolucja c.d.

Sam człowiek odgrywa jednak w dalszym ciągu 

najważniejsze  role  w  systemie  strategii  czy 
zarządzania  zasobami  ludzkimi  a  także 
bojowymi.  W  ciągu  kilkunastu  lat  dostrzeżono 
potrzebę  rozszerzenia  pojęć  oraz  funkcji  jakie 
powinny  prowadzić  siły  zbrojne  w  ramach 
swojej 

działalności. 

Nowsze 

zagrożenia 

związane 

np 

z 

cyberprzestrzenią, 

dostępnością  i  rozwojem  broni  masowego 
rażenia  a  także  terroryzmem  itp  powodują 
konieczność utrzymania sił zbrojnych w ciągłej 
gotowości.

Zadania sił zbrojnych



zadania  obronne  w  razie  wojny  (odparcie 

bezpośredniej agresji lub pomoc sojusznikowi, 
jeśli takich państwo posiada)



zadania  reagowania  kryzysowego  (także  w 

ramach misji organizacji międzynarodowych)



zadania stabilizacyjne i prewencyjne w czasie 

pokoju

Teoria równowagi władzy



Warunkiem  pokoju  jest  taki  układ  relacji  władzy  w 
skali  międzynarodowej,  który  nie  pozwala  na 
dominację  żadnego  państwa  nad  pozostałymi 
uczestnikami stosunków międzynarodowych.            
W  stosunkach  wojskowych  między  państwami 
należy  za  najważniejszą  kwestię  uznać  pojęcie 
możliwości 

obronnych. 

Różnica 

w 

tych 

możliwościach  między  państwami  jest  miarą 
zagrożenia. Ocena zagrożenia stanowi podstawy do 
konstruowania  polityki  obrony  i  definiowania 
interesów 

danego 

państwa 

w 

zakresie 

bezpieczeństwa. 

Unowocześnianie 

broni 

wszelkiego 

typu, 

rozwiązania  strategiczne  na  czas  wojny  czy 
pokoju  są  znaczące  jako  potencjał  obronny 
państwa  co  pełni  funkcję  odstraszającą  dla 
potencjalnych  agresorów  –  zmniejsza  on 
ryzyko  zostania  zaatakowanym.  Całkowite 
wyeliminowanie  wszelkiego  zagrożenia  nie 
jest  oczywiście  możliwe  jednak  można 
osiągnąć 

pewien 

stopień 

stabilizacji 

gwarantujący  dobre  warunki  bezpieczeństwa 
dla danego państwa. Można to osiągnąć m.in. 
przez sojusze militarne jak np. NATO

Ogranizacje międzynarodowe a siły 

zbrojne

W związku z możliwościami bojowymi krajów – (jedne 

są  większe  i  mocniejsze,  inne  mniejsze  i  słabsze) 
dostrzec  można  pewne  rozbieżności.  Aby  uniknąć 
agresji  i  destabilizacji  kraje  łączą  się  w  sojusze 
militarne  np.  NATO  które  powodują  gwarancję  o 
wzajemnej  pomoc  w  razie  agresji  na  którekolwiek 
państwo  członkowskie.  Same  zapewnienia  jednak 
nie  wystarczą,  dlatego  organizowane  są  wspólne 
szkolenia,  operacje  militarne  na  terenie  innych 
krajów, 

wymiany 

handlowe 

związane 

z 

nowoczesnym uzbrojeniem itp. 

W ramach organizacji międzynarodowych np. 

ONZ, UE siły zbrojne wypełniają najczęściej 
zadania stabilizacyjne i prewencyjne w 
regionach takich jak Afryka czy Azja gdzie 
sytuacja polityczna, kulturowa i ekonomiczna 
jest niestabilna. Operacje pokojowe mają na 
celu załagodzenie oraz jeśli to możliwe 
zakończenie konfliktu w danym kraju czy 
obszarze. Taka pomoc ze strony krajów 
wysoko rozwiniętych pozwala na lepsze 
warunki rozwoju dla pozostałych.

Podsumowanie



Ewolucja funkcji sił zbrojnych ma znaczący wpływ na 
międzynarodowe stosunki wojskowe. Dzięki 
możliwościom krajów wysoko rozwiniętych wzajemne 
stosunki militarne mogą być utrzymywane i 
rozwijane na całym świecie co daje większą 
stabilizację a także inny wymiar zarządzania 
obronnością. Nowe technologie powodują 
rozszerzanie współpracy między państwami ale 
przez nie powstają również nowe zagrożenia, którym 
należy przeciwdziałać. Siły zbrojne są częściej 
wykorzystywane zaznaczając fakt że to właśnie 
bezpieczeństwo jest jednym z filarów państwa.

Dziękujemy za Uwagę

Bibliografia



pl.wikipedia.org



Bezpieczeństwo międzynarodowe u schyłku 

XX wieku, pod Ed. D. Bobrow, E. Haliżak, 
Warszawa 1997



sciaga.pl



Militarne aspekty światowego układu sił, 

Leszek Porębski



prawo.rp.pl