Analiza matematyczna 1

Notatki do wykªadu

Mateusz Kwa±nicki

11 Asymptotyka

Cz¦sto interesuj¡ca jest nie tyle granica ci¡gu (an), ale szybko±¢ wzrostu an wraz z n. W ªatwy sposób mo»na to za pomoc¡ tzw. notacji asymptotycznej.

Denicja. Niech (cn) b¦dzie dowolnym ci¡giem liczb dodatnich. Okre±lamy:

|a

O(c

n|

n) =

(an) : lim sup

< ∞

,

n→∞

cn

|a

Ω(c

n|

n) =

(an) : lim inf

> 0

,

n→∞

cn

|a

o(c

n|

n) =

(an) : lim sup

= 0

,

n→∞

cn

a

a

Θ(c

n

n

n) =

(an) : lim sup

< ∞, lim inf

> 0

= O(cn) ∩ Ω(cn).

n→∞

cn

n→∞

cn

Cz¦sto zamiast (an) ∈ O(cn) piszemy an = O(cn) itp.

Twierdzenie. Zaªó»my, »e wyrazy ci¡gów (an) i (bn) s¡ dodatnie. Wówczas: an = o(bn) =⇒ an = O(bn), an = Ω(bn) ⇐⇒ bn = O(an), an = O(bn) ⇐⇒ O(an) ⊆ O(bn), 1

1

an = O(bn) ⇐⇒

= O

,

bn

bn

1

1

an = o(bn) ⇐⇒

= o

,

bn

bn

an = Θ(bn) ⇐⇒ an = O(bn) oraz an = Ω(bn), an = Θ(bn) ⇐⇒ bn = Θ(an), an = Θ(bn) ⇐⇒ Θ(an) = Θ(bn), an = Θ(bn) ⇐⇒ an = O(bn) oraz bn = O(an).

Twierdzenie. Zachodzi: an = O(cn) oraz bn = O(dn) =⇒ an ± bn = O(cn + dn) oraz an · bn = O(cn · dn).

Ponadto O(K · cn) = O(cn). Analogiczne wªasno±ci maj¡ pozostaªe klasy.

Twierdzenie. Zachodz¡ nast¦puj¡ce zawierania:

• je±li K < K0, to O(nK) ⊆ O(nK0);

• je±li 0 < L < L0, to O(Ln) ⊆ O((L0)n);

• je±li L > 1, to O(nK) ⊆ O(Ln);

• je±li 0 < L < 1, to O(Ln) ⊆ O(nK); 1

• je±li K > 0, to O((ln n)M ) ⊆ O(nK);

• je±li K < 0, to O(nK) ⊆ O((ln n)M ).

Twierdzenie. Zachodzi: n

X 1

Hn =

= Θ(ln n),

j

j=1

za± dla K 6= −1,

n

X jK = Θ(nK+1).

j=1

Twierdzenie. Zachodzi:

!

nn

nn+ 12

n! = Ω

,

n! = Θ

.

en

en

12 Wa»ne granice, szeregi i funkcje Szereg harmoniczny:

∞

X 1 = ∞,

n

n=1

oraz szereg anharmoniczny:

∞

X (−1)n−1 = ln(2).

n

n=1

Szereg geometryczny:

∞

X

1

xn =

,

|x| < 1.

1 − x

n=0

Funkcja wykªadnicza:

∞

X xn

x n

exp(x) =

= lim

1 +

,

x ∈ R.

n!

n→∞

n

n=0

Funkcja dzeta Riemanna:

∞

X

1

ζ(s) =

,

s > 1;

ns

n=1

π2

π4

ζ(2) =

, ζ(4) =

, ...

6

80

Wzór Stirlinga:

√

∞

!

nn

X (−1)k B

1

n! =

2πn

exp

1 +

k ·

,

(Bn) ci¡g liczb Bernoulliego.

en

k(k − 1)

nk−1

k=2

Wzór Wallisa:

((2n)!!)2

π = lim

,

0!! = 1!! = 1, k!! = k · (k − 2)!!; n→∞ (2n + 1)!!(2n − 1)!!

24n(n!)4

π = lim

.

n→∞ (2n + 1)!(2n − 1)!

2