1. Obliczenia

N := 37

: ilosc przediałów

n := 1 .. N

: kolejne przedzialy od pierwszego do n-tego k := 2 .. 36

: Przedzialy dla ktorych wyliczone zostana pomocnicze punkty Simpsona x'(k)

x :=

1

n =

n

x' :=

⋅ x

+ ⋅

+ x

(

)

k

4

k−

2 x

1

k

k+1

x' =

1 4

k

2 4

4.5

3 6

5

4

4

6

10

5 6

7.5

6 14

9

7 20

13.5

8 25

19.75

9 30

25

10 57

35.5

11 42

46.5

12 57

49.5

91

13

61.75

90

14 75

82.25

15 92

86.5

16 82

83

90

85.25

99

62

61

47

36

37

17

21

13

9

11

6

2

1

0

1

1

1

zaleznosc Simpsona umozliwiajaca przeliczenie punktow eksperymentalnych na punkty polozone blizej krzywej docelowej rozkladu ciaglego.

150

xn

100

x'k

50

0 0

5

10

15

20

25

30

35

40

n, k

2. Wyznaczenie wartosci sredniej rozkladu 1

n1s :=

⋅

n

∑

⎛

⎞

N ⎜

n1s = 19

⎝ n ⎠

n2 :=

: wartosc srednia rozkladu odczytana zwykresu s

20

(nr. przedzialu dla ktorego krzywa rozkladu ciaglego ma maksimum)

n1s + n2s

ns :=

2

n =

: srednia arytmetyczna srednich

s

19.5

rozkladu otrzymanych dwoma roz-

nymi metodami

3. Wyznaczenie odchylenia standardowego rozkladu (n − ns)2

∑

σ

n

1 :=

N − 1

σ1 = 10.8

σ2 := 12

: odchylenie standardowe odczytane z wykresu σ= 12

(punkty przegiecia ciaglej krzywej rozkladu) 2

4. Wykres log x ~ (n - n)

n s

w

(n − n )2

:=

n

s

y := log x + 1

(

)

n

n

1

1

w :=

w

y

s

s :=

y

∑

⋅

N

n

∑

⋅

N

n

: wzory na regresje liniowa

n

n

⎡

⎤

⎢∑ ⎡ w − w

(⎣

)⋅y

n

s

n⎤⎦ ⎥

n

a := ⎢

⎥

: nachylenie

⎢

−

⎥

− 3

w

w

⎢

(

)2

∑ n s

a = 4.90555

−

× 10

⎥

b := y

⎣ sn − a⋅ws

⎦

: przesuniecie

h := 1

− .. 220

g(h) := a⋅h + b

b = 1.79868

yn

g(h)

wn, h

0.217

−

σ3 :=

a

σ3 = 6.7

σ1 + σ2 + σ3

σs :=

3

σ =

: wartsc srednia odchylen

s

9.8

standardowych liczonych

roznymi metodami

5. Schodkowy histogram zaleznosci ilosci kulek x(n) od numeru przedzialu. Szerokosc przedzialu przyjalem rowna 1

xn

x'k

n, k

trace 1

trace 2

37

a :=

x

∑

a = 1224

n

n = 1

6.Obliczenie bezwzglednej i wzglednej ilosci kulek w poszczegol-

nych przedzialach

ilosc wszystkich kulek : n(max) = 1980

_

a) [n + 0.679σ] [15,25]

s

n(bwz) = 1321 : bezwzgledna ilosc kulek otrzymana eksperymentalnie n(wz) = 66,7 / : wzgledna ilosc kulek otrzymana eksperymentanie t(wz) = 0,5 : teoretyczne prawdopodobienstwo wpadniecia kulki do danego przedzialu

b) [n + σ] [13;27]

s

n(bwz) = 1630

n(wz) = 82,3 /

t(wz) = 0,68

_

c) [n + 2σ] [6;34]

s

n(bwz) = 1951

n(wz) = 98,5 /

t(wz) = 0,95

d) [n + 3σ] [1;37]

s

n(bwz) = 1980

n(wz) = 100 /

t(wz) = 0,997