KONCEPCJE ZARZĄDZANIA wykład 1

Dr. Ewa Czarnecka-Wójcik

EGZAMIN: test jednokrotnego wyboru

WSPÓŁCZESNE ZARZĄDZANIE

Rewolucja nowych elementów nowoczesnego zarządzania:

• Nadanie priorytowego znaczenia klientowi (klient nasz pan)

• Nieustanne doskonalenie

• Pełna partycypacja personelu

• Przekształcanie przedsiębiorstwa w sieci społeczne

AD 1 Wszystko zależy od klienta

AD 2 Wymuszenie zmian w organizacji pracy chociaż ludzie nie lubią zmian, dlatego pracownik musi być cały czas szkolony.

AD 3 Problemy są rozwiązywane szybciej jeśli są rozwiązywane w miejscu ich powstawania przez ludzi których te problemy dotyczą.

AD 4 przedsiębiorstwo jest otwarte na dostawców, współpracowników a NAWET NA KONKURENCJE.

Wielu zmianą uległy sposoby organizacji i zarządzania, można wskazać na stopniowe przejście organizacji :

• od patrzenie do środka na postrzeganie otoczenia

• od stabilności do zmienności

• od przetwarzania rzeczy do przetwarzania informacji

• od wykorzystywani pracowników o wykorzystywania ich możliwości

• od walki z konkurencją do współpracy

• od prostoty do złożoności

• od zamykania się do otwartości

• od nastawiania na zagrożenia do nastawiania na szanse

Do cech współczesnych przedsiębiorstw można zaliczyć

• szczupłość(organizacja skupiona na kluczowych kompetencjach)

- elastyczność ( często zmienne i różnicuje zachowania rynkowe)

• inteligencja ( gromadzi zasoby niewidzialne, rozwija je i chroni)

• kooperacja (org. Która szuka zasileń zasobowych i kompetencyjnych we współdziałaniu z otoczeniem)

Dla nowoczesnej organizacji istotny jest proces ciągłego doskonalenia, dlatego ceni się rozwój człowieka i organizacji, wspólny partycypacyjny proces oraz ducha dociekliwości, a zatem muszą pojawić się następujące wartości:

• szacunek wobec ludzi; Postrzega się poszczególne osoby jako godne zaufania i sumienne, należy je traktować z godnością i szacunkiem

• Zaufanie i wspieranie, Skuteczna i zdrowa organizacja cechuje się zaufaniem, autentycznością, otwartością, wspieraniem kultury.

• Wyrównywanie władzy, w skutecznych organizacjach przywiązuje się nie wielkie znaczenie do autorytetu formalnego i kontroli hierarchicznej.

• Konfrontacje; nie należy zamiatać problemów pod dywan, należy stawić im czoło.

• Uczestnictwo; Im w większym stopniu ludzie na których zmiana wywrze wpływ, będą uczestniczyć w decyzjach związanych z tą zmianą w tym większym stopniu będą się organizować w zmianę tych decyzji.

WYKŁAD II 29.III.09

Współczesne organizacje, proces organizacyjnego uczenia się.

Uczenie się oznacza postęp, proces ten powinien odnosić się do pracowników, zespołów i całej organizacji.

Wyróżniamy trzy typy uczenia się:

• tradycyjny

• empiryczny

• cybernetyczny

ad 1 : przyswajanie wiedzy na studiach, kursach, szkoleniach itp. Jednak wszystkiego w szkole nie da się nauczyć

ad 2: nauka praktyczna

ad 3 : porównywanie wiedzy teoretycznej z praktyczną

POZIOMY I PODSTAWOWE SPOSOBY REALIZACJI ORGANIZACJI UCZENIA SIĘ:

Poziom/typ	Tradycyjny	Empiryczny	Cybernetyczny
PRACOWNIKA	realizacje inwidualnych planów ciągłego rozwoju kompetencji przez samokształcenie uczestnictwo u kursach i szkoleniach	zdobywanie doświadczenia przez praktyczne działanie rotacja personelu na różnych stanowiskach pracy kontakty bezpośrednie z klientami kontakty bezpośrednie z pracownikami innych firm	analiza i ocena własnych zachowań oraz próba kwestionowania założeń dotyczących pracy na stanowisku inwidualne odkrywanie wewnętrznych założeń dotyczących działania organizacji i ich analiza i ocena przekazywanie informacji napływających z otoczenia do banku danych praca nad własnymi projektami

POZIOM ZESPOŁU

Poziom/typ	Tradycyjny	Empiryczny	Cybernetyczny
ZESPÓŁ	Trening zespołu pracowniczego ukierunkowany na wzrost umiejętności/działania zespołowego(w tym komunikowanie się) i spójności grupy Szkolenie prowadzone przez przełożonych i specjalistów zewnętrznych Zespołowe uczenie się przez wzajemne przekazywanie sobie wiedzy.	zdobywanie doświadczeń przez zespołowe działanie ćwiczenie dialogu uczenie się z doświadczeń innych benchmaching wew. Kontakty z klientami, dostawcami, pracownikami innych firm, omawianie błędów i nieprawidłowości Uczenie się na błędach, omawianie działań skutecznych i nie skutecznych, wyciąganie wniosków z tych działań i wprowadzanie zmian	Przegląd sytuacji kryzysowych i niebezpiecznych Kwestionowanie założeń dot. Funkcjonowania działania zespołu i jego współpracy z innymi zespołami Zespołowa praca nad nowymi rozwiązaniami Pogłębianie wizji przyszłości

POZIOM CAŁEJ ORGANIZACJI

Poziom/typ	Tradycyjny	Empiryczny	Cybernetyczny
ORGANIZACJA	System gromadzenia informacji z literatury fachowej Zarządzanie procesem szkolenia	Benmsrching funkcjonalny i zewnętrzny Rozpoznanie potrzeb klientów Analizowanie trendów rozwojowych, zjawisk	Ciągłe gromadzenie informacji i ich przepływ z otoczenia

Organizacyjne uczenie się to ciągły proces adaptacji organizacji, jest to proces dzięki któremu kształtuje się, i rozwija podstawowa wiedza organizacji. Jest to proces informacyjny zmieniający zakres potencjalnych zachowań.

Przeszkody które mogą powstać w procesie organizacyjnego uczenia się:

• bariery w komunikacji

• brak klimatu współpracy/zaufania

• brak motywacji w organizacji

• błędy w procedurach organizacyjnego uczenia się

• autokratyczny styl kierowania

• nadmierne manifestowanie przez kadrę kierowniczą swej fachowości i nie zastąpialności

• nadmierna formalizacja

• zaniedbywanie procesów adaptacji nowych pracowników

• uznanie iż wszyscy pracownicy uczą się tak samo

czynniki ułatwiające uczenie się organizacjii

czynnik	Kwestia	interpretacja
Konieczności monitorowania otoczenia Luka wyników Troska o mierzalność Przywództwo	Czy organizacja rozumie i analizuje otoczenie. Czy i jak managerowie postrzegają lukę wyników. Czy systemy pomiarowe ułatwiają uczenie?? Czy kierownicy realizują funkcje przewodzenia w każdym szczeblu organizacji??	Konieczność stałego monitorowania otoczenia Należy posiąść zdolność dostrzeganie i rozumienia różnic miedzy tym co powinno być osiągnięte a zostało osiągnięte Pomiar to krytyczny aspekt uczenia się zwłaszcza gdy rozpatruje się jakość Identyfikowanie się wszystkich pracowników z wizją rozwoju organizacji z większą siłą uczenia się

Kadra kierownicza powinna być ukierunkowana na :

• zarządzanie twórczością

• zarządzanie wiedzą

• zarządzanie zmianą

• zarządzanie kompetencjami i talentami

• zarządzanie jakością

• zarządzanie przez wartości

• zarządzanie innowacyjno- partycypacyjne

Ad1) koncentruje się na wykorzystaniu inwencji twórczej pracowników, jest związane z twórczym wykorzystaniem problemów, jest krokiem wstępnym do tworzenia innowacji, uzyskiwania rozwiązań- są to TECHNIKI HEURYSTYCZNE

Ad2) w rozumieniu R.G Weinga polega na skoncentrowaniu działań na organizacji zdobywających wiedze z własnych doświadczeń i doświadczeń innych oraz umiejętnym wykorzystywaniu tej wiedzy.

Ad3) jest złożoną działalnością związaną z kształtowaniem standardów kompetencyjnych, prowadzącą do wzrostu wartości kapitału ludzkiego, efektywności działania organizacji.

Ad4) Jest narzędziem wspomagającym zarządzanie kompetencjami w wojnie o talenty tj utrzymywanie w organizacji ludzi szczególnie potrzebnych