1.Co stanowi tresc polityki spolecznej Unii Europejskiej?

2.Determinanty polityki spol.Unii Europejskiej?

3.Wpływ terytorialnego rozszerzenia wspolnot unii na polityke spoleczna?

4.Spoleczna rola praw obywatela Unii Europejskiej i karty praw podstawowych Unii?

5.Jakimi sposobami posluguje sie Unia, aby zlikwidowac problem bezrobocia??

Odp. 1 Polityka społeczna Unii Europejskiej to ogólny dział instrumentów, podejmowanych w ramach UE dotyczących zatrudnienia i ubezpieczeń społecznych, zabezpieczenia społecznego, równouprawnienia i bezpieczeństwa pracowników, kształcenia zawodowego, dokształcania młodzieży, prawa do zrzeszania się, oraz zawierania umów zbiorowych między pracownikami a pracodawcami. Polityka ta w sposób bezpośredni dotyczy tylko osób pracujących i ich rodzin.

Odp. 2. Unia Europejska w prowadzeniu swojej polityki jest kształtowana przez cztery podstawowe zasady:

  1. swobodny przepływ towarów

  2. swobodny przepływ kapitału

  3. swobodny przepływ usług

  4. swobodny przepływ ludzi

Polityka społeczna Unii jest podporządkowana swobodnemu przepływowi ludzi, i przez ten przepływ jest determinowana. Czyli w zależności od przemieszczeń ludzi wewnątrz unii regulowana jest polityka społeczna. (Problem ludzi idzie za Unią).

Unia wzoruje się na takich dokumentach jak: Powszechna Deklaracja Praw Człowieka ONZ (1948)

Europejska Konwencja Praw Człowieka Rady Europejskiej (1950), Europejska Karta Społeczna Rady Europy (1961)

Pakty Prawa Człowieka ONZ (1966), Konwencja Praw Dziecka ONZ (1999)

Odp.3.

Odp.4.

4 Prawa obywatela UE nadają 1. prawo swobodnego poruszania się i przebywania na terenie każdego państwa członkowskiego terytorium całej UE, w którym chcielibyśmy się osiedlić, pracować, studiować, wypoczywać, że względu na każde cele. Czasami prawo ograniczone ale tylko w pierwszej fazie członkostwa. 2. Prawo wyborcze czynne i bierne do organów lokalnych oraz parlamentu europejskiego na obszarze każdego państw członkowskiego. 3. Prawo do zgłaszania petycji do parlamentu europ. Oraz do rzecznika praw obywatelskich, prawo zgłaszania skarg, wniosków itp. 4. Prawo do korzystania z opieki dyplomatycznej i konsularnej każdego państwa członkowskiego w przypadku pobutu w kraju trzecim, w którym nie ma przedstawiciela własnego państwa.

Karta Praw Podstawowych: Dokument zawarty w 6 rozdziałach.

  1. Godność

  2. Sąd o wolności

  3. Równość

  4. Solidarność

  5. Prawa obywateli

  6. Wymiar sprawiedliwości ,

(na końcu są zawarte postanowienia ogólne)

Niektóre artykuły:

  1. Godność człowieka jest niewzruszona należy ją zachować i chronić

  2. Każdy ma prawo do życia. Nikt nie może być skazany na karę śmierci, ani nie może nastąpić jej wykonanie.

  3. Każdy ma prawo do poszanowania swoje integralności fizycznej i psychicznej.

  4. Nikt nie może być poddany torturom ani poniżającemu zachowaniu. Trzymany w niewoli albo poddany pracom przymusowym. Handel ludzkich istot jest zakazany.

  5. Każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.

  6. Każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego w domu i do komunikowania się.

Odp. 5. Komisja Europejska od dość dawna próbuje rozwiązać problem bezrobocia. Już w 1977r. wydała zalecenie, zgodnie z którym należy wprowadzić w państwach członkowskich specjalne programy szkolenia zawodowego dla wszystkich osób poniżej 25 roku życia, nie uczęszczających do szkół, a będących bezrobotnymi lub zagrożonymi bezrobociem.

1982 r. podjęto decyzję o wspólnych programach dotyczących zwalczania bezrobocia. Komitet ekonomiczno-społeczny dostał fundusze do walki z bezrobociem.

Również w przyjętej w 1993 r. „Białej Księdze o konkurencyjności, wzroście i zatrudnieniu” znalazły się wskazówki, jak walczyć z rosnącym problemem bezrobocia. Realizacja programu przedstawionego w „Białej Księdze” miała umożliwić stworzenie do 2000 r. 15 milionów nowych miejsc pracy i zmniejszenie stopy bezrobocia o połowę. Cel ten miał być osiągnięty przede wszystkim poprzez ściślejsze powiązanie wzrostu gospodarczego z tworzenie nowych miejsc pracy. Strategia przedstawiona w „Białej Księdze” proponuje m.in. reformę unijnego rynku pracy poprzez zwiększenie jego elastyczności, usunięcie antybodźców wzrostu zatrudnienia i poprawy konkurencyjności.

W listopadzie 1997 r. specjalnego szczytu UE poświęconego bezrobociu. działania na rzecz koordynacji polityki zatrudnienia w państwach członkowskich.

W 1998 r. Powstała pierwsza wspólna polityka zatrudnienia. Państwa członkowskie musiały opracować narodowe plany w zakresie zatrudnienia.

2000r. Szczyt w Lizbonie - postawiono sobie za cel uczynienie przez 10 lat z UE najbardziej dynamiczną gospodarkę światową, za pomocą wzrostu zatrudnienia, przez uzyskanie spójności społecznej i oparcie gospodarki unijnej o postęp, rozwój i wiedzę.