14
Rys. 6. Projekcja stereograficzna monokryształu wykonana z lauegra-mu rys. 2:
a - projekcja przed obrotem,
b - projekcja po obrocie doprowadzającym oś pasa B do środka projekcji
obrót doprowadza do pokrycia się płaszczyzny projekcji z jedną z pła-Mr.czyzn monokryształu {100}, }no}, dla których dysponuje się
. i itkami (standardowymi. Salkę z projekcją stereografiezną, po dokona-1 v-ii obrocie, nakłada się'na siatkę jstandardową o zgodnej według przewidywań płaszczyźnie projekcji. Przez obrót kalki wokół środka jpowin-się uzyskać pokrycie osi pasów i biegunów płaszczyzn z biegunami : ojekcji(standardowej i przypisać im odpowiednie wskaźniki. Jeżeli nie uzyska się pokrycia, należy posłużyć się inną siatką.standardową.
Projekcja stereograficzna monokryształu z polanymi wskaźnikami płaszczyzn i kierunków krystalograficznych oraz zaznaczonymi osiami x y z układu zewnętrznego (zgranego z kształtami próbki) pozwala na jednoznaczne opisanie jego orientacji. Opis ten może obejmować;
określenie kątów między osiami x y z i osiami krystalograficznymi
"kredlenie kątów między jedną z osi zewnętrznych(np. x)a głównymi i.'tamkami krystalograficznymi [l003£l10] [111],
.""lenie symbolu kierunku krystalograficznego zgadzającego się z i. mym kierunkiem w postaci zewnętrznej monokryształu, np. osią pręta, drutu).
w i i v p.iilku gdy wystarcza określenie położenia jednej osi, np. z,
1 ........>kti do trzech podstawowych kierunków [Jl003 [110] [iii], wów-
■ ' "i""' że każda półsfera jest pokryta 24 przystającymi trój-
k,i ....( nrrryr/.nymi, z których każdy ma jako wierzchołek biegun pła-"*v lino} {110} {iii}. Biegun osi z musi leżeć w jednym z tych •»• U 11 ■ ■ w l należy odczytać, posługując się siatką Wulffa, kąty, jaki.. iwotay on z wierzchołkami trójkąta (rys. 7).