WP/SYL1/2009 

 

1 

 

 
 
 
 
 
 

S Y L A B U S 

Rok akademicki: 2010/2011 

 
Kierunek: 
 

 

PRAWO 

 
Nazwa przedmiotu: 
 

 

PRAWO WYKROCZEŃ 

 
 

 
Symbol przedmiotu: 
 

 
P-S-C-035 
 
 

 
Rok studiów: 
 

 
IV 
 
 

 
Semestr: 
 

 

    Jesienny 

 

 

 X   Wiosenny 

 
Imię i nazwisko wykładowcy: 
 

 

 ZOFIA KOCEL-KREKORA 
 
 

 
Tytuł / stopień naukowy: 
 

 
Doktor 
 
 

 
Status przedmiotu: 
 

 

    Podstawowy           Uzupełniający               Języki                                              

 

    Kierunkowy         X   Specjalizacyjny         Inny                                              

 

Forma zajęć: 

 

    Wykład (W)                                              Ćwiczenia (C) 

 

 X   Konwersatorium (K)                              Seminarium (S) 

 

 
Język wykładowy: 
 

 
Polski 
 

Tryb: 

Liczba godzin i tryb zajęć: 

 

   Stacjonarny 

 
 

 

 20  Niestacjonarny 

 

 
Liczba punktów ECTS: 
 

 
3 
 

Uczelnia Łazarskiego 

Wydział Prawa i Administracji

 

 

 

WP/SYL1/2009 

 

2 

 
Wymagania wstępne wobec słuchaczy: 
 

 

 

 
ZałoŜenia i cele kształcenia: 
 

Celem  wykładu  jest  zapoznanie  studentów  z  Materialnym 

prawem  wykroczeń  w  2  podstawowych  aspektach.  Po 

pierwsze, chodzi o uświadomienia faktu, Ŝe prawo wykroczeń 

jest  integralną  częścią  systemu  Prawa  karnego,  tworząc 

jednolity  materialny  system  prawny.  Zatem  ukazanie,  Ŝe 

prawo  wykroczeń  to  tzw.  „małe”  prawo  karne,  określające 

zasady  odpowiedzialności  i  zasady  karania  za  czyny  o 

mniejszym niŜ przestępstwa stopniu społecznej szkodliwości. 

W konsekwencji czego rozwiązania przyjęte w części ogólnej 

Prawa  wykroczeń  są  bardzo  zbieŜne  z  tymi  określonymi  w 

prawie  karnym.  Zatem  kaŜda  instytucja  Prawa  wykroczeń 

omawiana  będzie  tak,  aby  studenci  znali  podobieństwa  oraz 

róŜnice  obu  unormowań  prawnych.  Po  drugie,  w  zakresie 

wykładów 

będzie 

wskazanie, 

Ŝ

e 

wśród 

wykroczeń 

odnajdujemy takie, które od przestępstw róŜni tylko kwota, a 

pozostałe  ustawowe  znamiona  czynu  są  identyczne  (tzw. 

Czyny  przepołowione)  oraz  takie,  których  odpowiednika  ni 

ma  w  prawie  karnym.  Celem  wykładów  jest  teŜ  nauczenie 

studentów 

prawidłowego 

funkcjonowania 

określonych 

zachowań  oraz  ukazanie  jak  wygląda  praktyka,  co  zostanie 

zrealizowane  poprzez  rozwiązywanie  licznych  casusów. 

Zajęcia 

zostaną 

uzupełnione 

orzecznictwem 

Sądu 

NajwyŜszego. 

 

TREŚCI PROGRAMOWE 

 

 

L.p. 

Program zajęć: 

Liczba 
godzin 

 

WP/SYL1/2009 

 

3 

1  

 

 

 

2  

 

2  

 

 

1 

 

 

2  

 

3  

 

 

 

1  

 

3  

 

 

3  

 

2  

1. 

 

 

 

2. 

 

3. 

 

 

4. 

 

 

5. 

 

6. 

 

 

 

7. 

 

8. 

 

 

9. 

 

10. 

 

Sprawy organizacyjne. Ogólne załoŜenia Prawa wykroczeń, rozwój Prawa wykroczeń w 

Polsce, zadania Zespołu ds. ujednolicenia rozwiązań Prawa karnego i Prawa wykroczeń, 

jako  przykład  dąŜenia  do  jednolitości  systemu,  kryteria  rozgraniczania  przestępstw  i 

wykroczeń; 

Ź

ródła i zasady stosowania materialnego Prawa wykroczeń, czas i miejsce popełnienia 

wykroczenia, zasada terytorialności; 

Pojęcie  i  struktura  wykroczenia,  strona  podmiotowa  i  przedmiotowa  wykroczenia, 

zajęcia  praktyczne  polegające  na  analizie  wybranych  typów  wykroczeń  z  punktu 

widzenia określania ustawowych znamion czynu; 

Formy popełnienia wykroczeń, zasady odpowiedzialności w tym zakresie (porównanie 

z prawem karnym). Rozwiązywanie casusów z zakresu omawianych kwestii. Jedność i 

wielość wykroczeń, pojęcie zbiegów wykroczeń i przestępstw; 

Ogólne  pojęcie  kary  w  prawie  wykroczeń  oraz  rodzaje  kar  i  środków  karnych  w 

porównaniu z kodeksem karnym. Środki oddziaływania wychowawczego; 

Ogólne  dyrektywy  wymiaru  kary  za  wykroczenia  oraz  szczególny  wymiar  kary  w 

aspekcie  porównania  do  materialnego  Prawa  karnego.  Analiza  orzecznictwa  Sądu 

Okręgowego  w  Warszawie  w  zakresie  rozpoznawania  apelacji  od  kary  w  sprawach 

Waz; 

Przedawnienie karalności i zatarcie ukarania za wykroczenia, a przedawnienia i zatarcie 

skazania za przestępstwo; 

Systematyka  wykroczeń.  Istota  czynów  „przepołowionych”.  Wykroczenia  przeciwko 

mieniu. Zapoznanie studentów z orzecznictwem SN w zakresie tego typu przestępstw i 

wykroczeń; 

Wybrane  rodzaje  wykroczeń,  analiza  typów  określonych  wykroczeń  pod  kątem 

ustawowych znamion czynu. Rozwiązywanie casusów. Analiza orzecznictwa; 

Zajęcia praktyczne. Odpowiedzi na pytania studentów, rozwiązywania casusów. 

 

20  

 
Literatura podstawowa: 
 

Autor (autorzy) / tytuł publikacji / wydawnictwo / rok wydania / tom, ewentualnie wybrany dział / ewentualnie zagadnienia (strony od-do). 

 

WP/SYL1/2009 

 

4 

Podręcznik: 

A.

 

Marek, Prawo wykroczeń; 

Kodeks wykroczeń i kodeks karny. Komentarze do kodeksu wykroczeń i kodeksu karnego; 

Ustawa Prawo o ruchu drogowym. 

Literatura uzupełniająca: 

Autor (autorzy) / tytuł publikacji / wydawnictwo / rok wydania / tom, ewentualnie wybrany dział / ewentualnie zagadnienia (strony od-do). 

 

 
Forma i warunki zaliczenia: 
 

Zaliczenie – (Z). 

Czy utwór spełnia wymogi dzieła o charakterze autorskim w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.          
o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Z 2000 r., nr 90, poz. 804 z późn. zm.)? 
 

                                    

 X  TAK 

                                     NIE 

Dr Zofia Kocel-Krekora 

 
 
 
 

................................................. 

 

 
 
 
 
 
 

................................................. 

 

Data i podpis odpowiedzialnego za zajęcia

 

Data i podpis Dziekana