Sylwia Błachowiak
Analityka medyczna 
grupa a

 Hipoglikemię można różnicować ze względu na 
stopień nasilenia objawów.

 Według tego podziału rozróżniamy :

• Hipoglikemię nie odczuwalną , wykrywaną 
przypadkowo podczas pomiaru poziomu cukru we 
krwi. 

• Hipoglikemię odczuwalną - (łagodną, 
umiarkowaną) gdy pacjent sam lub przy pomocy 
drugiej osoby jest w stanie opanować 
hipoglikemię np. poprzez podanie produktów 
spożywczych zawierających glukozę lub 
wstrzyknięcie glukagonu. 

Najbardziej niebezpiecznym stadium są 
ciężkie stany hipoglikemii wymagające szybkiej 
interwencji lekarskiej.

 Z badań wynika, że u pacjentów leczonych 
insuliną, łagodna lub umiarkowana 
hipoglikemia, może występować średnio dwa 
razy w tygodniu, natomiast ciężkie epizody 
hipoglikemii zdarzają się zwykle raz w roku.

 Kliniczne objawy hipoglikemii dotyczą 
najczęściej wegetatywnego układu nerwowego. 

Pierwsze symptomy pojawiają się już przy 
stężeniach glukozy mniejszych niż 3,6-3,0 
mmol/l.

Objawy neurowegetatywne obejmują:

  uczucie niepokoju, 

  silnego leku, 

  drżenie rąk, 

  zimne poty, 

  kołatanie serca,

  osłabienie, 

  bladość twarzy, 

  rozszerzenie źrenic, 

  wzrost napięcia mięśniowego, 

  uczucie zmęczenia, 

  senność, 

  napady „wilczego głodu”.

 Postępujące obniżenie poziomu cukru, może 
doprowadzić do znacznie poważniejszych 
objawów ze strony ośrodkowego układu 
nerwowego. 

 Stan taki nosi nazwę neuroglikopenii i jest 
spowodowany zmniejszonym stężeniem glukozy 
docierającej do mózgu.

 Powoduje to zaburzenie podstawowych 
czynności mózgu.

 Neuroglikopenia pojawia się, gdy stężenie 
glukozy we krwi spada poniżej 2,5 mmol/l.

Możliwe objawy to:

  bóle głowy,

  rozdrażnienie, 

  zaburzenie koordynacji ruchowej,

  zaburzenia widzenia i mowy, 

  mroczki przed oczami, 

  zawroty głowy, 

  uczucie splątania, 

  drgawki, 

  senność, 

  zaburzenia koncentracji, 

  trudności w oddychaniu.

Ciężkie niedocukrzenie zagraża:

  utratą przytomności,

  śpiączką, 

  wstrząsem hipoglikemicznym. 

 - Powtarzające się hipoglikemie mogą powodować 
trwałe zmiany w mózgu, doprowadzając do zaniku 
kory mózgowej, wskutek stopniowego niszczenia 
neuronów.

 - Ciężkie hipoglikemie przyczyniają się do udaru 
niedokrwiennego mózgu, a także do występowania 
przejściowych lub trwałych niedowładów.

 Zdarzają się sytuacje, w których pacjent może 
nie odczuwać objawów hipoglikemii. 

 Dzieje się tak w wyniku uszkodzeń 
wegetatywnego układu nerwowego, 
spowodowanego długotrwającą cukrzycą oraz 
uprzednio przebytymi ciężkimi hipoglikemiami.

 Poziom glukozy ciągle spada i od razu pojawiają 
się cechy neuroglikopenii, bez wystąpienia 
sygnałów ostrzegawczych inicjowanych przez 
prawidłowo funkcjonujący układ wegetatywny.

Powodowane przez układ nerwowy oraz przez 
adrenalinę : 

•  drżenie  

•  niepokój  

•  przyspieszone bicie serca  

•  drętwienie warg, języka, palców  

•  drażliwość  

•  głód  

•  nudności  

•  bladość skóry  

•  zimny pot
 

Objawy ze strony mózgu w odpowiedzi na 
hipoglikemię: 

•  uczucie słabości, zmęczenie  

•  zaburzenia koncentracji  

•  zaburzenia pamięci  

•  zaburzenia mowy  

•  uczucie gorąca  

•  zaburzenia chodu 

•  ból głowy  

•  problemy z oceną sytuacji  

•  zaburzenie widzenia barw  

•  senność  

•  zaburzenia świadomości  

•  drgawki