background image

Psychologia makrostruktur 

społecznych

dr Katarzyna Growiec

background image

Na dzisiejszym wykładzie

• Zachowania ludzi w organizacjach:
- twórcze i krytyczne myślenie w grupach 

pracowniczych

- osobowość a zachowania w organizacjach
- role społeczne a zachowania w organizacjach
• Siedem kultur kapitalizmu:
- wpływ kultury na zachowania biznesowe ludzi
- wymiary kultury: indywidualizm/kolektywizm, 

dystans władzy (duży/mały), kontekstowość 
(wysoka/niska)

background image

Katastrofa wahadłowca Challenger; USA, 1986 rok

background image

Myślenie krytyczne

Przyczyną katastrofy Challengera w 1986 roku było uszkodzenie 

pierścienia uszczelniającego zbiornik paliwa w prawym silniku 
wspomagającym. Zginęła cała załoga, składająca się z 7 osób

NASA wiedziała przed katastrofą o możliwych problemach ze 

szczelnością pierścienia. Pojawiały się również głosy 
ostrzegające przed planowaniem startu maszyny na mroźny 
dzień (28 styczeń)

Katastrofie można było zapobiec
Analiza wykazała, że proces decyzyjny w NASA zawierał błędy. 

Inżynierowie bali się naruszyć hierarchię i zwracać uwagę na 
swoje obawy, co do bezpieczeństwa lotu. Wyrażali się niejasno 
i pomniejszali wagę zagrożenia. Kierownictwo NASA było z kolei 
pod silną presją czasu

2003 rok – katastrofa promu Columbia

background image

Myślenie krytyczne w grupach

Paradoksalnie, krytyka nastręcza grupom więcej trudności niż 

wykazanie się twórczym podejściem. Brak krytycznego 
myślenia niesie ze sobą więcej zagrożeń niż niemożność bycia 
twórczym

Aby krytycznie myśleć potrzeba:
1. Wykorzystać dowody (fakty, dane, opinie przemawiające na 

rzecz danego wniosku). Problem: ludzie mają tendencję do 
dzielenia się informacjami powszechnie znanymi i 
akceptowanymi. Te rzadkie zachowują dla siebie! To mija się z 
celem

2. Logicznie uzasadnić swoje opinie i wnioski (np. unikać 

myślenia typu: albo-albo czyli fałszywych dylematów 
„Challenger startuje jutro albo wcale”)

background image

Skuteczne rozwiązywanie problemów i 

podejmowanie decyzji składa się z następujących 

etapów:

1) Członkowie grupy rozumieją dany problem lub kwestię (jeśli nie, to 

potrzebują dodatkowych wyjaśnień, sprecyzowania problemu na 
piśmie)

2) Jasne kryteria, jakie wymagania ma spełniać rozwiązanie 

problemu/decyzja (np. czy ustalono budżet, którego nie można 
przekroczyć)

3) Etap twórczego myślenia – ważne, aby nie zakończyć zbyt 

wcześnie generowania pomysłów jak problem rozwiązać (problem 
oceniania w grupie, zbyt silnego nacisku na harmonię, relacje w 
grupie bardziej cenione niż rozwiązanie problemu)

4) Zgłoszone pomysły muszą być rzetelnie rozpatrzone pod kątem ich 

mocnych i słabych stron

5) Ustalenie kryteriów wyboru najlepszego rozwiązania. Wybór 

najlepszego rozwiązania

6) Realizacja najlepszego rozwiązania

background image

Osobowość a praca z innymi ludźmi (Myers-Briggs Type 

Indicator, MBTI)

MBTI został opracowany przez Isabel Briggs Myers oraz 

Katherine Cook Briggs. Opiera się na pracach Carla 
Gustawa Junga

Cztery wymiary opisu osobowości :
-

introwersja/ekstrawersja

-

rozsądek/intuicja

-

analiza/uczucia

-

obserwacja/ocena

Każdy z wymiarów stanowi kontinuum (natężenie cechy 

wysokie/niskie X 2 bieguny danej cechy)

Daje to łącznie kombinację - 16 typów osobowości

background image

Wymiar introwersji/ekstrawersji

Osoba 

introwertyczna (I)

Osoba 

ekstrawertyczna 

(E) 

Mocne strony

Może pracować 

niezależnie

Lubi pracować nad 

pomysłami

Jest ostrożna przed 

podjęciem decyzji

Łatwo wchodzi w 

interakcje

Jest otwarta

Aktywna osoba czynu

Słabe strony

Nie lubi, kiedy jej się 

przerywa

Rezygnuje z 

możliwości, które 

można by 

wykorzystać

Może być skryta i 

wydawać się 

nietowarzyska

Jest impulsywna i 

niecierpliwa

Potrzebuje zmiany i 

różnorodności

Potrzebuje innych, 

aby jak najlepiej 

funkcjonować

background image

Wymiar rozsądek/intuicja

Osoba polegająca 

na rozsądku (S - 

sensing)

Osoba polegająca 

na intuicji (N - 

intuition)

Mocne strony

Zwraca uwagę na 

szczegóły i fakty

Jest cierpliwa i 

systematyczna

Jest praktyczna

Dostrzega możliwości

Lubi złożone kwestie

Lubi pracować nad 

nowatorskimi 

problemami

Słabe strony

Nie umie szerzej 

spojrzeć na problem

Nie dostrzega 

możliwości lub nie 

potrafi wyobrazić 

sobie przyszłości

Frustruje ją złożoność

Niecierpliwi się 

podczas wykonywania 

nudnej pracy

Przeskakuje do 

wniosków

background image

Wymiar analiza/uczucia

Osoba wnikliwie 

analizująca (T- 

thinking)

Osoba kierująca się 

uczuciami (F- 

feeling)

Mocne strony

Logiczna, analityczna, 

zorganizowana

Ma dobre zdolności 

krytyczne

Uczciwa i stanowcza

Rozważa uczucia 

innych

Rozumie potrzeby 

innych

Jest zainteresowana 

utrzymaniem 

harmonii w grupie

Słabe strony

Nie zauważa uczuć 

innych osób

Nie jest 

zainteresowana 

harmonią w grupie

Nie rozumie wartości 

innych

Może być 

zdezorganizowana

Jest nadmiernie 

akceptująca

Nielogiczna i 

nieobiektywna

background image

Wymiar obserwacja/ocena

Osoba obserwująca 

(P – perceiving)

Osoba oceniająca (J 

– judging)

Mocne strony

Spostrzega wiele 

aspektów problemu

Elastyczna, 

spontaniczna

Nie ocenia, akceptuje

Zdecydowana

Wytrwała w realizacji 

zadania

Planuje i trzyma się 

planu

Słabe strony

Niezdecydowana

Łatwo się rozprasza, 

nie kończy zadań

Nie planuje

Uparta i nieelastyczna

Raczej kontrolowana 

przez plan niż 

odpowiedzialna za 

niego

Podejmuje decyzje na 

podstawie 

niewystarczającej 

liczby informacji

background image

Tabela typów według MBTI (16)

• http://www.myersbriggs.org/my-mbti-personality-type/mbti-

basics/

background image

Rola społeczna a praca z innymi ludźmi

Metafora roli społecznej:

-

rola istnieje zanim zagra ją konkretny aktor

-

rola jest dla aktora faktem zewnętrznym, napisał ją dla 
niego ktoś inny

-

rola wyznacza szczegółowy sposób postępowania

-

roli trzeba się nauczyć zanim się ją zagra

-

jedni grają rolę lepiej, inni gorzej

-

role różnych aktorów muszą być skoordynowane

-

w ciągu kariery aktor gra różne role

background image

http://www.ekino.tv/film,Kobieta-na-Marsie-Mez
czyzna-na-Wenus-De-l-autre-c%C3%B4t%C3%A9-du-l
it-2008-Lektor-PL,17775.html

• 59 min – 112 min

background image

Wymiar indywidualizm/kolektywizm

Wysoki indywidualizm
Ludzie cenią niezależność, autonomię i prywatność; popierają odstępstwa 

od reguł, zachęcają innych do „robienia tego, co chcą”

Przykłady: „Wiem, że wszyscy się zgadzają, ale ja nie i nie poprę tej 

decyzji”

„Nie będzie mnie na jutrzejszym spotkaniu. Bo mam okazję załatwić ważną 

dla mnie sprawę”

Wysoki kolektywizm
Ludzie cenią harmonię, zgodność i lojalność w stosunku do grupy; nie 

popierają odstępstw

Przykłady: „Zgodzę się ze wszystkim, co będziecie chcieli zrobić”
„Po południu wracam z konferencji z USA, ale prosto z lotniska przyjadę na 

wieczorne spotkanie”

 

background image

Wymiar indywidualizm/kolektywizm

Indywidualistyczni członkowie grupy postrzegają osoby 

kolektywistyczne jako za bardzo dbające o to, co myślą 
inni. Sami obierani są z kolei jako rywalizacyjni i kłótliwi

Kolektywistyczni uczestnicy grupy łatwo są frustrowani przez 

indywidualistycznego członka grupy, postrzegają go jako 
samolubnego i obojętnego. Relacje w grupie są kluczowe 

Unikanie stawiania ludzi w kłopotliwej sytuacji

Kolektywistyczna kultura – Azja, Ameryka Łacińska
Indywidualistyczna – USA, Wielka Brytania
Gdybyś negocjował umowę z grupą kierowników na Tajwanie, 

należy zaplanować wcześniej długie spotkanie o charakterze 
towarzyskim, a potem dyskutować kwestie biznesowe

background image

Dystans władzy

Duży dystans władzy
Maksymalizuje się różnice pozycji pomiędzy członkami grupy; ceni 

strukturę zhierarchizowaną oraz silne, autorytarne przywództwo

Przykład: Lider mówi: „Zdecydowałem, że zrobimy to w ten sposób”
Mały dystans władzy
Minimalizuje się różnice pomiędzy członkami grupy wynikające z 

pozycji; ceni dzielenie władzy, partycypacyjne podejmowanie 
decyzji, przywództwo demokratyczne

Przykład: Lider mówi: „Wszyscy będziemy musieli żyć z podjętą 

przez nas decyzją, dlatego wszyscy powinniśmy mieć w niej 
swój udział. Powiedźcie mi, co sądzicie”

background image

Dystans władzy

W kulturze o małym dystansie władzy (USA, Holandia, Szwecja) 

różnice pozycji i władzy wśród jednostek są bagatelizowane

Członkowie grupy uważają, że mają takie same prawo jak lider 

grupy do wypowiadania się i uczestniczenia w procesie 
podejmowania decyzji

W kulturze o dużym dystansie władzy (Meksyk, Filipiny) faktyczne 

różnice statusu są powiększane. Ludzie akceptują sztywną 
hierarchię organizacyjną. Każdy ma swoje miejsce w hierarchii 
i nie powinien go zmieniać. Od lidera oczekuje się, że będzie 
kontrolował grupę i kierował nią. Osoby mogą się czuć 
sfrustrowane, gdy lider preferuje przywództwo partycypacyjne. 
Taki przywódca będzie oceniany jako słaby i niekompetentny

 

background image

Kultura niskokontekstowa a kultura 

wysokokontekstowa

Kultura niskokontekstowa – słowa znaczące same w 

sobie, ceni się bezpośrednią, jednoznaczną komunikację

Przykład: „Myślę, że część 2 raportu jest kiepska i należy ją 

przygotować od nowa”

Kultura wysokokontekstowa – większość znaczenia 

wypowiedzi wynika z sytuacji lub kontekstu; 
komunikacja jest niebezpośrednia; komunikaty 
niewerbalne są kluczowe dla zrozumienia przekazu

Przykład: „Zastanawiam się, czy nie powinniśmy przyjrzeć 

się dokładniej części 2 raportu. Czy ktoś jeszcze jej nie 
rozumie?”

background image

Kultura niskokontekstowa a kultura 

wysokokontekstowa

Kultura niskokontekstowa (USA) – werbalna część przekazu 

niesie znaczenie, co oznacza że to, co mówisz jest dokładnie 
tym, co masz na myśli. Jeżeli powiesz, że podoba ci się moja 
propozycja, to mogę ci zaufać, że naprawdę ona ci się podoba

Kultura wysokokontekstowa (Azja, Meksyk) – to cechy sytuacji 

lub kontekstu są ważniejsze niż same słowa. Jeżeli powiesz, że 
podoba ci się moja propozycja, muszę wziąć pod uwagę m.in. 
to, w jakiej sytuacji to się dzieje, jaki był cel rozmowy i 
przeszłe interakcje, aby mieć pewność, że propozycja 
naprawdę ci się podoba (a nie chodziło o uprzejmość)

Kultury wysokokontekstowe są skłonne do kolektywizmu -> 

harmonia grupowa jest w nich wartością. Niejednoznaczność 
wypowiedzi ułatwia bowiem utrzymanie harmonii w grupie 
(pozwala przy tym na łagodną niezgodność opinii)

background image

Siedem kultur kapitalizmu, 2003

• Książka Charlesa 

Hampden-Turnera i 
Alfonsa Trompenaarsa 

• Dotyczy: USA, Japonii, 

Niemice, Francji, 
Wielkiej Brytanii, 
Szwecji i Holandii

• Badanie objęło 15 000 

pracowników 
wyższego szczebla

background image

Siedem kultur kapitalizmu

Dobrobyt materialny jest inspirowany przez wartości 

obecne w kulturze

W każdej kulturze występuje utajona struktura 

przekonań, która niczym niewidzialna ręka, 
kieruje aktywnością gospodarczą ludzi

Wartości kulturowe mogą być źródłem ekonomicznej 

potęgi bądź słabości

Kapitalizm nie jest monolitem. Różne wartości 

kulturowe się z nim łączą

background image

Różnice kulturowe

W świecie, w którym coraz więcej towarów i usług wytwarzają 

grupy międzynarodowe, spółki typu joint venture, z kapitałem 
obcym, dobrze jest poznać i zrozumieć różnice kulturowe. 
Samochód na przykład może mieć karoserię z koreańskiej 
stali, niemiecki silnik, japońską elektronikę, angielskie 
skórzane siedzenia, deskę rozdzielczą z afrykańskiego 
mahoniu oraz szwedzki system bezpieczeństwa

Menedżerowie z Japonii, Niemiec i Francji widzą podstawę 

swojego systemu wartości przede wszystkim w dobru grupy, 
a dopiero po zaspokojeniu jej potrzeb skłonni są zajmować się 
kwestią potrzeb indywidualnych

Amerykanie, Brytyjczycy, Szwedzi i Holendrzy przyjmują za 

podstawę systemu dobro jednostki, po czym łączą jednostki w 
skutecznie działające grupy

background image

Stany Zjednoczone

• Źródłem amerykańskiego indywidualizmu jest etyka 

purytańska

• Ludzie mogę i powinni panować nad swoim otoczeniem 

zgodnie z własnymi przekonaniami i potrzebami. Nacisk na 
wewnątrzsterowność (inaczej w Holandii). Każdy jest 
odpowiedzialny za swój los

• Nagradzanie indywidualnych starań (a nie zespołowych)
• Zatrudnienie do pracy na podstawie indywidualnych 

umiejętności (a nie pasowania do reszty zespołu)

• Amerykański indywidualizm wyraża się w chronicznej dużej 

rotacji kadr. 20-30% członków zarządu odchodzi z firmy 
rocznie. Oznacza to, że w ciągu 3-4 lat zarząd firmy całkowicie 
zmienia skład

background image

Stany Zjednoczone

Przeszkodą w perspektywicznym rozwiązywaniu problemów są 

następujące preferencje kulturowe:

Skłonność do idealizacji praworządności oraz uniwersalizmu nauk 
ścisłych 

Ocena wartości inwestowania na podstawie ścisłych kalkulacji  
zysków (skłonności analityczne)

Przekonanie, że źródłem nowych wynalazków i przełomów 
naukowych jest geniusz twórczy (indywidualizm)

Łączenie przyszłych sukcesów z ambitnymi jednostkami, które 
wprawiają w ruch sekwencję wydarzeń 

Próba przewidywania i kontrolowania przyszłości za pomocą 
obecnych świadomych decyzji (wewnątrzsterowność)

Ambiwalentne uczucia wobec hierarchii. Trzeba rywalizować o 
władzę, miejsce w hierarchii, aby potem minimalizować nierówności

background image

Japonia

Elementy kultury japońskiej, które sprzyjają perspektywicznemu 

myśleniu:

• Przypisywanie wartości szczęśliwym trafom i szczególnym 

zbiegom okoliczności w sferze działalności gospodarczej

• Zainteresowanie szeroką gamą technologicznych związków, 

hybrydami i fuzjami

• Skłonność do postrzegania produktów jako powtarzających się 

w cyklach wiecznego powrotu, żeby inspirować gospodarkę 
(synchroniczna wizja czasu)

• Koncepcja złączenia hierarchii z ciągłością oraz rozwijaniem 

relacji z pracownikami

58% amerykańskich menedżerów uważa, że stanowisko 

zawdzięcza własnym osiągnięciom,  takiego zdania jest tylko 
27% Japończyków

background image

Niemcy

88% niemieckich menedżerów uważa, że lepiej jest pracować w 

zespole niż w pojedynkę

Cechą niemieckiego kapitalizmu jest współdecydowanie. W 1976 r. 

przyjęto ustawę o współdecydowaniu. Przedsiębiorstwa 
zatrudniające ponad 2 000 pracowników muszą powołać rady 
nadzorcze, złożone w połowie z przedstawicieli robotników, w 
połowie z przedstawicieli udziałowców oraz menedżera kadr 

Przedsiębiorstwa zatrudniające od 500 do 2 000 pracowników muszą 

powoływać ciała nadzorcze, w których 1/3 stanowią 
przedstawiciele robotników. Rady takie zatwierdzają ważniejsze 
decyzje dotyczące zasobów ludzkich w firmie. A menedżerowie są 
zobowiązani do dialogu z pracownikami

Niemieckie umowy o pracę przypominają traktaty pokojowe, prawnie 

zobowiązujące pracowników do dyskusji i arbitrażu, zanim akcję 
strajkową uzna się za legalną

background image

Niemiecki i francuski kolektywizm

background image

Niemcy

Pozornie Niemcy w kontaktach biznesowych wydają się 

oficjalni i nieprzystępni. Rzadko utrzymuje się kontakty 
towarzyskie z osobami poznanymi w pracy

Przekroczenie progu między oficjalną (Sie) i prywatną (Du) 

relacją jest dużą i ważną zmianą. Jeśli jednak zostanie 
się dopuszczonym do bliskiego kręgu przyjaciół, 
znajomość taka jest trwała

Różnice w dochodach w Niemczech są mniejsze niż USA. 

Szef przedsiębiorstwa w Niemczech zarabia 5,8 razy 
więcej niż robotnik niewykwalifikowany, w Wielkiej 
Brytanii – 6,5, we Francji – 7,5, we Włoszech – 7,6, a w 
USA - 12

background image

Bunt filii niemieckiej AMRO

Kiedy holenderski bank AMRO otworzył niewielką filię w Niemczech, 

zastosowano procedurę obowiązującą w centrali i filiach banku w 
Holandii. Polegała ona na cotygodniowych zebraniach 
pracowników w celu omówienia niedociągnięć i problemów 
związanych z obsługą klientów. Spotkania miały służyć podjęciu 
prób usprawnienia pracy

W filii niemieckiej prowadzenie takich zebrań okazało się jednak 

niemożliwe. Pracownicy nie przyznawali się do żadnych błędów. 
Stwierdzali, że omawianie własnych i cudzych porażek może ich 
narazić na nieprzyjemności ze strony przełożonych i 
współpracowników. Zgadzali się, że należy usprawnić pracę, ale 
prosili o udzielenie im wskazówek podczas spotkań po godzinach 
pracy. Taki sposób im pomoże

W tej reakcji widać skłonność do zachowania harmonii w grupie i 

długiego namysłu poprzedzającego właściwe działanie

background image

Szwecja – społeczny indywidualizm

Szwecja podobna jest do Stanów Zjednoczonych. Główna różnica 

dotyczy wymiaru wewnątrzsterowność-zewnątrzsterowność

Szwedzki kapitalizm opiera się na:
-

Uniwersalizmie

-

Analizie

-

Indywidualizmie

-

Zewnątrzsterowności

-

Statusie osiąganym

-

Równości

-

Sekwnecyjności

W światowych kręgach menedżerskich Szwedzi słyną z „miękkiego” i 

nieformalnego stylu sprawowania władzy. W mniejszym stopniu 
niż Amerykanie polegają na formalnych kryteriach oceny

background image

Holandia

Holenderskie powiedzenia związane z wodą:
-

Nie wchodź na jednodniowy lód (Bądź ostrożny)

-

Kiedy cielęta zatańczą na lodzie (Nigdy)

-

Przeszedł suchą nogą przez kanał (Udało mu się)

-

Woda sięga szczytu tamy (Zaraz się rozpłacze)

-

Od tego tama nie porośnie trawą (To nic nie pomoże)

-

Przejść prosto przez morze (Być uczciwym)

-

Załogę poznaje się podczas sztormu

-

Uderzył go wiatrak (Jest głupi)

-

Wyciąganie starych krów z kanału (Zbyt długie zajmowanie się 
starymi sprawami)

-

Wrócić do domu z mokrym żaglem (Wrócić pod wpływem 
alkoholu)

background image

Holandia – szczerość, sprzeciw, równość

Kultura biznesowa w Holandii jest zbliżona do amerykańskiej
96% Holendrów zakwestionuje i sprzeciwi się szefowi, który wyda im 

polecenie, z którym się nie zgadzają

Najsilniejsza wśród wszystkich analizowanych krajów skłonność do 

egalitaryzmu i najmniejszy stopień zhierarchizowania

Holendrzy nie lubią tych, którzy się popisują i wywyższają.  W 

taksówce nie siada się na tylnym siedzeniu tylko obok kierowcy. 

Wiedza jest źródłem autorytetu przy podejmowaniu różnych zadań. 

Holendrzy skłaniają się ku analizie (nie syntezie) przy 
rozwiązywaniu problemów. Błąd lidera podważa jego autorytet

81% menedżerów uważa, że najlepiej pracuje się, gdy pracownicy i 

zarząd uzgadniają cele przedsiębiorstwa, po czym każdy sam 
decyduje jak je osiągnąć 

Stawianie sprawy jasno i wprost uznaje się za oznakę szacunku

background image

Na podstawie: 

Adams, K., G. J., Galanes, (2008), Komunikacja w grupach, 
Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 113-178 

Hampden-Turner, Ch., A., Trompenaars, (2003), Siedem 
kultur kapitalizmu, Kraków: Oficyna Ekonomiczna

Dziękuję za uwagę!


Document Outline