Syndrom myślenia 

grupowego w procesie 

podejmowania decyzji 

Anna Rozalska

 

 

   Syndrom Grupowego Myślenia w 

grupowym podejmowaniu decyzji jest to 
syndrom zniekształceń, który może 
wystąpić w sytuacji, kiedy grupa 
podejmująca decyzję przedkłada 
osiągnięcie konsensusu nad podjęcie jak 
najlepszej decyzji. Oznacza również  
uleganie ograniczającej sugestii i 
naciskowi grupy, której jest się członkiem.

 

 

   Warunki do powstania syndromu 

grupowego myślenia związane są z 
sytuacją członków grupy, którzy podejmują 
istotne decyzje i występują często w 
warunkach braku dostatecznej ilości 
informacji wyjściowych, trudności w 
przewidywaniu skutków decyzji oraz 
podleganie silnym stresom wynikającym z 
wagi podejmowanych decyzji. 

 

 

Objawy Syndromu Grupowego 

Myślenia

• iluzja nieomylności i pewności siebie,

• lekceważenie niepomyślnych informacji,

• wiara we własną etykę zawodową, 

nieuwzględnianie etycznych i moralnych 

aspektów decyzji,

• lekceważące traktowanie wyników i osób 

spoza zespołu,

• wywieranie nacisku dla wymuszenia 

konformizmu,

• samocenzurowanie się, 

• iluzja jednomyślności,

• filtrowanie informacji, 

 

 

Na czym polega syndrom 

grupowego myślenia? 

• Regułą jest, że nagromadzenie wiedzy i doświadczenia 

zmniejsza częstość pomyłek i prowadzi do możliwie 
najlepszego rozwiązania problemu. Przy założeniu, że każdy 
z uczestników wnosi twórczy wkład osobisty, skutkiem 
myślenia grupy powinny być trzeźwa, wielostronna ocena 
sytuacji oraz podjęcie właściwej decyzji.

• Okazuje się jednak bardzo często , że inteligencja grupy 

wcale nie przewyższa inteligencji jej poszczególnych 
członków; że decyzje rozmaitych komitetów czy komisji są 
wyjątkowo nietrafne i byłoby lepiej gdyby były one 
podejmowane przez pojedyncze osoby. 

 

 

Czynniki zwiększające 

prawdopodobieństwo pojawienia się 

syndromu GM 

•

Grupa podejmuje decyzje brzemienną w skutki.

•

Trafność decyzji lub jej błędność będzie ważyć 

na prestiżu każdego z jej członków.

•

Członkowie grupy posiadają wysokie 

kwalifikacje, cenią i szanują siebie wzajemnie

•

Grupa jest położona wysoko w hierarchii 

społecznej. 

•

Grupa ma dostęp do szczególnych informacji, 

niedostępnych ogółowi (np. informacje tajne).

•

Grupa pracuje w sytuacji ograniczonego czasu i 

pod dużą presją na wypracowanie 

odpowiedniego rozwiązania.

 

 

Myślenie Grupowe charakteryzuje 

się 8 głównymi cechami

1. Złudzeniem całkowitego bezpieczeństwa 
2. Zbiorowym racjonalizowaniu działań grupy  
3. Niepodważalną wiarą w przyrodzoną moralność 

grupy 

4. Stereotypowe poglądy na wroga – jako słabego, 

złego 

5. Silnym naciskiem wewnętrznym na członków 

grupy, aby dostosowali się do norm grupowych i 

nie różnili w poglądach

6. Indywidualną autocenzurą myśli i idei 
7. Złudzeniem jednomyślności decyzji
8. Pojawieniem się strażników umysłów

 

 

Zapobieganie grupowemu 

myśleniu 

•

Lider grupy (lub osoba dominująca) powinien każdemu z 

członków grupy wyznaczyć rolę wymagającą krytycznej 

oceny proponowanych rozwiązań. 

•

Przywódcy w hierarchii organizacji powinni być bezstronni. 

•

Organizacja powinna rutynowo wprowadzać w życie praktykę 

powołania kilku niezależnych grup podejmujących decyzję i 

oceniających się nawzajem. 

•

Na każdym spotkaniu grupy, przynajmniej jednemu z 

członków grupy powinno przypisać się rolę "adwokata diabła" 

•

Przed podjęciem ostatecznej decyzji, grupa powinna odbyć 

"spotkanie ostatniej szansy", na którym od każdego 

wymagałoby się wyrażenia w sposób jasny swoich 

wątpliwości i wtórnych przemyśleń.

•

Grupa powinna posiadać i wysłuchiwać opinii jednego lub 

więcej ekspertów bądź wykwalifikowanych 

współpracowników, dobrze zorientowanych w temacie, lecz 

nie stanowiących członków grupy. 

•

Powinien być opracowywany plan alternatywny 

 

 

• Biorąc pod uwagę katastrofalne skutki jakie mogą 

wyniknąć z GM trzeba wziąć pod uwagę 

możliwości ulepszenia podejmowania decyzji w 

grupie. Wszystkie powinny dążyć do zmiany 

procesu podejmowania grupowej decyzji w taki 

sposób, żeby sprzyjał on niezależnemu myśleniu. 

Zaleca stosowanie procedur, które zmuszą 

członków grupy do krytycznej oceny zarówno 

pomysłów własnych jak i pomysłów innych osób-

stworzy to dopływ informacji, krytyki ze strony 

zewnętrznych ekspertów lub grup które 

wymagają aby grupa analizowała i inscenizowała 

reakcje i strategie opozycji. 

 

 

Bibliografia

-

http://pl.wikipedia.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna

-

http://www.kurierlubelski.pl/index.php?

module=dzial&func=viewpub&tid=9&pid=39076

-

 Fragmenty książki Janis, Irving. Victims of Groupthink: A Psychological Study of 

Foreign-Policy