background image

WYBRANE METODY 

KREATYWNEGO 

ROZWIĄZYWANIA 

PROBLEMÓW

background image

Czym jest problem?

Problem- rodzaj zadania, którego nie 
można rozwiązać za pomocą 
posiadanego zasobu wiedzy.

To nie to, że czegoś nie wiemy, 

gnębi nas, lecz to, że wiemy, iż 
coś jest nie tak”

                                  

W.Rogers

background image

Czym jest kreatywność?

        

„Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy”

                                                                          A. Einstein

To zdolność tworzenia, rozumowania, spojrzenia na 

dane zagadnienie z nowego, innego od 
dotychczasowego punktu widzenia.

Kreatywne myślenie to sztuka budowania 

odległych skojarzeń, trafnych metafor, 
umiejętności wychodzenia poza schematy, 
łączenia dziedzin i tematów pozornie ze sobą nie 
związanych, uciekania od przekonania, że się nie 
da.

background image

Po co kreatywność?

Kreatywność potrzebna jest wszędzie tam, 
gdzie zmienia się zestaw reguł i zasad, 
którymi kierujemy się podczas rozwiązywania 
problemów. Wzrastająca ich liczba ma coraz 
mniej gotowych rozwiązań, coraz mniej jest 
wypróbowanych i sprawdzonych metod 
podejścia do zagadnień. Zmiana zasad 
wymaga więc zmiany punktu widzenia i tu 
wkracza kreatywność.

Dzięki kreatywności problemy mogą 
sta się okazją ,a nie barierą dla 
działania.

background image

Proces twórczego 
rozwiązywania problemów

Etap I - przygotowanie- definiujemy problem, określamy 
potrzebę lub pragnienie, gromadzimy wszelkie 
informacje niezbędne do rozwiązania oraz określamy 
potrzebne kryteria do jego zweryfikowania.
Etap II – inkubacja- staramy się zdystansować do 
problemu, spojrzeć na niego z perspektywy, następnie 
zastanawiamy się i dokładnie go analizujemy.
Etap III – iluminacja-  w umyśle pojawiają się idee 
cząstkowe lub  przedstawiające całą koncepcje 
(znalezienie rozwiązania). 
Etap IV – weryfikacja- sprawdzamy czy dane 
rozwiązania spełnia wymagania i odpowiada kryteriom 
zdefiniowanym na etapie przygotowania.

background image

Wybrane metody

kreatywnego rozwiązywania 

problemów

background image

Burza mózgów

„Burza mózgów” jest jedną z najbardziej znanych i kreatywnych metod rozwiązywania 
problemów.
W grupie liczącej 12-16 osób powinni się znaleźć uczestnicy o różnych poglądach oraz 
sposobach myślenia. Zapewnia to różnorodność proponowanych pomysłów. Pracą 
grupy kieruje moderator (koordynator grupy). Pojedyncza sesja nie powinna trwa 
dłużej niż 30 minut.

REGUŁY:

 Uczestnicy siedzą w dowolnie wybranych miejscach

Uczestnicy są zachęcani do „intelektualnego szaleństwa”

Nikt nie powinien krytykować cudzych pomysłów

Im bardziej niezwykły lub szalony pomysł, tym lepiej

Im więcej sugestii tym, lepiej

Pomysły można łączyć i przekształcać

Wszystkie pomysły uczestników są  ważne

Wszyscy uczestnicy mają równy status

background image

Burza mózgów jest realizowana w 
dwóch fazach: 

zielonej

 i 

czerwonej

Faza zielona- to faza generowania 
pomysłów. 

Zasady pracy:

Możliwe ograniczenia:

Nie ocenia i nie krytykować 

pomysłów

Strach przed ośmieszeniem

Nie ograniczać inwencji 

innych

Brak tolerancji dla innych 

pomysłów

Wszystko może się zdarzy w 

przyszłości

Brak czasu na kreatywne 

myślenie

Wszystko jest dozwolone

Stres

Brak ograniczeń

Niska samoocena

Duża emocjonalność

Lenistwo

Zachęcić do przestawienia 

różnorodnych pomysłów

Przyzwyczajenie, myślenie 

typu „nic się nie da zrobić, 

to już było”

background image

Faza czerwona jest fazą porządkowania i 

oceniania pomysłów. 

Zasady pracy:

Możliwe ograniczenia

Porządkowanie pomysłów 

przez redukcję identycznych i 

podobnych

Brak motywacji i chęci 

rozwiązania problemu

Poszukiwanie elementów 

łączących, a nie dzielących

Akceptowanie schematów- 

niechęć do zmian

Ocenianie praktyczności, 

realności i atrakcyjności 

pomysłów

Koncentrowanie się na 

negatywnych stronach 

pomysłu

Wartościowanie pomysłów 

przez wprowadzenie 

koniecznych ograniczeń (np. 

kosztów, czasu, możliwości 

wykonania, możliwości 

decyzyjnych)

Nadmierny nacisk na 

współzawodnictwo 
Zorientowanie bardziej na 

działanie niż na myślenie

Rangowanie wartości 

pomysłów

Przesadne opieranie się na 

logice

background image

Możliwe bariery:

jedna osoba zdominuje, 

inna będzie siedzieć i się nie odzywać, 

ktoś przyjdzie z gotowym rozwiązaniem do 
którego jest przekonany, 

ktoś inny niepostrzeżenie rozpocznie 
krytykę, 

nastanie w grupie milczenie, 

należy również pamiętać o tym by każdy 
nawet najgłupszy pomysł od razu zapisać, 
najlepiej w widocznym dla wszystkich 
miejscu. 

background image

Zalety burzy mózgów:

1.

Dostępność większej liczby informacji i 
umiejętności

2.

Większe prawdopodobieństwo stworzenia 
bardziej wyrafinowanych pomysłów

3.

Większa szansa na wykrycie błędu

4.

Większe zaangażowanie w podejmowanie 
decyzji

background image

Metoda sześciu kapeluszy

Idea sześciu kapeluszy pozwala na twórcze podejście do 
rozwiązywania problemów, wskazuje sześć różnych 
stron, z jakich można na dany problem postrzegać. 
Cała idea polega na sztucznym przyjęciu określonego 
stanowiska w danej sprawie. Dzięki czemu nikt nie jest 
zbytnio emocjonalnie związany z bronieniem swoich 
racji, a jednocześnie może wyrażać swoje uczucia (w 
danym kapeluszu) bez potrzeby przejmowania się tym, 
co pomyślą inni. Umożliwia wygospodarowanie czasu na 
świadomy wysiłek twórczy w danym czasie, wprowadza 
pewien porządek tworzenia, przy jednoczesnym braku 
obaw pominięcia jakiegoś aspekt problemu.

background image

  Technikę tę można porównać do małej 

zabawy w teatrzyk. Pracując tą techniką w 
grupkach (w firmach, w czasie spotkań, 
zebrań, czy nawet na lekcjach) możemy 
przyjąć wiele strategii, praktycznie każda 
dobra w zależności od sytuacji, można całą 
grupką zakładać jeden kapelusz, w danym 
czasie, a można się podzielić rolami i 
dyskutować ze sobą w różnych kapeluszach, 
zmieniając je od czasu do czasu. Chcąc na 
przykład komuś wytłumaczyć jakiś 
argument zakładamy i prosimy o włożenie 
takiego, a nie innego kapelusza, zamiast 
wymyślać kolejne argumenty.

background image

Kapelusz Czerwony - emocje

Kolor ten jest pewnego 
rodzaju włącznikiem uczuć, 
każda czynność, rzecz wiąże 
się z nimi, zakładając ten 
kapelusz mamy nakaz ich 
wyrażania. Pozbywamy się 
obiektywizmu, wszystko 
wyrażamy subiektywnie, coś 
się podoba lub nie. Nie 
pytamy dlaczego coś lubimy 
bardziej lub mniej, to są nasze 
uczucia i mamy wolność ich 
wyrażania w tym przebraniu.

background image

Kapelusz Biały - obiektywizm

Biały kapelusz jest 
całkowitym 
przeciwieństwem 
czerwonego. jest 
włącznikiem faktów, należy 
pamiętać, że o faktach się 
nie dyskutuje, one istnieją. 
Biały posługuje się 
konkretnymi zestawami 
informacji, statystykami, 
dokumentami, analizami. 
Człowiek w białym nie 
ocenia zdarzeń

background image

Kapelusz Czarny - pesymizm

Czarny kapelusz to 
podejście logiczno 
pesymistyczne, negatywne, 
ma oceniać i ostrzegać 
przed zagrożeniami. 
Człowiek w czarnym 
nakryciu głowy, nadmiernie 
krytykuje rzeczywistość, 
widzi tylko złe jej aspekty, 
wykazuje wszystkie wady, 
niedociągnięcia, braki i 
zagrożenia. Czarny kapelusz 
szuka dziury w całym, 
sprawdza czy wszystko do 
tej pory omawiane jest 
słuszne.

background image

Kapelusz Żółty - optymizm

Ubranie żółtego kapelusza, 
to przyjęcie pozytywnej 
postawy. Żółty świat jest 
radosny, widzi tylko 
pozytywne aspekty 
rozwiązania. Żółte myślenie 
to ciekawość, przyjemność i 
poszukiwanie radości. 
Człowiek w żółtym 
kapeluszu, ma za zadanie 
wskazać wszystkie, nie tylko 
te oczywiste korzyści. Może 
odwoływać się nie tylko do 
logiki, praktyki, ale także do 
marzeń i nadziei.

background image

Kapelusz Zielony - możliwości

Człowiek w zielonym 
ma za zadanie pokazać 
nowe spojrzenie, nowe 
punkty widzenia 
rzeczywistości. Zielony 
"nie drąży" starych 
pomysłów, zielony 
ukazuje nowe drogi. 
Nie ma obowiązku 
logicznego 
postępowania , ważne 
jest że znajduje nowe 
drogi. nie trzyma się 
reguł, ma za zadanie 
działać.

background image

Kapelusz Niebieski - organizacja

Człowiek w niebieskim 
kapeluszu to chłodny 
bezstronny obserwator. 
Jego naczelnym zadaniem 
jest kontrola toku myślenia, 
to niebieski ma plan on 
narzuca dyscyplinę. 
Programuje wyglądał całej 
sesji, jaki kapelusz włożyć 
najpierw, a jaki później.

background image

podsumowanie

   Główną zaletą tej metody podczas pracy z większa 

ilością osób jest odgrywanie ról. Bawiąc się w 
teatrzyk człowiek nie ukrywa swoich emocji, nie 
ukrywa tego co czuje, mówi to co uważa że 
powinien powiedzieć w danym kapeluszu, a nie to 
co wypada powiedzieć. 

    Metoda ta pozwala na całkowicie szczere rozmowy 

pod pretekstem przybierania kapeluszy. Technika ta 
broni nas również przed zbytnio monotonnym 
podejściem do zagadnień. Gdy widzimy że zbytnio 
drążymy jeden aspekt, wiemy że nadszedł czas na 
zmianę kapelusza, a więc zmianę postrzegania.

background image

Mapy Myśli

To określona technika graficznego wyrażania myśli. Mapy Myśli 
stworzono by odwzorowywać na papierze proces myślowy. 
Oczywiście to odwzorowanie jest bardzo uproszczone, bo 
proces myślowy jest wielowymiarowy. Jest to jednak setki razy 
bliższe temu, co zachodzi w naszej głowie, niż notatki linearne

.

Technika ta opiera się na 4 podstawowych zasadach:

Temat mapy symbolizuje centralny rysunek

Główne zagadnienia w postaci gałęzi wybiegają promieniści z 
centralnego rysunku

Gałęzie zawierają kluczowy rysunek lub słowo( wpisane dużymi 
literami); zagadnienia poboczne lub mniej ważne są 
uwzględnione jako gałęzie podporządkowane gałęziom 
wyższego rzędu

Gałęzie tworzą się węzłów

background image
background image

Jak stworzyć mapę myśli

Głównym założeniem podczas tworzenia map myślowych jest posługiwanie się 
pojęciami(słowami) kluczowymi, które stanowią podstawę intuicyjnych skojarzeń.

1.

Obróć poziomo białą kartkę formatu A4 albo najlepiej A3 

2.

Wybierz temat nowej Mapy Myśli.

3.

 Zbierz wszystkie potrzebne Ci materiały.

4.

 Na środku narysuj obraz przedstawiający temat mapy. Postaraj się, 
aby obraz zwracał uwagę i za każdym razem wywoływał 
odpowiednie skojarzenia. 

5.

Linie od najgrubszych przy centrum rób coraz cieńsze. 

6.

Nie korzystaj z linijek.

7.

 Linie powinny wyglądać jak macki ośmiornicy

8.

Najbliżej centrum umieść najbardziej ogólne określenia i, oddalając 
się od głównego obrazka, przechodź do szczegółów.

9.

Używaj obrazków, gdzie tylko jest to możliwe. Pamiętaj, że obraz 
wart jest tysiąca słów.

10.

 Linie rysuj tej samej długości co słowo/ grafika.

11.

 Używaj kolorów - według własnego uznania. 

12.

Zapisz WSZYSTKIE pomysły - swoje i innych. 

13.

Następnie zreorganizuj mapę, aby była bardziej przejrzysta i 
ładniejsza. 

background image

Przykład

background image

bibliografia

Gabriel Łasiński – „Rozwiązywanie 
problemów w organizacji” Polskie 
Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 
2007

Internet 

http://pik.ebiznes.org.pl/szesc,6,kapelusz
y.htm

De Bono Edward: „Sześć kapeluszy, czyli 
sześć sposobów myślenia”, Wydawnictwo 
Medium, Warszawa 1997 r. 

background image

KONIEC


Document Outline