Wstęp do teorii obrazu.


- Guy Debord „Społeczeństwo spektaklu”; Jean Baudrillard – autor tezy o rozprzestrzenianiu się symulakrów

- Czym jest obraz? Jak rozumieć pojęcie obrazu?

- żaden obraz nie istnieje poza kulturą, nie można mówić o obrazie w ogóle

- współczesna topografia wizualności jest płynna

- Freedberg, Belting, Didi-Huberman

- spór o mimesis pomiędzy Platonem a Arystotelesem

- sobór nicejski II (787r.)

- ustanowienie obrazu w dzisiejszym rozumieniu w sztuce renesansowej (mniej więcej połowa XV w.)

- wystąpienie Lutra, Kalwina i Zwinglego (reformacja na nowo rozpętała spór o obrazy)

- pamiętać, że obraz, czy to koń, czy naga kobieta, jest zasadniczo płaską powierzchnią pokrytą barwami (Maurice Denis, 1890)


- animizm – wierzenie, że przedmioty mogą mieć duszę; skłonność, by przypisywać życie temu, co większości z nas wydaje się martwymi przedmiotami

- L. Wittgenstein „Uwagi o złotej gałęzi” – próbuje przywrócić do łask pojęcie animizmu

- acheiropoietos – nie ręką ludzką uczynione


- Interpretacja obrazu to taka praca umysłu, która pozwala objąć obie strefy, przejrzystą i nieprzejrzystą, obraz; np. tekst rozwala trochę spójność obrazu, wszelkie gry autotematyczne

- historia sztuki to po pierwsze dyscyplina uniwersytecka; po drugie jako zawiadująca instancja organizacji muzeów i ekspozycji sztuki – tak rozumiana nieprzerwanie poszerza zasięga swojego widzenia, dzięki niej możliwy staje się spektakl; po trzecie staje się częścią mechanizmu gwarantem rynku sztuki i dzięki niej można się wzbogacić

- historyk sztuki na mocy prawa jest wszechwiedzącym podmiotem; wobec tej urojonej wszechwiedzy (jej pragnienia) występuje mocno Didi-Huberman

- historyk to przede wszystkim Victor – ten, kto modeluje, urabia, jest rzemieślnikiem, a zatem w jakimś sensie jest autorem i wynalazcą przeszłości

- w momencie gdy historyk (antropolog itp.) zaczyna pisać, przestaje być niewinny

- ekfraza (ek-phrasis) – maksymalnie precyzyjny opis dzieła sztuki

- w jaki sposób to, co widzialne, zostało ograniczone do tego, co czytelne