Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Wykład 2

Rok akademicki 2009/2010

1

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Filozofia życia

Pojęcie pochodzi z języka niemieckiego

(od niem. Lebensphilosophie).

Początki filozofii życia przypadają na

przełom XVIII i XIX wieku i wiążą się z

pracami takich twórców jak Karl Phillipp

Moritz, Friedrich von Schlegel.

Na przełomie XIX i XX wieku rozwinął się

nowy nurt w filozofii życia, którego

reprezentantami byli min. Wilhelm

Dilthey, Friedrich Nietzsche, Henryk

Bergson oraz Oswald Spengler.

Dlaczego filozofia życia?

Termin nie został wybrany przypadkowo.

Termin filozofia życia ma podkreślać, że

naczelną kategorią filozoficzną jest życie.

Rok akademicki 2009/2010

2

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Przedstawiciele filozofii życia wskazują w

swoich pracach na dysharmonię między

człowiekiem i światem.

Każdy człowiek jest bytem samoistnym,

zamiast porządku świata mamy do

czynienia z chaosem. Istotę

człowieczeństwa stanowi zdolność do

działania, spontaniczność i możliwości

twórcze.

Filozofia życia to, w pewnym sensie,

krytyka innych teorii filozoficznych,

krytyka kultury opartej na dotychczasowej

filozofii, krytyka nauki.

Teorie naukowe i dotychczasowe

koncepcje filozoficzne są jedynie formami

światopoglądu ich twórców.

Rok akademicki 2009/2010

3

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Zdaniem np. Wilhelma Diltheya życie

człowieka przebiega we wrogim

środowisku. Człowiekowi nieustannie

zagrażają wrogie siły. Aby je

przezwyciężać, człowiek szuka oparcia w

czymś trwałym. Takie oparcie stanowić

może

światopogląd.

Budowanie

światopoglądu przez człowieka to nic

innego, jak próba oswojenia życia, próba

zbudowania ładu w chaosie, jakim jest

życie. W każdym światopoglądzie można

dostrzec – zdaniem Diltheya – trzy części

składowe:

• obraz świata

• doświadczenie życia

• ideał życia.

Człowiek nie mógłby działać, gdyby nie

uzyskał trwałego punktu oparcia w życiu.

Rok akademicki 2009/2010

4

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Rola filozofii w życiu polega na utrwaleniu

tego, co płynne, na znajdywaniu punktów

oparcia. Dzięki filozofii – zdaniem

Diltheya – odnajdujemy nie tylko punkt

wyjścia w działaniu, lecz także samo życie

doznaje uświadomienia.

... najwyższe osiągnięcie filozofii polega na

wzniesieniu kultury pewnej epoki do

poziomu świadomości i w ten sposób do

zintensyfikowanie jej siy.

( W. Dilthey, O istocie filozofii)

Filozofia stanowi światopogląd, wyrażony

w formie pojęciowej. Motywem powstania

filozofii jest próba rozwiązania zagadki

świata i życia.

W dalszej części wykładu omówione

zostaną pokrótce stanowiska dwóch

Rok akademicki 2009/2010

5

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

przedstawicieli filozofii życia: Henryka

Bergsona i Fryderyka Nietzschego.

Henryk Bergson

Urodził się w Paryżu 18.10.1859. Był

laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie

literatury (1927 r.)

Ja głębokie vs. ja powierzchowne Główną rolę w procesie życiowym –

zdaniem Bergsona – odgrywa nie rozum,

nie intelekt, lecz intuicja.

Świat podlega ciągłemu rozwojowi, a życie

człowieka jest strumieniem przeżyć i

czynów.

Rok akademicki 2009/2010

6

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Bergson stworzył koncepcję tzw. élan

vital (siły życiowej), będącej przyczyną

wszelkiej aktywności organizmów żywych.

Radykalnie przeciwstawiał człowieka

światu rzeczy. Życie psychiczne człowieka

nie rozkłada się na atomy. W

nierozerwalnym ciągu doznań nie można

wyodrębnić poszczególnej impresji, opisać

jej, porównać z innymi, zmierzyć i

zakwalifikować.

Zdaniem Bergsona traktujemy nasze

doznania jak rzeczy, jak ciała stałe, które

poruszają się ruchem mechanicznym,

następując jedno po drugim i jedno

niezależnie od drugiego.

Porównujemy się do rzeczy, by

dostosować się do wymogów języka

skrojonego na ich obraz i podobieństwo.

Rok akademicki 2009/2010

7

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

W taki sposób nasze przeżycia, nasze stany

wewnętrzne odrywają się się niejako od

nas samych i zaczynają żyć własnym

życiem, życiem przedmiotów.

Poprzez taką obiektywizację i alienację

wytwarzamy na za zewnątrz naszej

osobowości, naszego ja głębokiego, drugie

ja, ja powierzchowne.

Z czasem stajemy się więźniami ja

powierzchownego, identyfikujemy się z nim. Ale, jak twierdzi Bergson, wewnątrz

naszej świadomości nie istnieje

determinizm. Na podstawie wiedzy o jej

stanie w określonym momencie nie można

przewidzieć stanów późniejszych. Pojęcia

takie jak przedtem i potem należy odrzucić.

W świadomości panuje wiekuiste teraz.

Rok akademicki 2009/2010

8

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Wszystkie doznania, przeżycia i myśli są

współobecne, przenikają się wzajemnie w

taki sposób, że nie można ich rozdzielić.

Świadomość jest domeną wolności, nie

krępują jej żadne prawa.

Wolny jest tylko ten czyn, który jest

manifestacją głębokiego prawdziwego ja.

Tak rozumiana wolność nie daje się

zdefiniować, bo nie daje się rozłożyć na

czynniki i zamknąć w słowach. Gdy

próbujemy to zrobić, przekształcamy

trwanie w czas fizykalny, doznania w

rzeczy, a wolność w konieczność.

Świat dany naszemu postrzeżeniu jest

tylko częścią całości, wybraną pod kątem

przydatności dla przyszłych działań.

Poszczególne rzeczy, które postrzegamy,

są naszym wytworem. Są nim o tyle, o ile

Rok akademicki 2009/2010

9

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

wyodrębnione zostały z powszechnego

związku przez nas samych i ze względu na

nasze cele.

Analogicznie, przestrzeń i czas fizykalny

są produktami naszego rozumu.

Bergson przeciwstawiał człowieka światu

rzeczy. Świat rzeczy zostaje

zdegradowany, okazuje się rzeczywistością

pozorną, tworzoną przez człowieka na

użytek jego praktycznych poczynań.

Intuicja vs. intelekt

Podstawowym narzędziem poznawczym, z

jakiego korzysta nauka, jest umysł.

Intelekt (umysł) uogólnia, schematyzuje,

kwantyfikuje, relatywizuje, tworzy pojęcia

- pojęcia rzeczy.

Rok akademicki 2009/2010

10

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Intelekt służy wyłącznie działaniu. Na nim

opiera się poznanie naukowe.

Rzeczywistość to nie tylko zbiór stałych

elementów, lecz nieustanne stawanie się,

ewolucja.

Pewne rzeczy z natury są zmienne, i nie

można ich ujmować jako czegoś raz na

zawsze określonego i trwałego. Stąd

wniosek, że intelekt upraszcza i w

konsekwencji przekłamuje rzeczywistość:

pojęcia, jakie tworzy, nigdy ściśle nie

pasują do przedmiotu, są zawsze jego

sztucznym odtworzeniem.

Intelekt, a za nim nauka, tworzy pojęcia by

uprościć pewne byty tak, by poddawały się

kwantyfikacji – nierzadko wypaczając tym

samym ich naturę.

Rok akademicki 2009/2010

11

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Przykład takiego funkcjonowania intelektu

jest – zdaniem Bergsona – pojęcie czasu:

postrzegamy zawsze tylko pewne momenty

czasowe, tylko czasami zdajemy sobie

sprawę z tego, że czas upływa. Mimo to

tworzymy pojęcie ciągłego, nieustannie

upływającego czasu.

Tymczasem trwanie, stawanie się to coś

innego niż czas mechaniczny.

Obok czasu uniwersalnego istnieje czas

przeżywany – czas psychologiczny.

Umysłowi (intelektowi) przeciwstawia

Bergson intuicję.

Umysł rozumie tylko to, co podzielne i

nieruchome, rozbija niejako kosmos na

odosobnione rzeczy, z których każda

ulokowana jest w innym miejscu.

Rok akademicki 2009/2010

12

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Umysł tworzy symbole, oderwane od

rzeczywistości, symbole, którymi można

manipulować nie wykonując żadnych

czynności realnych.

Poznanie intelektualne jest rozumieniem

świata czysto praktycznym, nie dostarcza

ono wiedzy prawdziwej, lecz użyteczną.

Intuicja pozwala na odzyskanie

współbrzmienia z życiem, z trwaniem i

kosmosem.

Tylko dzięki intuicji można uzyskać pewną

i bezpośrednią wiedzę o rzeczywistości

prawdziwej.

Wiedza taka nie daje się przekazać

słowami, czasem można posłużyć się tu

metaforą, peryfrazą, sugestią.

Rok akademicki 2009/2010

13

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Religia dynamiczna vs. statyczna

Religia jest tym, co ma uzupełnić u

osobników obdarzonych refleksją

ewentualny deficyt przywiązania do życia.

Religia statyczna wiąże człowieka z

życiem, w konsekwencji jednostkę ze

społeczeństwem.

Życie jest bardziej pożądane przez

człowieka, aniżeli przez inne gatunki.

Dla innych gatunków życie jest czymś, co

powstało przejściowo za sprawą twórczej

energii, podczas gdy dla człowieka życie

jest bardziej lub mniej pełnym sukcesem

wieńczącym ten wysiłek.

Społeczeństwo

zamknięte

to

społeczeństwo, którego członkowie

Rok akademicki 2009/2010

14

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

pozostają wyłącznie we własnym gronie,

obojętni względem innych ludzi. Gotowi są

zawsze do ataku bądź obrony, zmuszeni do

zajmowania postawy bojowej.

Społeczeństwo zamknięte może istnieć,

opierać się rozkładowi, jedynie dzięki

religii, wywodzącej się z funkcji

fabularystycznej.

Religia ta, zwana statyczną, stanowi istotę

społeczeństwa zamkniętego. Kształtuje ją

obawa i obrona przed dezintegracją

społeczeństwa ukształtowanego m.in.

przez nakazy i zakazy religijne, myśli o

śmierci stwarzające domysły dotyczące

życia po niej, a także lęk przed

przyszłością, który podsuwa idee bóstw

opiekuńczych.

Rok akademicki 2009/2010

15

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

Społeczeństwo

otwarte

jest to

społeczeństwo obejmujące całą ludzkość.

Jak pisał Bergson: Wymarzone z dawien

dawna przez dusze wybrane, pozostawia

ono za każdym razem coś z siebie w

wytworach, z których każdy, dzięki temu,

że bardziej lub mniej gruntownie

przekształca człowieka pozwala pokonać

trudności uprzednio nie przezwyciężalne.

Oprócz religii statycznej, istnieje religia

dynamiczna, która jest pędem, zespala się

z życiem.

Religia dynamiczna wykracza poza

potrzeby tymczasowe. W niej to człowiek

wierzący w sposób mistyczny zmierza ku

Bogu.

Rok akademicki 2009/2010

16

Wykład 2

WSEZiNS w Łodzi

(część wykładu, poświęcona H.

Bergsonowi, została przygotowana na

podstawie książki autorska Ireny Wojnar,

pt. Bergson, Wydawnictwo Wiedza

Powszechna, Seria Myśli i ludzie,

Warszawa 1985).

Rok akademicki 2009/2010

17