background image

1

Zajęcia 4

• Współczesne spojrzenie na warunkowanie 

klasyczne: 

• relacja zależności (ang. contingency)
• efekt zacieniania
• efekt blokowania 
• efekt nadmiernych oczekiwao
• znaczenie informacyjne bodźca
• przestrzeo warunkowania klasycznego
• teoria Rescorli-Wagnera
• zastosowanie warunkowania klasycznego w praktyce

Relacja zależności (Rescorla, 1967)

Zależnośd a skutecznośd 

warunkowania

• Zależnośd między bodźcem warunkowym, a 

pojawieniem się bodźca bezwarunkowego 
zdeterminowana jest dwoma 
prawdopodobieostwami:

– prawdopodobieostwem, że bodziec bezwarunkowy 

pojawi się po wystąpieniu bodźca warunkowego 
(p(US/CS))

– prawdopodobieostwem, że bodziec bezwarunkowy 

wystąpi przy braku zapowiadającego go bodźca 
warunkowego (p(US/noCS))

background image

2

Zależnośd a skutecznośd 

warunkowania

• Najlepsze efekty w postaci szybkiego 

warunkowania: p(US/CS)=1 oraz p(US/noCS)=0 

• Do warunkowania dochodzi zawsze gdy mamy 

do czynienia z: p(US/CS)>p(US/noCS) 

• Gdy p(US/CS)<p(US/noCS), czyli gdy mamy do 

czynienia z negatywną zależnością między 
bodźcami, bodziec warunkowy nabiera 
znaczenia hamującego

• Gdy p(US/CS)=p(US/noCS) nie dochodzi do 

warunkowania

Zależnośd to za mało, potrzebna informacyjna wartośd 

bodźca: efekt zacieniania

Biologiczne determinanty zacieniania

background image

3

Efekt blokowania (Kamin, 1968)

Teoria Rescorli-Wagnera

• opisuje w kategoriach matematycznych 

przyrost siły związku między bodźcem 
warunkowym i bezwarunkowym, który 
następuje wraz z powtarzającymi się próbami 
warunkowymi

Vn = K ( - Vn-1)

Vn = K ( - Vn-1)

• V jest miarą uczenia się, czyli siły związku
• n oznacza numer próby

Vn to przyrost siły związku następujący w 

konkretnej próbie

• K odzwierciedla wyrazistośd stosowanych 

bodźców (warunkowego i bezwarunkowego; w 
innym ujęciu tylko warunkowego)

– im wyższe jest K tym większe będą zmiany V 

zachodzące z próby na próbę. W modelu Rescorli i 
Wagnera K zawiera się w przedziale od 0 do 1

background image

4

Vn = K ( - Vn-1)

(lambda) to oczekiwany poziom maksymalny 

wyuczenia odruchu warunkowego, wynikający 
z charakterystyki zastosowanego bodźca 
bezwarunkowego

• Odzwierciedla ona fakt, że różne bodźce 

bezwarunkowe prowadzą do różnego poziomu 
maksymalnego wyuczenia

– np. im silniejszy bodziec bezwarunkowy, tym 

wyższy maksymalny poziom wyuczenia, czyli 
wyższa 

w omawianym wzorze

Równanie Rescorli-Wagnera

• Przedstawione równanie mówi, że 

zmiana siły 

związku warunkowego jest proporcjonalna do 
różnicy pomiędzy asymptotyczną (maksymalną) 
siłą związku, a siłą związku występującą w 
poprzedniej próbie

• Wraz ze wzrostem siły związku (V) z próby na 

próbę, wartośd ( -Vn-1) będzie coraz mniejsza, a 
wraz z nią zmniejszad się będzie przyrost siły 
związku, czyli   Vn

Krzywa uczenia w warunkowaniu 

klasycznym a model Rescorli-Wagra

background image

5

Przykładowy przebieg warunkowania

= 100 (arbitralnie ustalona wartośd na bazie 

US)

• Vn = 0 (pierwsza próba; brak warunkowania)
• Vn-1 = 0 (na razie nie było uczenia)
• k = 0,5 (arbitralna wartośd między 0 a 1)

0

50

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

As

so

ci

at

iv

St

re

n

g

th

 (

V)

Trials

Vall

0

50

75

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

A

ss

oc

ia

ti

ve

 S

tr

eng

th 

(V

)

Trials

Vall

background image

6

0

50

75

87.5

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

A

ss

o

ci

a

ti

ve

 S

tr

en

g

th

 (

V

)

Trials

Vall

0

50

75

87.5

93.75

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

A

ss

oc

ia

tiv

S

tre

n

g

th

 (V

)

Trials

Vall

0

50

75

87.5

93.75

96.88

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

As

so

ci

at

ive

 St

re

n

gt

h

 (

V)

Trials

Vall

background image

7

0

50

75

87.5

93.75

96.88 98.44

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

A

ss

o

ci

a

ti

ve

 S

tr

en

g

th

 (V

)

Trials

Vall

0

50

75

87.5

93.75

96.88 98.44 99.22

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

A

ss

oc

ia

tiv

S

tre

n

g

th

 (V

)

Trials

Vall

0

50

75

87.5

93.75

96.88

98.44

99.22

99.61

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

7

8

As

so

ci

at

iv

St

re

n

g

th

 (

V)

Trials

Vall

background image

8

Hipotetyczny przebieg wygaszania 

dla tych samych wartości

99.61

49.8

24.9

12.45

6.23

3.11

1.56

0

20

40

60

80

100

0

1

2

3

4

5

6

A

ss

o

ci

a

ti

v

e

 S

tre

ng

th 

(V

)

Trials

Extinction

Vall

Nabywanie i wygaszanie dla 

k=0,5

dla 

k=0,2

przy  = 100)

0

20

40

60

80

100

120

0

1

2

3

4

5

6

7

8

Trials

Acquisition

0

20

40

60

80

100

120

0

1

2

3

4

5

6

Trials

Extinction

Teoria Rescorli i Wagnera a blokowanie 

• Założenia wstępne:

– bodziec warunkowy (szum) prezentowany jest w 

parze z bodźcem bezwarunkowym (szok 
elektryczny) przez sześd kolejnych prób 

– zastosowany bodziec warunkowy ma wyrazistośd 

K=0.7

– szok elektryczny daje maksymalny pułap wyuczenia 

reakcji (maksymalną siłę związku) na poziomie 

=90 jednostek umownych. 

• Po sześciu próbach, siła związku wyniesie około 

89 jednostek

background image

9

Teoria Rescorli i Wagnera a blokowanie 

• Do stosowanego bodźca warunkowego dodamy 

dodatkowy bodziec warunkowy (na przykład 
światło), którego wyrazistośd jest taka sama jak 
wyrazistośd stosowanego do tej pory szumu 
(K=0.7)

– Vsz = Ksz ( - Vsz+św)

Vśw= Kśw ( - Vsz+św)

– Vsz=0.7(90-89)=0.7

Vśw=0.7(90-89)=0.7

– Przyrost siły związku w przypadku obu bodźców 

warunkowych będzie minimalny, co praktycznie 
oznacza brak warunkowania dla dodatkowego bodźca 
warunkowego, czyli światła (przyrost od siły związku 
wynoszącej 0 do siły związku wynoszącej 0.7)

Blokowanie a zmiana US

• Co się stanie, jeśli ten dodatkowy bodziec będzie 

miał znaczenie informatywne? 

– Wprowadzając dodatkowy bodziec warunkowy 

podwajamy siłę szoku elektrycznego

– Oznacza to zmianę maksymalnego poziomu 

wyuczenia reakcji warunkowej ( ), z 90 do, na 
przykład, 150 jednostek

Vsz = Ksz ( - Vsz+św)

Vśw = Kśw ( - Vsz+św)

Vsz=0.7(150-89)=42.7

Vśw=0.7(150-89)=42.7

– Światło nie będzie blokowane

Blokowanie a zmiana US

• Jeśli dodając drugi bodziec warunkowy 

zmniejszamy siłę szoku elektrycznego (np. do 
poziomu  =50)

Vsz = Ksz ( - Vsz+św)

Vśw = Kśw ( - Vsz+św)

Vsz=0.7(50-89)=-27.3

Vśw=0.7(50-89)=-27.3

– Wynikiem jest ujemna zmiana siły związku. Dla 

pierwszego bodźca warunkowego, szumu, będzie to 
oznaczało spadek siły związku z 89 do 61.7 jednostek 

– W przypadku światła, dla którego analizowaliśmy 

pierwszą próbę i wyjściowa siła związku wynosiła 0, 
powstaje ujemna siła związku, która oznacza 
powstawanie hamowania warunkowego

background image

10

Model Rescorli-Wagnera - inne 

ujęcie

• Alternatywna interpretacja (Mazur, 2006): 

model jest matematycznym zobrazowaniem 
koncepcji zaskoczenia

• Uczenie zajdzie jedynie, gdy obiekt zostaje 

zaskoczony

, tzn. 

gdy to co się dzieje jest różne 

od tego, czego oczekiwał

Teoria Rescorli-Wagnera, a blokowanie – interpretacja Mazura

Efekt nadmiernych oczekiwao

background image

11

PROCEDURY ZMIANY ZACHOWANIA Z 

ZASTOSOWANIEM WARUNKOWANIA KLASYCZNEGO

• Większośd zastosowao warunkowania 

klasycznego odnosi się do silnych stanów 
emocjonalnych, głównie lęku, np. w przypadku 
fobii.

– WARUNKOWA AWERSJA SMAKÓW (np. 

chemioterapia) 

– PRZECIWWARUNKOWANIE (warunkowanie 

awersji, np. alkoholicy, pedofile)

– SYSTEMATYCZNE ODWRAŻLIWIANIE 

(systematyczna desensytyzacja)

Systematyczne odwrażliwianie

• Hierarchia źródeł strachu
• Trening głębokiej relaksacji mięśni
• Procedura odwrażliwiania

– Zrelaksowany pacjent wyobraża sobie coś, co go 

nieznacznie niepokoi, przez kilka sekund za 
każdym razem

– Z każdym powtórzeniem siła strachu maleje
– Kolejne wyobrażenie związane z silniejszym lękiem
– Kontynuacja do samej góry listy źródeł strachu

• Czasem stosuje się odwrażliwianie in vivo

Przykładowe skale lęku (za: Wolpe 

i Wolpe, 1999)