background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

Wykład 8. Zastosowania pochodnej c.d. 
 
Pewne zastosowania pochodnej omówiliśmy w Wykładzie 7. 
 
W tym wykładzie wykorzystujemy pochodne do wyznaczania 
przebiegu funkcji i wyznaczania ekstremów. 
 
I.  Ekstrema lokalne 
 
 Definicja1.  
x

0

 jest punktem wewnętrznym zbioru X

    jeśli istnieje 

taka liczba 

       że odcinek (x

-

    x

0

+

        Odcinek                         

(x

-

    x

0

+

   nazywamy otoczeniem punktu x

  

 
Załóżmy, że x

0

 jest punktem wewnętrznym dziedziny pewnej funkcji 

f.   
Definicja 2.( Ekstremum lokalne). Mówimy, że funkcja f osiąga 
maksimum (minimum) lokalne w x

0

 jeśli takie istnieje otoczenie              

(x

-

    x

0

+

  , że 

f(x

0

)

  f(x)  (f(x

0

)

  f(x)) dla x  (x

-

    x

0

+

   

W przypadku ostrych nierówności dla x  x

0

  mówimy, że  funkcja ma 

w punkcie x

0

 maksimum (minimum) właściwe.

  

              

 

 

               f(x) 

 

 

 

 
                          

x

1                        

x

2                   

x

3                       

x

             

          

Rys.1 W punktach x

1

, x

3

,   f(x)  osiąga maksimum lokalne a w 

punktach x

2

, x

4

,   minimum lokalne.  

 
Definicja 3. Minima i maksima lokalne nazywają się lokalnymi 
ekstremami.  

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

Twierdzenie 1. (Twierdzenie Fermata. O zerowaniu pochodnej w 
punkcie ekstremum). 
Jeżeli f ma w punkcie x

ekstremum i jest w 

tym punkcie różniczkowalna to jej pochodna w tym punkcie jest 
równa zero. 
 
Dowód pomijamy.  
 
            f(x) 
 
 
    
                                       
                                 x

1          

x

2                         

x

         

    

              Rys.2  W punkcie x

1

 funkcja f ma lokalne minimum, 

                          w punkcie x

lokalne maksimum. W obu punktach 

                          styczne do wykresu są równoległe do osi x. Oznacza 
                          to, że  f

 ( x

1

)= f

 ( x

2

)=0. 

 
 
Uwaga. Twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe (por.Rys.3) 
 
                       
 f(x) 
 
 
 
                                                       
x

1                                       

x

 

        
 
 
 Rys.3. W punkcie przegięcia x

1

 styczna  jest równoległa do osi x, 

zatem f

 (x

1

) = 0, ale to nie jest ani  minimum ani też maksimum 

funkcji f. 
 
 
 

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

Twierdzenie 2. (Rolle’a). Jeśli funkcja f jest ciągła w przedziale 

domkniętym [a,b] i różniczkowalna w (a,b), a  na końcach przedziału 

przyjmuje jednakowe wartości  f(a)= f(b), to istnieje w przedziale  

(a,b)  taki punkt c, że f  (c)=0 (por. Rys 3) 

 
 
 
f(a)=f(b) 
 
   
                      a                 c                     b       x 
Rys. 3. Styczna do wykresu funkcji f w punkcie c jest równoległa do  
osi x. Oznacza to, że f 

 (c)=0.     

 
 
Z twierdzenia Rolle’a wyprowadza się następujące twierdzenie 
Lagrange’a o przyrostach. 
 
Twierdzenie 3.  ( Twierdzenie Lagrange’a o przyrostach) 

Jeśli funkcja f jest ciągła w przedziale domkniętym [a,b] i 

różniczkowalna w (a,b), to istnieje w przedziale  (a,b)  taki punkt c, że 

                                   f 

 (c) = 

         

   

    (por. Rys.4) 

  
       f(b) 
                                                      Styczna do wykresu w punkcie c jest    
                                                      równoległa do prostej łączącej końce  
         f(a)                                              wykresu w punktach a i b.                                       
 
          
Rys.4       a   c                          b 

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

 Inny zapis tezy Twierdzenia Lagrange’a : przyrost wartości funkcji 

f(b) –f(a)  jest równy pochodnej w punkcie pośrednim  f

 (c) 

pomnożonej przez przyrost argumentów: f(b) –f(a) = f (c) (b-a). 

 

Twierdzenie 4. (Własności funkcji z ustalonymi znakami 

pochodnej w przedziale)  

  a) Jeżeli pochodna funkcji w każdym punkcie przedziału (a,b) jest 

równa zero, to funkcja w tym przedziale jest stała. 

 

b) Jeżeli pochodna funkcji w każdym punkcie przedziału (a,b) jest 

dodatnia (ujemna),  to funkcja jest w tym przedziale rosnąca 

(malejąca). 

 

c) Jeżeli funkcja różniczkowalna w pewnym przedziale jest w tym 
przedziale stała to pochodna jest w tym przedziale równa zero
 
 
d) Jeżeli funkcja różniczkowalna w pewnym przedziale jest w tym 
przedziale niemalejąca (nierosnąca) to pochodna jest w tym 
przedziale nieujemna (niedodatnia). 
 
Dowody punktów a)-d) opierają się na Twierdzeniu Lagrange’a.  
Dla przykładu podamy dowód punktu a) 

Gdyby f nie była funkcja stałą to istniałby takie dwa  punkty w 

przedzale (a,b), że  x

1

<x

2

   i f(x

1

)

  f(x

2

). Zatem na mocy Twierdzenia 

Lagrange’a istniałby punkt pośredni  x

0

   (x

1

 , x

2

), że 

f

 (x

0

)  = 

   

 

     

 

 

 

 

  

 

   , co zaprzecza zerowaniu pochodnej  w (a.b) 

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

 

Wniosek. Jeżeli istnie takie  

     , że funkcja f 

-  w przedziale (x

0

    x

0

) ma  pochodną dodatnią (ujemną), 

 -w  punkcie x

 ma 

 

pochodną równą  zero ( f (x

0

) = 0)  

 - w przedziale  (x

0

, x

0

  ) ma  pochodną ujemną (dodatnią),  

to funkcja f ma w punkcie x

0

 lokalne maksimum właściwe (lokalne 

minimum właściwe).  

    

             f(x

0

)- 

maksimum                                                      

f(x

0

)- 

minimum 

 

 

            

 x

0

  

      

x

0     

x

0

  

                                                                                                 

x

0

  

        

x

0           

x

0

   

Rys  5. 

 W (x

0

   

  

x

0

): f

 >0, f                                       W (x

0

 

  

x

0

  ): f < 0, f   

           W (x

0

 

  

x

0

  ): f < 0, f                                       W (x

0

   

  

x

0

): f

 >0, f                 

             W x

0

  f

 ( x

0

) = 0                                               W x

0

  f

 ( x

0

) = 0    

 

 
II. Ekstrema funkcji. Wyznaczanie przedziałów monotoniczności 
 
Zadanie.
 Wyznacz przedziały monotoniczności i ekstrema funkcji 

                         f(x) = 

 

 

 

 

    

 

            

Rozwiązanie. Wyznaczamy punkty stacjonarne (takie, w których 
pochodna  zeruje się). 
                         f

 (x)=  

 

          = (x-3)(x-5) 

Dalsze rozumowanie przedstawia tabelka 
                                     

      3   

5   

   

f

      

f(x) 

 


 

   0  + 

 

 

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

  Szkic przebiegu zmienności funkcji f 

 
                3 
 
             5/3 
        
 
                                         3                   5 
Rys.6 Opis tego przebiegu daje poniższa tabelka 
 
            

      3   

5   

   

f

      

f(x) 

 
   


 

   0  + 

 

 
   

  
Ekstrema lokalne: 
       
                                    f

max

= f(3) = 3,     f

min

= f(5)=5/3 

 
 
Twierdzenie 5. (Warunki wykluczające ekstremum) 
Jeżeli f  (x

0

)= 0, ale f

 jest tego samego znaku w przedziałach  

(x

0

   

  

x

0

i  (x

0

  

  

x

  ) dla pewnego        

 to  funkcja f jest monotoniczna w 

otoczeniu x

0

 . Ilustrujemy to powtarzając Rys.3. 

 
                        f(x)                        
 
 
 
                       
  

 

 
  
Rys. 7. 
 Przykład  funkcji rosnącej,  której pochodna zeruje się w  x

0

                                   

 

  

x

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

   
Twierdzenie 6. (Osiąganie kresów) 
Jeżeli f jest ciągła w przedziale domkniętym  [a,b], to istnieją w tym 
przedziale takie punkty x

1

,x

2

, że  

a) f(x

1

)

  f(x) dla x  [a,b], 

b) f(x

2

)

  f(x) dla x   [a,b]. 

(Dowód pomijamy) 
 
Komentarz. 
Liczbę f(x

1

)  nazywamy wartością największą 

przedziale [a,b] i mówimy, ze funkcja w punkcie x

osiąga swój kres 

górny, natomiast liczbę f(x

2

nazywamy wartością najmniejszą 

przedziale [a,b] i mówimy, że funkcja w punkcie x

osiąga swój kres 

dolny.    
       f(x

1

)                 

 
 
 
                    a                  x

2

                  x

1

 = b 

 
     f(x

2

)      

       
 
      Rys.  W przedziale [a,b]:wartość największa f(x

1

), wartość 

                 najmniejsza f(x

2

).  

 
 
Ekstrema globalne: największą i najmniejsza wartość funkcji. 
 

 

Praktyczny sposób wyznaczania kresów funkcji ciągłej w 
przedziale [a,b] i różniczkowalnej w (a,b): 
 wyznaczyć 
wartości funkcji w punktach stacjonarnych  (punktach zerowania 
pochodnej) oraz w punktach końcowych przedziału. W zbiorze 
otrzymanych wartości wybrać największą i najmniejszą.    

 
 

background image

Zastosowania matematyki w ekonomii 2014. Wykład 8.           R.Rempała 

 

Zadanie. Wyznaczyć wartość największą i najmniejszą funkcji 
            f(x) =x(x-2)

2

 w przedziale [-1,2] 

Rozwiazanie 
a) Obliczamy pochodną i wyznaczamy jej punkty zerowe. 
 
f

 (x)= (x-2)

2

+2x(x-2)=(x-2)(x-2+2x)=(x-2)(3x-2) 

Punkty zerowania się pochodnej: 2 , 2/3. 
 
Należy więc wyznaczyć  max{f(-1),f(2/3),f(2)} oraz  
                                         min{f(-1),f(2/3),f(2)}. 
Wyznaczając wartości w poszczególnych punktach mamy  
f(-1) = -1, f(2/3)=(2/3)(4/3)

2

=32/27, f(2)=0 

 
Wniosek. 
Wartość najmniejsza w przedziale [-1,2], to -1 
Wartość największa w przedziale[-1,2], to  32/27. 
 
Zadania 
1. 
Oblicz pochodną funkcji 
a) f(x) = x

2

+3x,   f(x) = x

3

+2x

2

-5x+2 

b) f(x) = 

    

 

     f(x) = 5x

2

sinx,         f(x) = 2x

+ cos x, 

c) f(x) = 

  

     

,      f(x) =  

   

 

  

,             f(x) = 

   

  

 

   

 

d) 

f(x) = 

  

 

   ,  f(x) = sin

2

x         f(x) = cos(1+x

2

 
2. Wyznacz dziedzinę funkcji  f(x) = x+(1/x). Zbadaj czy równanie  
     f

           ma rozwiązanie. 

3.Wyznacz styczną do wykresu f(x) = 

   

   

 w punkcie x

0

=2. 

4. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji: 
      f(x) = x

2

 2x +5,       f(x) =

   

 

 

  

 

5. Wyznacz ekstrema lokalne funkcji 
     f(x) = 

 x

2

 4x ,  f(x) = x

2

 6x ,   f(x) = x/(1+x

2

 ) 

6. Załóżmy, ze cena (p)  pewnego produktu  zależy od popytu (x)       
w następujący  sposób:   

   

 

 

    

;   x 

   . Przy jakiej cenie popyt jest 

największy?