background image

Elementy układów mechatronicznych – opis matematyczny 

 

1.  Elementy rozpraszające energię  
 
a)  opór tarcia wiskotycznego (płynnego) w ruchu postępowym. 
 

F

T

 – siła tarcia, z – przemieszczenie, C

v

– współczynnik tarcia wiskotycznego 

z&

 – prędkość liniowa 

 

b)  opór tarcia wiskotycznego (płynnego) w ruchu obrotowym. 

 

M

T

 – moment tarcia, 

ϕ

 – kąt obrotu, C

ω

 – współczynnik rozproszenia energii 

ϕ

&

 – prędkość kątowa 

 

 

c)  opór przepływu laminarnego w układach hydraulicznych i pneumatycznych.  

 

p – spadek ciśnienia, – objętość medium, R

p

 – współczynnik oporu przepływu 

Q&

 – objętościowe natężenie przepływu 

  
d) opór elektryczny 

 

U – napięcie, – ładunek elektryczny, R

e 

– opór omowy 

q&

 – natężenie prądu 

 
Równanie ogólne procesu rozpraszania energii: 

 

y – „siła” uogólniona (w rzeczywistości, jest to siła jedynie przez analogię) 
x – współrzędna uogólniona 

 

Funkcja rozproszenia energii jest zdefiniowana zależnością : 

2

2

1

x

R

D

&

=

 

Uwaga. Nie jest to energia !!! 

x

R

y

&

=



e

p

v

R

R

C

C

R

ω



U

p

M

F

y

T

T



q

Q

z

x

ϕ

background image

2.  Elementy magazynujące energię potencjalną. 

 
a)  magazynowanie energii w ruchu postępowym 
  

F

s

 – siła sprężystości, k

s

 – współczynnik sztywności liniowej 

  

 
b)  magazynowanie energii w ruchu obrotowym  
 

M

s

  – moment skręcający, k

s

 – współczynnik sztywności skrętnej  

 
c)  kondensator w układzie elektrycznym 
 

C

 

– pojemność kondensatora 

  

 
d)  napełnianie zbiornika płynem nieściśliwym. 
 

– ciśnienie, C

h

 – stała hydrauliczna, V(Q) – objętość medium 

 
 
Ogólne równanie procesu magazynowania energii potencjalnej 

gdzie: 

 
 
Ogólne równanie energii potencjalnej: 

 
 

+

=

t

y

dt

x

k

t

y

0

)

0

(

)

(

&

2

2

1

x

k

U

=

h

S

l

C

C

k

k

k

1

1



)

(Q

V

q

z

x

ϕ



p

U

M

F

y

s

s

background image

3. Elementy magazynujące energię kinetyczną. 
 
a)  masa w ruchu postępowym  
 

F – siła zewnętrzna wywołująca ruch postępowy 

  
 b)  bryła sztywna w ruchu obrotowym   

 

M – moment sił zewnętrznych wywołujący ruch obrotowy 

 

c)  cewka indukcyjna włączona w obwód elektryczny   
 

L – indukcyjność cewki 

 

Równanie ogólne procesu magazynowania energii kinetycznej 

gdzie: 
 

 
 
Energia kinetyczna magazynowana w poszczególnych elementach opisana jest 
zależnością: 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

)

(x

dt

d

k

y

&

=

2

)

(

2

1

x

k

T

&

=

q

z

x

ϕ

L

I

m

k

0

U

M

F

y

background image

Równania dynamiki we współrzędnych uogólnionych 
 
1.  metody szczegółowe  
 
W celu utworzenia równań dynamiki wykorzystujemy znane prawa fizyczne np. 
zasady dynamiki Newtona, prawo zachowania ładunku, prawo zachowania 
energii, równanie ciągłości strugi.  
 
2.  metoda  z wykorzystaniem równań Lagrange’a drugiego rodzaju. 
 
Jeżeli w układzie fizycznym wyodrębniono współrzędne uogólnione x

i

 możemy 

wówczas zapisać następujące wyrażenie: 
 

  
Oznacza ono równanie Lagrange’a  drugiego rodzaju, sformułowane dla 
współrzędnej uogólnionej x

f

 oznacza pobudzenie (siłę uogólnioną) w kierunku 

współrzędnej x

i

.

  

 

 
 
Przykład 1. 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
W układzie przedstawionym na rysunku  należy sformułować równanie dynamiki 
wykorzystując metody szczegółowe oraz metodę równań Lagrange’a  drugiego 
rodzaju. 
 

i

i

i

i

i

f

x

D

x

U

x

T

x

T

dt

d

=

+

+





&

&

background image

• 

Metoda szczegółowa  

 
Korzystając z drugiego prawa Kirchhoffa : 
 

 
Uwzględniając  
 
 
otrzymamy: 
 
 

• 

metoda równania Lagrange’a  drugiego rodzaju  

 

współrzędna uogólniona: 

 
 
Funkcja rozproszenia energii: 
 

 
Energia potencjalna układu: 
 

 
 
Energia kinetyczna układu: 

dt

di

L

U

L

=

i

R

U

R

=

=

idt

C

U

C

1

+

+

=

Ri

idt

C

dt

di

L

U

1

1

2

2

1

2

1

)

(

1

2

1

q

C

x

C

U

=

=

2

2

)

(

2

1

)

(

2

1

q

L

x

L

T

&

&

=

=

q

i

&

=

q

C

q

R

q

L

U

1

1

+

+

=

&

&

&

q

x

x

i

=

2

2

2

1

)

(

2

1

q

R

x

R

D

&

&

=

=

background image

 
 
 
Przykład 2. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  

S

F

 siła oporu sprężyny 

t

F

 siła oporu tłumika 

 Q – przepływ medium przez szczelinę, objętość płynu. 
  

• 

metoda szczegółowa 

Na podstawie obserwacji ruchu masy m możemy zapisać równanie dynamiki w 
postaci: 
 

 
 

z

A

Q

=

 –   objętość płynu przepływającego przez szczelinę wynika z 

przemieszczenia tłoczka, określonego współrzędną  z  

 
Różnica ciśnień między komorami tłoczka wynika z zależności:  
 

z

k

F

F

F

t

F

z

m

S

t

S

=

=

)

(

&

&

1

U

f

i

q

C

q

U

1

=

q

L

q

T

dt

d

&

&

&

=





0

=

q

T

q

c

q

R

q

L

U

q

R

q

D

1

1

+

+

=

=

&

&

&

&

&

background image

   
Różniczkując względem czasu pierwsze równanie, a następnie porównując 
stronami, otrzymujemy : 
 

 
Mnożąc obustronnie przez powierzchnię A i dzieląc przez α otrzymamy: 
 

 
Podstawiając do równania dynamiki oraz porządkując to równanie otrzymamy:  

 
 

• 

metoda równań Lagrange’a 

 
 
Energia kinetyczna:   

 
Energia potencjalna: 

 
Funkcja rozproszenia energii:  

  

                                                                

α

=

P

R

1

 

 
 

p

Q

=

α

&

p

z

A

=

α

&

t

F

p

A

z

A

=

=

&

α

2

)

(

2

t

F

kz

z

A

z

m

=

+

+

&

&

&

α

2

2

1

z

m

T

&

=

2

2

1

kz

U

=

2

1

2

1

1

Q

D

p

R

Q

Q

R

p

p

p

&

&

&

α

=

=

=

2

2

1

Q

R

D

p

&

=

background image

Związek między współrzędnymi Q i z:            Q=A z 

  

 

 

 
 
Przykład 3. Wyznaczyć równanie dynamiki układu hydraulicznego. 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
Q

1

=Q

S

+Q

2

 – Stosujemy równanie ciągłości strugi  

 
Q

1

 –

  

ilość cieczy dopływająca przez rurociąg 

Q

– ilość cieczy przepływająca przez zwężkę  

Q

S

 – ilość cieczy gromadzona w zbiorniku  

 
Funkcja rozproszenia energii:                                                   
 
 
Energia potencjalna: 

gdzie: 

 

z

m

z

T

dt

d

z

A

D

&

&

&

&

=

=

2

2

2

1

α

kz

z

U

=

0

=

z

T

z

A

z

D

&

&

α

2

=

)

(

2

t

F

kz

z

A

z

m

=

+

+

&

&

&

α

2

2

2

1

Q

R

D

p

&

=

2

2

1

2

1

2

1

S

h

S

Q

C

Q

A

g

U

=

=

ρ

g

A

C

h

=

ρ

 

background image

Uwzględniając: 

otrzymamy: 

 
 
 
 
 
Stosujemy metodę równań Lagrange’a drugiego rodzaju różniczkując względem 
„współrzędnej” Q

S

 , gdyż Q

1  

jest wielkością zadaną. 

   

 
Otrzymujemy: 

 
Po podstawieniu do równania różniczkowego otrzymamy: 
 

 
 
T
 – wielkość stała (stała czasowa) 
k –stały współczynnik 
 
 

S

S

S

p

S

Q

A

g

Q

U

Q

Q

R

Q

D

=

=

ρ

)

(

1

&

&

&

h

A

Q

h

A

Q

Q

R

Q

A

g

Q

R

S

S

p

S

S

p

&

&

&

&

=

=

=

+

1

ρ

1

1

q

Q

&

2

1

)

(

2

1

s

p

Q

Q

R

D

&

&

=

S

Q

Q

Q

=

1

2

1

1

1

:

q

k

g

R

h

h

T

g

A

R

g

q

R

h

g

h

A

R

q

R

h

A

A

g

h

A

R

p

p

p

p

p

p

=

+

=

+

=

+

3

2

1

&

3

2

1

&

&

ρ

ρ

ρ

ρ

ρ

background image

Przykład 4. W skład układu wchodzą: 
 
-  bęben dwuwalcowy (masy i wymiary geometryczne podane na rysunku) 
-  sprężyna liniowa (sztywność k
-  tłumik hydrauliczny 
-   
Bęben 2-walcowy toczy się bez poślizgu po poziomej płaszczyźnie.  
Masy krążka nie uwzględniamy

 

 

 

 

Współrzędne przyjęte do opisu 

y

z,

,Q,

z

,

z

,

2

1

ϕ

.  

 
Przedstawić równanie dynamiki układu 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

   

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
U – energia potencjalna      
T – energia kinetyczna 
D – funkcja rozproszenia energii 
 

 

background image

(

)

(

)

(

)

( )

{

(

)

( )

(

)

z

R

R+r

α

A

-

y

R

R+r

α

A

R

R+r

-

y

R

R+r

-

z

α

A

y

δ

δD

k*y

δy

δU

y

T=T

δy

δT

y

m*

y

δ

δT

dt

d

y

R

R+r

-

z

A

α

D=

y

m*

y

m*

R

+mr

MR

M+m+

T=

y

k*

y

k*

k

U=

y

R

R+r

-

z

=A

Q

y

R

R+r

z-

A

z-z

Q=A

R

R+r

y

R+r

y        z

R=

z

R

y

R

y

=

Q

D=

α

R

+mr

MR

+

y

M+m

T=

kz

U=

p

&

&

&

&

&

&

&

&

&

&

&

&

&

4

4

4

4

3

4

4

4

4

2

1

&

&

&

&

&

&

&

&

=

=

=

=

=





=

=

=

=

=

=

=

=

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

2

1

2

2

2

2

2

2

1

0

1

2

1

2

1

1

2

1

2

1

2

1

4

2

1

2

2

1

2

1

1

2

1

2

1

2

1

2

1

ϕ

ϕ

ϕ

ϕ

α

ϕ

 

 
Po  wstawieniu  uzyskanych  wyrażeń  otrzymujemy  równanie  dynamiki  
w następującej postaci: 

 

z

R

R+r

α

A

+k*y=

y

R

R+r

α

A

+

y

m*

&

&

&

&

2

2

2