W spoczynku perfuzja mięśnia sercowego wynosi ok
0,8-0,9 ml krwi, a zużycie tlenu 90 mikro l na gram
tkanki na minutę.
W czasie maksymalnego wysiłku przepływ wiecowy i
zużycie tlenu przez serce mogą wzrastać 4-5 krotnie.
W łożysku wieńcowym ekstrakcja tlenu z
hemoglobiny jest bliska maksymalnie możliwej i
wynosi ok 70%. Dlatego jedyny skuteczny
mechanizm zwiększania podaży tlenu do miocytów
polega na zwiększaniu przepływu krwi przez mięsień
sercowy.
ZAPOTRZE
BOWANIE
NA TLEN
Częstość
skurczów
Kurczliwość
Napięcie ścian
komór-
Jest siłą
rozciągającą włókna
mięśniowe i działającą
stycznie do nich
Objętość komory
Ciśnienie
komorowe
Warstwa mięśnia
Prężność tlenu w
mięśniu
sercowym
PODA
Ż
TLENU
Pojemość
tlenowa krwi
zależy od stężenia
hemoglobiny i jej
wysycenia tlenem
Zawartość
tętnicza
Szybkość
erytrocytów
Przepływ
wieńcowy
jest wprost
proporcjonalny do ciśnienia
perfuzji i odwrotnie
proporcjonalny do oporu
wieńcowego.
Opór naczyń
małych
Ucisk
zewnątrz-
naczyniowy
Dyfuzja O
2
Ciśnienie
perfuzji
wieńcowej
O
2
1.
Ciśnienie perfuzji wieńcowej
2.
Opór naczyń wieńcowych
a)
Ucisk zewnętrzny
b)
Regulacja napięcia naczyń
-
Aktywność miogenna mięśni gładkich
-
czynniki śródbłonkowe
-
Metabolity o działaniu naczyniorozszerzającym
-> zwiększają przepływ wieńcowy: wzrost pCO
,
spadek pO
2,
wzrost
kwasu mlekowego, spadek pH wzrost stęż. K+, polipeptydów,
bradykininy, histaminy, adenozyny, nukleotydów adeninowych i
osmolarności) największe działanie wykazuje adenozyna
-
Regulacja nerwowa.
zwolnienie akcji serca
wydłużenie fazy rozkurczu
poszerzenie światła tt. wieńcowych
obniżenie ciśnienia
zmniejszenie kurczliwości
Miażdżyca -> uszkodzenie nabłonka ->
aktywacja układu krzepnięcia
Miażdżyca -> wylew do blaszki
miażdżycowej
-> krwiak śródścienny-> zwężenie światła
naczynia
Silny skurcz naczynia pierwotnie
zmienionego przez zmiany organiczne
Stan skurczu spastycznego u osoby bez
organicznie zwężonych naczyń wieńcowych.