background image

sierpień 2014/103

12

ISSN1895-5355

podatkowe

t e z y   u z a s a d n i e n i a   k o m e n t a r z e   p o r a d y 

rzecznictwo

 

O

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG

Podwykonawca nie zapłaci VAT  
za szkolenia zawodowe 

1

nr PT1/033/46/751/KCO/13/14/RD50004

PODATEK DOCHODOWY  

OD OSÓB PRAWNYCH

Właściwe ustalenie różnic kursowych  
ma wpływ na poprawne  
wyliczenie podatku 

1

nr ILPB4/423-68/14-2/ŁM

Uproszczenia nie są przeszkodą 
do sporządzania inwentaryzacji rocznej 

3

nr ITPB3/423-114/14/PST 

PODATEK DOCHODOWY  

OD OSÓB FIZYCZNYCH

Zarobki artystów mogą być objęte  
podatkiem liniowym 

4

nr DD2/033/30/KBF/RD-47426

TEMAT NUMERU

Likwidując firmę, trzeba pamiętać  
o prawidłowym zakończeniu rozliczeń 

5–8

PODATEK DOCHODOWY  

OD OSÓB FIZYCZNYCH

Szef nie pobierze podatku od udziału 
pracowników w zawodach branżowych 

9

nr IPTPB1/415-88/14-2/KC 

Tylko określone wydatki można rozliczyć 
w ramach ulgi rehabilitacyjnej 

10

sygn. akt II FSK 1723/12 

Od honorarium poniżej 200 zł  
pobiera się zryczałtowany PIT 

11

nr ITPB2/415-244/14/MU 

w   n u m e r z e

Podwykonawca nie zapłaci VAT za szkolenia 

zawodowe

Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone 

przez podwykonawcę są zwolnione z VAT. Muszą być jednak finansowane co najmniej 

w 70% ze środków publicznych – wynika z interpretacji ogólnej ministra finansów.

Szef resortu wyjaśnił, że zwolnieniem z VAT są objęte usługi kształcenia zawodowe-

go lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicz-

nych oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane. 

Podwykonawca korzystający ze zwolnienia powinien posiadać stosowną doku-

mentację potwierdzającą, że źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne. 

– Komentowaną interpretację ogólną należy ocenić pozytywnie – stwierdza Tomasz 

Krywan, doradca podatkowy. – Konieczność naliczania podatku należnego przez 

podwykonawców podważałaby często sens zwolnienia z VAT, o którym mowa 

w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT– dodaje ekspert.

Interpretacja ogólna ministra finansów, nr PT1/033/46/751/KCO/13/14/RD50004

Przeczytaj komentarz eksperta na stronie 2.

Właściwe ustalenie różnic kursowych 

ma wpływ na poprawne wyliczenie podatku

Przy wycenie należności, które podatnik otrzymuje za pośrednictwem rachunku 

walutowego, należy stosować średni kurs ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia 

roboczego poprzedzającego dzień zapłaty zobowiązania czy wpływu należności. 

Spółka do rozliczania różnic kursowych wybrała metodę podatkową, posiada rachun-

ki walutowe w banku. Wątpliwości przedsiębiorcy dotyczyły tego, jaki kurs przyjąć 

do wyceny wpływu należności na konto oraz zapłaty zobowiązań. 

Organ podatkowy wyjaśnił, że jeśli nie występuje sprzedaż lub kupno waluty lub nie 

dochodzi do przewalutowania otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania 

z zastosowaniem faktycznego kursu, to zastosowanie znajdzie kurs średni ogłasza-

ny przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień danej operacji. 

Maciej Soprych, członek zarządu w spółkach kapitałowych, członek ACCA, zwraca 

uwagę, że kurs hipotetyczny, po którym mogłoby dojść do wymiany waluty, nie jest 

kursem faktycznie zastosowanym. 

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu,  

nr ILPB4/423-68/14-2/ŁM

Przeczytaj komentarz eksperta na stronie 2.

N O W E   E - B O O K I   D L A   P R E N U M E R A T O R Ó W

Nowe zasady odliczania VAT od firmowych pojazdów oraz Wskaźniki i stawki miesiąca. 
Sprawdź na www.ebooki.wip.pl w zakładce księgowość.

background image

2

Podatek od towarów i usług/Podatek dochodowy od osób fizycznych 

dokończenie ze str. 1

Usługa kształcenia zawodowego lub 

przekwalifikowania zawodowego, nawet 

wtedy gdy jest świadczona przez pod-

wykonawcę, zostanie zwolniona z VAT 

– wyjaśnił minister finansów.

Pytanie do eksperta: 

Czy dzięki wydanej 

interpretacji ze zwolnienia z VAT sko-

rzystają również dalsi podwykonawcy 

podmiotów, którzy nie są bezpośredni-

mi dysponentami środków unijnych?

dokończenie ze str. 1

Prawidłowe wyliczenie podatku zależy 

m.in. od właściwego ustalenia różnic kur-

sowych, w tym od zastosowania właści-

wego kursu waluty do przeliczenia danej 

transakcji czy też operacji finansowej.

Pytanie do eksperta: 

Jak należy rozu-

mieć termin „faktycznie zastosowany 

kurs waluty”?

Podwykonawca nie zapłaci VAT za szkolenia zawodowe

Właściwe ustalenie różnic kursowych ma wpływ na poprawne 

wyliczenie podatku

nr IPPP1/443-502/12-2/JL). Jednak podat-

nicy, którzy nie wystąpili do ministra finan-

sów w swojej sprawie, nie mieli pewności.

Co więcej, z komentowanej interpretacji 

wynika, że ze zwolnienia od podatku mogą 

korzystać również dalsi podwykonawcy 

świadczący usługi kształcenia zawodowego 

lub przekwalifikowania zawodowego. Jest 

to o tyle istotne, że dotychczas organy 

podatkowe odmawiały prawa do zwolnie-

nia kolejnym podwykonawcom, tj. pod-

wykonawcom podmiotów, którzy nie są 

bezpośrednimi dysponentami środków 

unijnych (np. interpretacja indywidualna 

nr IPTPP1/443-760/12-4/AK). Trzecią 

grupę beneficjentów komentowanej inter-

pretacji ogólnej stanowią podwykonawcy 

(w tym dalsi podwykonawcy) wykonują-

cy na rzecz zlecającego czynności, które 

nie stanowią wprawdzie usług kształce-

nia zawodowego lub przekwalifikowania 

zawodowego, lecz stanowią usługi (dosta-

wy towaru) ściśle związane z tymi usługami 

(np. udostępnianie nauczyciela instytucji 

edukacyjnej). Dotychczas organy podat-

kowe nie zgadzały się na zwolnienia z VAT 

w tym zakresie, jednak z komentowanej 

interpretacji ogólnej wynika, że również 

czynności wykonywane przez takich podwy-

konawców mogą być zwolnione od podat-

ku (po spełnieniu określonych warunków).

Wszystkie trzy wymienione grupy podwy-

konawców są chronione mocą komento-

wanej interpretacji ogólnej. 

Omawianą interpretację należy ocenić 

bardzo pozytywnie. Konieczność nalicza-

nia VAT należnego przez podwykonawców 

podważałaby bowiem często sens zwolnie-

nia od podatku, o którym mowa w art. 43 

ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT. Podatek 

ten (jako podatek z tytułu zakupów usług 

wykorzystywanych do wykonywania czyn-

ności zwolnionych z VAT) nie podlegałby 

bowiem odliczeniu. Poniesienie kosztu 

tego podatku wiązałoby się najczęściej 

z podniesieniem ceny (co 

de facto prowa-

dziłoby do opodatkowania usługi zwolnio-

nej z VAT). Dzięki omawianej interpretacji 

zabiegi takie nie są konieczne.

Interpretacja ogólna ministra finansów 

z 30 maja 2014 r.,  

nr PT1/033/46/751/KCO/13/14/RD50004

Dotychczas wątpliwości budziła kwestia, czy 

ze zwolnień obejmujących usługi kształcenia 

zawodowego lub przekwalifikowania zawo-

dowego finansowane (w całości lub przynaj-

mniej w 70%) ze środków unijnych mogą 

korzystać podwykonawcy podmiotów, którzy 

są bezpośrednimi dysponentami środków 

unijnych. Organy podatkowe dopuszczały taką 

możliwość (np. interpretacja indywidualna 

podatkowe zobowiązują podatników do 

uwzględniania kursu faktycznie zastoso-

wanego w przypadku sprzedaży lub kupna 

walut obcych oraz otrzymania należności 

lub zapłaty zobowiązań. Nie zawsze jest 

jednak możliwe uwzględnienie takiego kur-

su. Wówczas należy zastosować kurs śred-

ni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski. 

Zauważmy, że przepisy podatkowe nie defi-

niują kursu faktycznie zastosowanego. Rozu-

mienie tego pojęcia wykształciła praktyka 

i opiera się na wykładni językowej. Termin 

faktyczny oznacza „rzeczywisty, realny, istot-

ny”, „zastosować” zaś oznacza użyć czegoś 

w jakiejś konkretnej sytuacji. Z analizy tej 

wynika, że kurs faktycznie zastosowany to 

taki, który był rzeczywiście zastosowany. 

Może on być określony jedynie wtedy, gdy na 

jego podstawie, na bazie wyrażonej w nim 

ceny waluty, doszło do operacji finansowej 

przewalutowania. Jeżeli nie dochodzi do 

przewalutowania, możliwe jest określenie 

co najwyżej potencjalnego kursu wymiany. 

Jednak ustawodawca nie zezwala na stoso-

wanie kursu potencjalnego w rozliczeniach 

podatkowych. Taka interpretacja znajduje 

potwierdzenie w wielu interpretacjach indy-

widualnych (np. o numerze IPPB5/423- 

-1174/11-2/IŚ). 

Podatkowe metody rozliczania różnic kur-

sowych wciąż wywołują wątpliwości wśród 

podatników, o czym świadczą liczne pyta-

nia do ministra finansów w tych sprawach. 

Interpretacja indywidualna ma szczegól-

ne znaczenie, gdy opinie organów podat-

kowych w danej kwestii są podzielone lub 

gdy podatnicy przewidują, że w przyszłości 

właściwy dla nich organ podatkowy może 

dokonać rewizji poglądów. W komentowa-

nej interpretacji dyrektor Izby Skarbowej 

w Poznaniu utrwalił aktualną linię orzecz-

niczą. Uznał, że w sytuacji gdy następuje 

zapłata na konto walutowe i jednocześ-

nie nie dochodzi do przewalutowania, nie 

można określić kursu faktycznie zastoso-

wanego. Należy wówczas zastosować kurs 

średni NBP z ostatniego dnia roboczego 

poprzedzającego dzień wpłaty.

Interpretacja indywidualna z 25 kwiet-

nia 2014 r. dyrektora Izby Skarbowej 

w Poznaniu, nr ILPB4/423-68/14-2/ŁM

Podatnicy podatku dochodowego od osób 

prawnych są zobowiązani do rozliczania 

różnic kursowych. Przepisy podatkowe 

przewidują dwie metody rozliczania różnic 

kursowych: podatkową i bilansową. Metoda 

bilansowa opiera się na ustawie o rachun-

kowości. Z kolei przy metodzie podatkowej 

uwzględnia się szczegółowe regulacje opi-

sane w ustawie podatkowej, gdzie istotny 

jest kurs faktycznie zastosowany. Przepisy 

Maciej Soprych 

członek zarządu w spółkach 

kapitałowych, członek ACCA 

Tomasz Krywan 

doradca podatkowy

Kup książkę

background image

3

Podatek dochodowy od osób prawnych  

Uproszczenia nie są przeszkodą do sporządzania inwentaryzacji rocznej

Pytanie podatnika

Spółka z o.o. prowadzi księgi rachunko-

we na podstawie ustawy o rachunkowości 

(dalej: uor). Firma podjęła decyzję o uprosz-

czeniu w postaci ewidencji kosztów zgod-

nie z art. 17 ust. 2 pkt 4 uor. Ustalono, 

że spis z natury będzie sporządzany nie 

rzadziej niż na dzień bilansowy. Wątpli-

wości dotyczyły tego, czy w takiej sytu-

acji wystarczy sporządzić spis z natury 

raz w roku i korygować koszty o wartość 

niezużytych materiałów na koniec roku 

podatkowego. 

Przedsiębiorstwo uważało, że tak.

Odpowiedź ministra

Gdy księgi rachunkowe prowadzone są 

prawidłowo i na ich podstawie będzie 

można wykazać roczny dochód uzyska-

ny z prowadzonej działalności w należytej 

wysokości, to z uwagi na wybraną formę 

uiszczania zaliczek na podatek brak jest 

przeszkód do przeprowadzania inwentary-

zacji rocznej na koniec roku podatkowego.

Pytanie do eksperta: 

O jakich zasadach 

przy ustalaniu dochodu do opodatko-

wania powinni pamiętać podatnicy, 

do których ma zastosowanie ustawa 

o rachunkowości?

Jeżeli podatnik prawidłowo prowadzi księgi rachunkowe i na ich podstawie moż-

na wykazać roczny dochód w należytej wysokości, to uproszczona forma wpła-

ty zaliczek na CIT nie jest przeszkodą do korekty kosztów na podstawie spisu 

z natury na koniec roku.

materiałów, towarów lub produktów goto-

wych tylko na dzień bilansowy, wydatki 

na ich nabycie/wytworzenie są w trak-

cie roku zaliczane w całości do kosztów 

w dacie zakupu/wytworzenia. 

Takie ujmowanie kosztów jest jednak 

niezgodne z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT 

i art. 22 ust. 5 ustawy o PIT, z których 

wynika, że warunkiem koniecznym dla 

potrącenia kosztów bezpośrednich jest 

wystąpienie przychodu. 

W celu prawidłowego rozliczenia się z podat-

ku dochodowego podatnicy prowadzący 

uproszczone ewidencje powinni sporzą-

dzać inwentaryzacje materiałów, towarów 

i wyrobów gotowych na koniec każdego 

okresu sprawozdawczego, za który nastę-

puje rozliczenie z budżetem z tytułu podat-

ku dochodowego (miesiąca bądź kwartału, 

jeśli wpłaca zaliczki kwartalnie). Wyjąt-

kiem są ci, którzy wybrali wpłaty zaliczek 

na podatek w formie uproszczonej, ustalo-

ne na podstawie dochodu deklarowanego 

w latach ubiegłych. Taki pogląd potwier-

dzają też ostatnie interpretacje indywi-

dualne (np. nr ILPB3/423-48/14-2/EK). 

Jest jednak wiele interpretacji, z których 

wynika, że sporządzanie spisu z natury 

raz w roku i korygowanie kosztów o war-

tość niezużytych materiałów, niesprzeda-

nych towarów na koniec roku podatkowego 

(kalendarzowego) jest wystarczające do 

prawidłowego ustalania miesięcznych zali-

czek na podatek. Z interpretacji tych wyni-

ka, że art. 24 ust. 1 ustawy o PIT i art. 9 

ustawy o CIT ustanawiają zasadę usta-

lania dochodu podatników, do których 

mają zastosowanie zasady rachunkowości 

na podstawie prawidłowo prowadzonych 

ksiąg rachunkowych. Zatem, dla prawid-

łowego i zgodnego z przepisami ustawy 

o PIT ustalenia dochodu do opodatkowa-

nia konieczne jest również prawidłowe, 

zgodne z przepisami uor sporządzanie 

zapisów w księgach (np. interpretacja indy-

widualna nr ILPB1/415-832/13-2/TW).

PODSTAWA PRAWNA

art. 9 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku 

dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: 

Dz.U. z 2014 r. poz. 851),
art. 24 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. 

o podatku dochodowym od osób fizycznych 

(tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.).

Interpretacja indywidualna dyrektora 

Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 2 czerw-

ca 2014 r., nr ITPB3/423-114/14/PST

ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości do 

nabywanych towarów w sytuacji, gdy podat-

nik ustala zaliczki na podatek dochodowy 

narastająco. Chociaż art. 9 ustawy o CIT 

i art. 24 ust. 1 ustawy o PIT odwołują się 

do zasad prowadzenia ksiąg rachunko-

wych zgodnie z uor, to kwestionowana jest 

w takim wypadku prawidłowość zaliczki 

na podatek dochodowy, jeśli inwentaryza-

cja spisywanych w koszty w chwili zakupu 

towarów i materiałów jest sporządzana 

wyłącznie na koniec roku obrotowego. 

W wielu interpretacjach podatkowych pod-

kreślane jest, że zasady ustalania wyniku 

finansowego na podstawie prawa bilanso-

wego znacząco różnią się od zasad usta-

lania podstawy opodatkowania w podatku 

dochodowym. Ustawa o rachunkowości 

i reguły ustalania wyniku finansowego nie 

mogą przesądzać o wysokości podstawy 

opodatkowania. W związku z tym usta-

wodawca w art. 9 ustawy o CIT, mimo że 

z jednej strony przewidział konieczność 

prowadzenia ewidencji rachunkowej sto-

sownie do prawa bilansowego, to z drugiej 

strony wskazał, że powinna być prowadzo-

na w taki sposób, aby możliwe było okre-

ślenie wysokości należnego do zapłaty 

podatku z wykorzystaniem tej ewidencji. 

To, że art. 9 ustawy o CIT zawiera ode-

słanie do odrębnych przepisów (uor), nie 

oznacza, że zasady tam określone moż-

na wprost przenosić na grunt podatkowy. 

Zasadą podatkowego rozliczania kosztów 

bezpośrednich jest więc ujęcie (potrą-

cenie) w rachunku podatkowym kosztu 

bezpośrednio związanego z przychodem 

w roku jego związania z odpowiadającym 

mu przychodem. Inaczej będzie w sytu-

acji, gdy koszt bezpośredni został ponie-

siony po dniu sporządzenia sprawozdania 

finansowego po zakończonym roku podat-

kowym – w takim przypadku jest on potrą-

calny w roku podatkowym następującym 

po roku, którego dotyczy. 

W przypadku prowadzenia ewidencji 

uproszczonej na podstawie art. 17 ust. 2 

pkt 4 uor i sporządzania inwentaryzacji 

Aktualności podatkowe

www.portalfk.pl

dr Katarzyna Trzpioła

specjalista prawa podatkowego 

i bilansowego

Omawiana interpretacja dotyczy sytuacji 

komfortowej dla podatnika prowadzące-

go księgi rachunkowe i ustalającego stan 

zapasów jedynie na koniec roku – wpła-

ca on zaliczki na podatek dochodowy na 

podstawie dochodu wynikającego z zezna-

nia złożonego w poprzednim roku podat-

kowym. Na bieżąco osiągane przychody 

i ponoszone koszty nie mają w takiej 

sytuacji wpływu na wysokość zaliczki na 

podatek dochodowy. 

Problematyczne z punktu widzenia podat-

ku dochodowego jest stosowanie art. 17 

Kup książkę