7
wiedzieç powinno
Poruszam si´ samodzielnie
i bezpiecznie
ruszaç si´ samodzielnie, orientowaç
si´ w terenie i w pe∏ni bezpiecznie
przechodziç przez jezdni´.
Jak nale˝y si´
zachowaç?
●
Poznaç Êwiat ulicy zaczynajàc od
tras krótkich i nie przedstawiajà-
cych ˝adnych zagro˝eƒ.
●
Poznaç ka˝dà nowà tras´ i jej po-
tencjalne zagro˝enia w towarzy-
stwie osoby doros∏ej.
●
OkreÊliç zagro˝enia zwiàzane
z danà trasà i nauczyç si´, jak ich
unikaç.
●
Zapoznaç si´ z planem dzielni-
cy/otoczenia szko∏y z pomocà osoby
doros∏ej i nauczyç si´ okreÊlania
swego po∏o˝enia.
●
Nauczyç si´ rozró˝niania swojej
prawej i lewej strony oraz prawej
i lewej strony innych osób.
●
Nauka nie powinna przebiegaç
wy∏àcznie w formie zabawy, by
dziecko nie uzna∏o, ˝e zasady mo˝-
na dowolnie zmieniaç.
●
Nale˝y zaznaczyç, ˝e dziecko,
które porusza si´ w towarzystwie
doros∏ych, ma fa∏szywe poczucie
bezpieczeƒstwa, co mo˝e sprawiç,
˝e b´dzie ono mniej uwa˝ne. We-
d∏ug badania INRETS z 1997 roku,
27% wypadków, których ofiarami
pad∏y dzieci poruszajàce si´ pieszo,
mia∏o miejsce w obecnoÊci osoby
doros∏ej.
●
Bycie samodzielnym oznacza
tak˝e nauczenie si´ orientacji. Nie-
którzy uczniowie szko∏y podstawo-
wej nie rozró˝niajà swojej prawej
strony od lewej, a co za tym idzie
prawej i lewej strony innej osoby.
Niektóre z trudem okreÊlajà swoje
po∏o˝enie.
●
Poj´cia te majà podstawowe zna-
czenie przy obmyÊlaniu trasy i jej
konkretnym rozplanowaniu. Na-
uczenie si´ rozró˝niania prawej
i lewej strony jest konieczne, by po-
Co dziecko
wiedzieç powinno
●
SamodzielnoÊç na ulicy oznacza, ˝e dziecko,
poruszajàc si´ samo lub w grupie, nie nara˝a si´ na
niebezpieczeƒstwo.
Cel zaj´ç
Rozwijanie poczucia odpowiedzialnoÊci
i samodzielnoÊci dzieci.
Przygotowanie dzieci do samodzielnego
i bezpiecznego poruszania si´.
Kszta∏towanie umiej´tnoÊci
orientowania si´ w terenie.
Czy
wiesz
,
˝e
?
●
Emocje
sà czynnikiem powodujàcym brak uwagi.
Je˝eli rodzice odprowadzajà dziecko do szko∏y, powinni wysy-
∏aç je na tyle wczeÊnie, by nie musia∏o si´ spieszyç. Nale˝y tak-
˝e zadbaç o spokojnà atmosfer´ przed wyjÊciem.
●
Droga najkrótsza
nie zawsze jest najbardziej bezpieczna.
Najwa˝niejsze, by dziecko porusza∏o si´ po drodze, na której
jest jak najmniej zagro˝eƒ, nawet je˝eli jest ona d∏u˝sza.
●
Dziecko zm´czone
, niespokojne i spóênione jest nara˝one
na wiele niebezpieczeƒstw. Po lekcjach dziecko jest zm´czone.
W drodze powrotnej jego myÊli zajmujà: podwieczorek, praca
domowa, plany z kolegami, co sprawia, ˝e jest ono mniej
uwa˝ne.
Nauka
samodzielnoÊci
●
SamodzielnoÊci nale˝y si´ uczyç
powoli.
●
Przed ukoƒczeniem 7 roku ˝ycia
dziecko nie mo˝e samo poruszaç
si´ po ulicy, gdy˝ nie jest jeszcze
wystarczajàco dojrza∏e, by zrozu-
mieç gro˝àce mu niebezpieczeƒ-
stwa.
●
W wieku 8 – 10 lat dziecko mo˝e
zaczàç domagaç si´ pewnej samo-
dzielnoÊci poruszania si´, szczegól-
nie pieszo. Mo˝na si´ na to zgodziç
pod warunkiem, ˝e dziecko zosta∏o
do tego wczeÊniej przygotowane.
●
Wa˝ne jest, by wyjÊç naprzeciw
tej inicjatywie dziecka i ciàgle
uczyç je zachowania na ulicy.
●
Dziecko uczy si´ g∏ównie przez
naÊladownictwo. Jest wi´c kwestià
podstawowà, by rodzice lub inni
doroÊli, którzy przebywajà z dziec-
kiem, przestrzegali zasad bezpie-
czeƒstwa, dawali przyk∏ad i mogli
wyjaÊniç i uzasadniç swoje zacho-
wanie. Jest bardzo prawdopodobne,
˝e dziecko, które od najm∏odszych
lat nabiera dobrych nawyków zwià-
zanych z bezpieczeƒstwem, zacho-
wa je przez ca∏e ˝ycie.
●
Ka˝da rada teoretyczna, podana
przez osob´ doros∏à, powinna byç
wyjaÊniona i zastosowana w prak-
tyce. Nie wystarczà zakazy. Lepiej
jest wyjaÊniaç zagro˝enia i zasady,
by sk∏oniç dziecko do ich przestrze-
gania.
ZA
CHOW
ANIE, CIA¸O
1
