background image

N

O W O C Z E S N Y

 

T

E C H N I K

 

D

E N T Y S T Y C Z N Y

32

T E C H N I K A  

D E N T Y S T Y C Z N A

Klamry protetyczne

jako utrzymywacze bezpośrednie

li ich kształt, długość, grubość oraz 
zastosowany do ich wykonania ma-
teriał (3).

P

ODZIAŁ

 

KLAMER

POD

 

WZGLĘDEM

 

MATERIAŁOWYM

 

Obecnie na rynku protetycznym 
funkcjonuje kilka materiałów stoso-
wanych do wykonywania klamer:
– stopy metali:

•  drut stalowy chromowo-niklowy,
•  stellit, czyli stop chromowo-ko-

baltowy,

•  rzadko, ze względu na koszty, sto-

suje się stop złoto-platynowy czy 
też stop tytanu;

– tworzywa termoplastyczne:

• żywica acetalowa,
•  tworzywo poliamidowe, czyli 

nylon.

Drut stalowy 
Najczęściej stosowanym materiałem 
na ramiona klamer w protezach ru-
chomych osiadających jest drut stalo-
wy ze stali chromowo-niklowej, sprę-
żysto-twardy, o okrągłym przekroju. 
Jest do nabycia w postaci zwoju 
o różnych długościach oraz różnych 
średnicach przekroju, co umożliwia 
dostosowanie siły retencji odpowied-
niej do jakości zachowanych zębów.

Zalety:

•  łatwość dostosowania do kształtu 

zęba na modelu roboczym przy po-
mocy kleszczy,

• szybkość wykonania,
•  niska cena elementu,
•  prosta procedura naprawy w przy-

padku pęknięcia,

Ich zadaniem jest przeciwdziałanie 
siłom ściągającym protezę podczas 
fizjologicznych czynności układu sto-
matognatycznego: jedzenia, mowy, 
mimiki itd. Rolę tę mogą pełnić pre-
cyzyjne elementy retencyjne (zatrza-
ski, zasuwy, rygle) (2), doceniane 
za swoją funkcjonalność i estetykę. 
Ich zastosowanie wiąże się jednak 
z koniecznością oszlifowania odpo-
wiedniej liczby zębów własnych, 
co nie zawsze jest akceptowane przez 
pacjentów. Stąd najczęściej stosowa-
nym rozwiązaniem są klamry prote-
tyczne.

Klamry to elementy mechanicz-

ne, wykorzystujące siłę tarcia wy-
stępującą pomiędzy ich ramionami 
a powierzchnią zębów oporowych. 
Ramiona klamer tworzą specyficz-
ny system umocowania, polegający 
na współdziałaniu ze sobą, pełniąc 
jednocześnie funkcję retencyjną, 
prowadzącą czy też stabilizacyjną. 
Istnieje wiele podziałów klamer: po-
jedyncze i zespołowe, samodzielne 
i zależne, doginane i lane itd. 

Na funkcję umocowującą klamer 

znaczący wpływ ma kształt anato-
miczny zębów. Korzystniejsze wa-
runki mają zęby o odpowiednich 
wypukłościach, dające możliwość 
wykorzystania powierzchni dolno-
kątowych. Istotną rolę odgrywa także 
wzajemny przestrzenny układ ścian 
bocznych zębów oporowych oraz 
pola protetycznego, co najprecyzyj-
niej określimy dzięki analizie para-
lelometrycznej. Kolejnym istotnym 
czynnikiem jest budowa klamer, czy-

TITLE

 



 Prosthetic clasps as direct 

retainers

SŁOWA KLUCZOWE

 



 klamry 

metalowe, klamry estetyczne

STRESZCZENIE

 



 

W przypadku protez 

ruchomych częściowych podstawowy 
wpływ na stopień ich osadzenia 
w jamie ustnej mają utrzymywacze 
bezpośrednie. Na rynku protetycznym 
funkcjonuje kilka materiałów 
stosowanych do wykonywania klamer. 
Głównie są to stopy metali i materiały 
termoplastyczne.

KEY WORDS

 



 

metal clasps, aesthetic 

clasps

SUMMARY

 



 

In case of partial 

removable dentures, direct retainers 
have a fundamental impact on the 
degree of their attachment in the 
oral cavity. Several materials applied 
in the making of clasps are available 
on the prosthetic market. These mainly 
include metal alloys and thermoplastic 
materials.

dr n. med. Arkadiusz Rutkowski

1

, mgr tech. dent. Milena Połczyńska

2

P

odstawowymi 

warunkami komfortu 

użytkowania protez zębo-

wych są ich odpowiednia 

retencja i stabilizacja na pod-
łożu. W przypadku protez 
ruchomych częściowych 
zasadniczy wpływ na sto-
pień ich osadzenia w jamie 
ustnej mają utrzymywacze 
bezpośrednie (1), które 

w tym celu wykorzystują 

zachowane zęby pacjenta.

background image

4

/ 2 0 1 3

33

T E C H N I K A  

D E N T Y S T Y C Z N A

•  łatwość skorygowania przebiegu 

na zębie w przypadku osiadania 
protezy.
Wady:

• nieestetyczny wygląd,
•  odkształcenia w trakcie użytko-

wania,

•  możliwość uszkadzania przyzębia 

w przypadku osiadania protezy.

Stop chromowo-kobaltowy 
Stop chromowo-kobaltowy jest wy-
korzystywany na klamry lane głów-
nie w protezach szkieletowych. Ich 
wykonanie wymaga zastosowania 
techniki wosku traconego. Dostępne 
są stopy o różnym stopniu sprężysto-
ści, co ma znaczenie przy doborze 
do planowanej konstrukcji.

Zalety:

•  dobre właściwości retencyjne na-

wet przy słabych warunkach ana-
tomicznych,

•  możliwość wykorzystania płytkich 

powierzchni dolnokątowych,

•  duża różnorodność kształtów kla-

mer (klamry zmodyfikowane),

•  brak czynnika alergicznego – ni-

klu.
Wady:

• nieestetyczny wygląd,
•  abrazyjny wpływ na szkliwo zęba,
•  złożona procedura wykonania,
•  mała możliwość korygowania w ja-

mie ustnej,

•  odkształcenia w trakcie użytko-

wania,

•  trudność w naprawie pękniętej 

klamry (łączenie poprzez lutowanie, 
laser lub w przypadku występowa-
nia w sąsiedztwie części akrylowej, 
zastąpienie klamrą doginaną).

Żywica acetalowa 
Coraz częściej stosowane na klamry 
protetyczne w protezach częściowych 
są materiały termoplastyczne, z któ-
rymi prace wymagają zastosowania 
technologii wtłaczania termicznego. 
Jednym z nich jest żywica acetalowa, 
występująca w szerokiej gamie kolo-

rystycznej zarówno w odcieniach zę-
bowych, jak też kolorach dziąsła (4).

Zalety:

• zadowalająca estetyka,
•  stała siła retencyjna,
•  możliwość wprowadzenia na więk-

sze głębokości na powierzchni re-
tencyjnej – ukrycie klamry,

•  brak abrazyjnego oddziaływania 

na zęby,

•  brak odkształceń w trakcie użytko-

wania.
Wady:

•  niewielka siła retencyjna,
•  konieczność stosowania większej 

liczby klamer,

•  duża powierzchnia pokrycia zę-

bów,

•  zwiększona grubość i szerokość 

ramion w porównaniu z klamrami 
metalowymi,

•  brak możliwości korygowania,
• możliwość dyskoloryzacji.

Tworzywo poliamidowe 
Innym materiałem termoplastycznym 
jest tworzywo poliamidowe, zwane 
popularnie nylonem. Budowa klam-
ry z tego materiału odbiega znacz-
nie od konwencjonalnych założeń. 
Ramię retencyjne jest swego rodzaju 
połączeniem ramienia klasycznego 
z pelotą dziąsłową. Obejmuje część 
powierzchni dolnokątowej zęba, 
do której przylega, następnie pokry-
wa w pewnym oddaleniu dziąsłowy 
odcinek przyzębia brzeżnego, czyli 
wolne dziąsło brzeżne, kieszeń dzią-
słową oraz dziąsło nieruchome.

Zalety:

• zadowalająca estetyka,
•  brak abrazyjnego oddziaływania 

na zęby,

•  brak odkształceń w trakcie użytko-

wania.
Wady:

•  zablokowanie możliwości oczysz-

czania przyzębia brzeżnego zębów 
oporowych przez ślinę,

•  w protezach osiadających nieko-

rzystne mechaniczne oddziaływa-

nie na przyzębie brzeżne, zrywanie 
przyczepu nabłonkowego,

•  sprzyjanie powstawaniu stanów 

zapalnych przyzębia,

•  brak możliwości aktywowania ra-

mienia klamry,

•  trudność w naprawie,
• możliwość dyskoloryzacji.

P

ODSUMOWANIE

 

Wybór materiału na utrzymywacze 
bezpośrednie w postaci klamer prote-
tycznych wbrew pozorom nie jest ła-
twy. Powinien być zawsze poprzedzony 
skrupulatnym wywiadem co do ocze-
kiwań pacjenta, a także wspólną ana-
lizą modeli diagnostycznych przez 
lekarza i technika co do możliwości, 
jakie mamy w danym konkretnym 
przypadku klinicznym. Jest to jedyna 
prawidłowa droga zmierzająca do wy-
konania protezy w pełni funkcjonalnej, 
komfortowej oraz psychicznie akcep-
towalnej przez pacjenta. Słusznym 
i coraz częściej stosowanym rozwią-
zaniem są prace, w których w odcin-
kach boczno-tylnych wykorzystuje się 
metalowe klamry o dużej sile reten-
cji, natomiast w odcinku przednim 
klamry estetyczne, zapobiegające ro-
tacji protezy. Indywidualne podejście 
do pacjenta oraz ścisła współpraca ze-
społu stomatologicznego to podstawa 
wykonania optymalnej konstrukcji 
protetycznej. 

‰

Piśmiennictwo
1. Spiechowicz E.: Protetyka stomatologiczna. 

Podręcznik dla studentów. Wydawnictwo 
Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, s. 375.

2. Jenkins G.: Precyzyjne elementy retencyj-

ne. Wydawnictwo Kwintesencja, Warszawa 
2001.

3. Budkiewicz A.: Protezy szkieletowe. Wydaw-

nictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, 
s. 22-23.

4. Rutkowski A.: Acetal – estetyczna alterna-

tywa rozwiązań protetycznych. „Nowocz. 
Tech. Dentyst.”, 2007, 4, 35-38.

1, 2 

Wyższa Szkoła Edukacji i Terapii w Poznaniu

kierunek: inżynieria materiałowa

specjalność: technika dentystyczna
kontakt z autorem: tel. 509 213 079


Document Outline