background image

N

O W O C Z E S N Y

 

T

E C H N I K

 

D

E N T Y S T Y C Z N Y

60

T E C H N I K A  

D E N T Y S T Y C Z N A

Wpływ proporcji mieszania 
i sposobu polimeryzacji

Najczęstsze błędy podczas pracy z akrylami

stą powierzchnię gipsu i pozostawio-
nego przez około 5-10 minut w celu 
dobrego wchłonięcia w gips. Dobrze 
też jest użyć silikonu technicznego, 
np. Zetalabor, w celu osłony zębów 
akrylowych, tak aby potem nie trze-
ba było usuwać gipsu z przestrzeni 
międzyzębowych.

W celu poprawy adhezji zębów 

akrylowych do płyty protez dobrze 
użyć specjalnych preparatów – Bon-
dów (np. Villacryl Bond lub prepa-
ratu firmy Megadental), szczególnie 
jeśli w uzupełnieniu stosujemy tylko 
części licowe zębów.

Po zmieszaniu proszku z płynem 

w szklanym naczyniu dobrze jest za-
mieszać kilkakrotnie szpatułką całe 
ciasto, tak aby upewnić się, że cały 
proszek uległ zwilżeniu przez płyn. 
Następnie należy przykryć szczelnie, 
tak aby monomer nie odparowywał 
nam z akrylu. Nie polecam używania 
naczynek wykonanych z silikonu, 
gdyż wchłaniają one monomer, przez 
co ciasto staje się za suche.

Jak wiadomo, czas „ciastowania” 

określonego tworzywa jest bardzo 
różny i wynosi od około 10 minut dla 
np. Meliodentu do około 25 minut 
dla Villacrylu H. Oczywiście para-
metry te odnoszą się do temperatury 
około 20-23°C, jeśli jest cieplej, np. 
około 30°C, to czasy te mogą ulec 
skróceniu nawet o połowę. Oczywi-
ście temperatury te dotyczą również 
samego proszku oraz płynu, nie tylko 
temperatury otoczenia. Dodatkowo 

Podczas wykonywania ruchomych 
uzupełnień protetycznych bardzo 
często zdarza się, że wszystko jest już 
dopięte na ostatni guzik i pozostaje 
zamienić pięknie ustawione zęby 
w wosku na akryl. Przygotowujemy 
ciasto akrylowe, bardzo często za po-
mocą różnych miarek lub „na oko”, 
po określonym czasie (czas ciastowa-
nia) nakładamy ciasto do puszki, pra-
sujemy i zaczynamy polimeryzację. 
Po ochłodzeniu ramki oraz puszki 
otwieramy je i okazuje się, że prote-
za ma liczne pory lub podwyższone 
zwarcie. Zatem wszystkie nasze za-
biegi poszły na marne i pracę należy 
poprawić lub wykonać nową.

Często padają wówczas odpowied-

nie zarzuty pod adresem produ-
centów akrylu, sugerujące, że dane 
opakowanie akrylu jest do niczego, 
a poprzednie przecież było dobre. 
Czasami tylko zapominamy, że przy 
poprzednim opakowaniu było np. 
cieplej w pracowni, ciasto dochodzi-
ło szybciej lub po prostu mieliśmy 
trochę więcej czasu i mniej protez 
do wykonania na jutro rano, przez 
co siłą rzeczy człowiek bardziej się 
do tego przyłożył.

P

OLIMERYZACJA

 

AKRYLU

NA

 

GORĄCO

W pierwszej kolejności należy po-
ruszyć kwestię samego dwukrotne-
go zaizolowania powierzchni gipsu 
za pomocą separatora gips-akryl (Izo-
lit, Izosol itp.), naniesionego na czy-

TITLE

 



 Effect of the mixing ratio and 

the polymerization process. Working 
with acrylics – common mistakes

SŁOWA KLUCZOWE

 



 akryl, proces 

polimeryzacji

STRESZCZENIE

 



 

Artykuł opisuje 

najczęściej popełniane błędy w pracy 
z akrylem oraz przedstawia sposoby ich 
unikania.

KEY WORDS

 



 

acrylic, polymerization 

process

SUMMARY

 



 

The article describes the 

most common mistakes in working with 
acrylic and gives advice how to avoid 
them.

dr Zbigniew Raszewski

W

 poniższym artykule 

chciałbym podsunąć 

kilka wskazówek na temat 

samej polimeryzacji akrylu 
na gorąco, które być może 

w przyszłości pozwolą Pań-

stwu uniknąć niepowodzeń.

background image

1

/ 2 0 1 3

61

T E C H N I K A  

D E N T Y S T Y C Z N A

jest to słuszne dla proporcji miesza-
nia zalecanej przez producenta, czyli 
np. 2,4 g proszku na 1 ml płynu, jeśli 
postanowimy dodać więcej płynu, 
nawet o około 0,5 ml na 15 g prosz-
ku, to czasy te ulegają wydłużeniu. 
Wówczas zaczynamy się niecierpli-
wić, że ciasto wolno „dochodzi” i aby 
można było je umieścić w puszce, 
moczymy ręce wodą, aby nie przykle-
iło się nam do dłoni, następnie po za-
gnieceniu umieszczamy je w puszce. 
Czasami nawet nie dotykamy tego 
ciasta rękoma, tylko w konsystencji 
półpłynnej (faza nitek) wlewamy 
do puszki. Takie udogodnienia pro-
wadzą na ogół do tego, że w przypad-
ku grubych protez żuchwy po spoli-
meryzowaniu mamy pory.

W przypadku mokrych rąk na po-

czątku wszystko wydaje się w porząd-
ku, ale po 2-3 dniach proteza staje 
się coraz bardziej mleczna. To woda, 
która dostała się do wnętrza akrylu, 
powoduje takie zamiany w kolorze.

Jeśli zaczniemy zwiększać ilość pły-

nu o 10-20% (np. zamiast 15 g prosz-
ku do 6 ml płynu zmieszamy 13 g 
proszku z 6 ml płynu), wówczas 
wpłynie to na pogorszenie właści-
wości mechanicznych samej protezy 
(wykres 1).

Jak uniknąć niepowodzeń? 
Aby uniknąć tego typu przykrych 
niepowodzeń, należy:
•  przestrzegać proporcji mieszania 

zalecanych przez producenta, na-
wet jeśli wydaje nam się, że zaraz 
po zmieszaniu proszku z płynem 
ciasto jest za suche;

•  odczekać do momentu, kiedy ciasto 

nie będzie przyklejać się już do rąk 
i dopiero wówczas zagnieść do uzy-
skania jednolitej barwy w ręku, 
a następnie umieścić w puszce 
w jednym kawałku, a nie dolepiać 
z kilku.
Czasami po wyrobieniu w rękach 

wydaje się, że ciasto jest mleczne, 
jednak po polimeryzacji uzyskujemy 

piękną przezierną protezę. Co do sa-
mej ilości materiału nałożonego 
do puszki to należy stosować około 
20-proc. nadmiar, tak aby nadmiar 
ciasta wychodził równomiernie 
z każdej strony, kiedy zaczniemy 
prasować puszkę w prasie. Jeżeli 
z któregoś kierunku wychodzi zbyt 
mało ciasta, to istnieje duża szansa, 
że proteza w tym miejscu będzie 
przesuszona lub sporowana. Kiedy 
akryl źle się wyprasowuje, oznacza 
to, że został nałożony do puszki zbyt 
wcześnie. Po około 10-15 minutach 
prasowania z puszki nie powinien już 
wychodzić nadmiar ciasta, a kontra 
powinna pasować do reszty puszki. 

Ciśnienie na prasie powinno być sta-
łe, wtedy jesteśmy pewni, że po spo-
limeryzowaniu materiału nie będzie 
podniesionego zwarcia.

Proces polimeryzacji 
Kiedy już zaczynamy sam proces po-
limeryzacji, powinniśmy pamiętać, 
że im grubsza warstwa samego ma-
teriału, tym wolniej trzeba go utwar-
dzać, nawet jeśli stosujemy materiały 
do szybkiej polimeryzacji, np. Vertex 
Rapid lub Villacryl Rapid. W przy-
padku protez o grubości powyżej 
0,7-1 cm polecałbym umieszczenie 
puszki w polimeryzatorze w wodzie 
o temperaturze około 30°C, powolne 

Wykres 1. Odporność Villacrylu Rapid na złamanie w zależności od proporcji proszku do płynu 

Wykres 2. Zależność sposobu polimeryzacji na jego wytrzymałość na złamanie

RGSRUQRĞüQD]áDPDQLH9LOODFU\OX+SROLPHU\]RZDQHJRZUyĪQ\FKZDUXQNDFK

80

100,7

102,2

103,7

105,6

0

20

40

60

80

100

120

PLQZ&

PLQ&PLQZ&

PLQ&PLQZ&

PLQ&PLQ&

&SRZROQHRJU]HZDQLHGR
&SU]H]JRG]LQ\PLQ

&

RGSU

RQRV

ü

QD

]áD

PD

QLH

>0

3

D@

20 min w 100°C

30 min 60°C 45 min 

w 100°C

30 min 60°C 60 min 

w 100°C

  30 min 60°C
90 min 100°C

30°C powolne ogrzewanie 

do 100°C przez 3 godziny 

60 min 100°C

RGSRUQRĞüQD]áDPDQLH9LOODFU\OX5DSLGZ]DOHĪQRVFLRGLORĞFLSURV]NXGRSá\QX >0SD@

100,5

95,9

73,8

66,2

0

20

40

60

80

100

120

RGSRU

QRV

üQD

]áD

P

DQ

LH

>0

3

D@

2,5/1

2,33/1

2,16/1

2,0/1

RGSRU

QRV

ü

QD

]áD

PD

QLH

>0

3

D@

background image

N

O W O C Z E S N Y

 

T

E C H N I K

 

D

E N T Y S T Y C Z N Y

62

T E C H N I K A  

D E N T Y S T Y C Z N A

XJLĊFLHSU]\]áDPDQLXGOD9LOODFU\OX+SROLPHU\]RZDQHJRZUyĪQ\FKZDUXQNDFK

4,68

6,41

6,58

6,76

7,47

0

1

2

3

4

5

6

7

8

PLQZ&

PLQ&PLQZ

&

PLQ&PLQZ

&

PLQ&PLQ

&

&SRZROQH

RJU]HZDQLHGR&

SU]H]JRG]LQ\PLQ

&

XJLĊ

FL

H

Z>PP@

ogrzewanie, tak aby całość doprowa-
dzić do wrzenia po około 1 godzinie. 
Jeśli wykonywana przez nas proteza 
będzie jeszcze grubsza niż 2-2,5 cm, 
wówczas czas do momentu zagoto-
wania należy wydłużyć o kolejne 
30-45 minut. Wtedy będziemy mieć 
pewność, że w strukturze materiału 
nie będzie żadnych porów.

Jeśli puszka jest już skręcona 

w ramce, akryl może czekać nawet 
kilka godzin zanim zostanie utwar-
dzony, nie powodując żadnych nie-
korzystnych zmian w jego wyglądzie 
i właściwościach. Starsi technicy pa-
miętają jeszcze materiały czeskiej 
produkcji, które można było po zmie-
szaniu proszku z płynem przechowy-

wać w lodówce przez całą noc i użyć 
rano. Co do samej metody utwardza-
nia to zachęcałbym, aby nie skracać 
samego gotowania. Zależność sposo-
bu polimeryzacji Villacrylu H Plus 
na jego wytrzymałość na złamanie 
została przedstawiona na wykre-
sie 2.

Czasami warto się potrudzić trochę 

dłużej i uzyskać materiał o 20-30% 
mocniejszy niż taki polimeryzowany 
na szybko. Materiał spolimeryzowa-
ny zbyt szybko często jest bardzo kru-
chy (wykres 3) i podczas wybijania 
z gipsu może pęknąć.

Jeśli wrzucimy puszkę z akrylem 

do wrzącej wody i zaczniemy ją go-
tować, to na pewno uzyskamy pro-

tezę pełną porów. Tak więc pomimo 
że akryl jest już materiałem dobrze 
znanym, ciągle jeszcze potrafi spra-
wiać kłopoty.

Na kruchość materiału akrylowego 

ma też wpływ zbyt gwałtowne jego 
ochłodzenie, np. poprzez zanurze-
nie gorącej puszki w zimnej wodzie 
w celu szybszego otwarcia. Na ryn-
ku dostępne są tworzywa różnych 
producentów, czasami różniące się 
odpornością na złamanie, co zostało 
przedstawione na wykresie 4.

P

RZYPADKI

 

Z

 

ŻYCIA

 

WZIĘTE

 

Przypadek 1 
Ryc. 1 przedstawia protezę górną, 
wzmocnioną pozłacaną siatką me-
talową. Jest ona praktycznie nieprze-
zierna z licznymi smugami. Oznacza 
to, że masa akrylowa była nałożona 
do puszki i zagniatana mokrymi rę-
koma. Smugi takie powstają po około 
1-2 dniach od momentu spolimery-
zowania, często kiedy proteza trafia 
do pacjenta. Delikatne zebranie po-
wierzchni akrylu za pomocą frezu 
spowoduje, że na chwilę przebar-
wienia znikną, by znów pojawić się 
na nowo po 2-3 godzinach. Rozwiąza-
niem tego problemu wydaje się wy-
miana całej płyty protezy na nową. 
W protezie tej jest widoczna pozła-
cana siatka, której zadaniem jest 
optyczne wzmocnienie protezy. Tak 
właśnie, w jednym z poprzednich 
artykułów, przedstawiałem badania 
dotyczące odporności mechanicz-
nej akrylu wzmacnianego różnego 
typu siatkami: złotymi, srebrnymi 
czy też włóknami. Opisane wyniki 
wskazują, że tak naprawdę wzmac-
niają włókna szklane, polietylenowe. 
Na drugim miejscu są siatki srebr-
ne, zaś najsłabsze – praktycznie nie 
wzmacniają – siatki złote. Są one 
bowiem pokryte złotą farbą, która 
łączy się z akrylem. Powoduje to, 
że akryl nie łączy się bezpośrednio 
z metalem, przez co połączenie jest 
bardzo słabe.

Wykres 3. Zależność czasu polimeryzacji na jego wytrzymałość na złamanie

Wykres 4. Przykładowe tworzywa różniące się odpornością na złamanie

2GSURUQRVüQD]áDPDQLH

102,2

84,1

94,2

91,9

84,5

0

20

40

60

80

100

120

9LOODFU\O+

0HOLRGHQW

3DODGHQW

9HUWH[5DSLG

9LOODFU\O5DSLG

>0

3

D@

20 min w 100°C

30 min 60°C 45 min 

w 100°C

30 min 60°C 60 min 

w 100°C

  30 min 60°C
90 min 100°C

30°C powolne ogrzewanie 

do 100°C przez 3 godziny 

60 min 100°C

Odporność na złamanie

background image

1

/ 2 0 1 3

63

T E C H N I K A  

D E N T Y S T Y C Z N A

Przypadek 2 
Ryc. 2 przedstawia protezę dolną, 
na której widoczne są liczne pory 
i przebarwienia. Przebarwienia 
są analogiczne do tego, co opisałem 
w przypadku pierwszym. Liczne duże 
pory świadczą o procesie polimeryza-
cji przeprowadzonym bardzo szybko. 
Prawdopodobnie przyrost temperatu-
ry od 30°C do wrzenia był zbyt szyb-
ki. Na przykład zamiast 40-60 minut 
polimeryzacji w 30-100°C było skró-
cone do 15-20 minut.

Przypadek 3 
Ryc. 3 przedstawia białe przebarwienia 
na powierzchni protezy (mokre ręce 

lub mokre naczynie do zarabiania 
akrylu). Przestrzenie międzyzębowe 
są „polepione” akrylem do napraw, któ-
ry prawdopodobnie został utwardzony 
w gorącej wodzie, stąd „marchewkowy” 
kolor, możliwe jest także, że proszek był 
użyty od jednego producenta, a płyn 
– od drugiego. Dlatego też materiały 
do napraw powinny być utwardzane 
w temperaturze około 50°C pod ciśnie-
niem, należy też pamiętać, że zwykle 
lepiej jest używać proszków i płynów 
od tego samego producenta.

Przypadek 4 
Ryc. 4. pokazuje część podniebien-
ną protezy osiadającej z dużą ilo-

ścią małych porów. Według mojej 
oceny proporcje mieszania proszku 
z płynem były niewłaściwe, zbyt 
dużo płynu i mało proszku, np. za-
miast 2,2 g/1 g użyto 1,9 g/1 g. Zbyt 
rzadkie ciasto nałożone do puszki 
i umieszczone w wodzie. Gotująca 
się woda (temperatura 100°C) jest 
również temperaturą wrzenia me-
takrylanu metylu, co powoduje jego 
odparowanie. Jest to widoczne w po-
staci licznych małych zamkniętych 
pęcherzyków gazu w całej objętości 
akrylu. 

KONTAKT

zbigniew.raszewski@zhermapol.pl

1

 Proteza akrylowa zmieniła kolor 

2

 Proteza dolna z widocznymi porami i smugami 

3

 Białe przebarwienia – smugi, w okolicy przestrzeni międzyzębowych 

widoczny materiał do napraw 

4

 Liczne drobne pęcherzyki gazu w całej objętości

1

2

3

4

fot. ar

chiwum autora