Franciszek Grześkowiak*

STRUKTURA I ZADANIA

PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY

W POLSCE I NA ZIEMI LUBUSKIEJ

W 2003 roku minęło 85 lat od powstania inspekcji pracy w

Polsce. W aspekcie tego jubileuszu przedstawiam genezę instytucji i

jej teraźniejszość.

Wraz z rozwojem nowoczesnego przemysłu w drugiej połowie

XIX wieku, w najbardziej rozwiniętych krajach Europy, w tym

równieŜ na ziemiach polskich, zaczęło pojawiać się prawodawstwo

ochronne oraz instytucje do jego egzekucji. Dopiero jednak

odzyskanie niepodległości w 1918 roku umoŜliwiło powstanie

samodzielnego urzędu. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski wydał 3

stycznia 1919 roku dekret „O urządzeniu i działalności inspekcji

pracy”. Skoro tak szybko wydano tego rodzaju akty prawne, daje to

obraz, Ŝe juŜ wówczas przywiązywano ogromną wagę do problemu.

Zajmijmy się genezą i funkcjonowaniem organów inspekcji

pracy na Ziemi Lubuskiej, a szczególnie w Zielonej Górze, gdzie

przez cały okres powojenny mieściły się urzędy koordynujące bądź

zarządzające działalnością inspektorów pracy na terenie części lub

całości obecnego województwa lubuskiego.

* Okręgowy Inspektor Pracy w Zielonej Górze

188

Inspekcja pracy w Polsce i na Ziemi Lubuskiej

Niniejsze opracowanie składa się z dwóch integralnych części -

pierwszej, z ogólnym spojrzeniem na rolę i zadania Państwowej

Inspekcji Pracy oraz stan prawny w tym zakresie obowiązujący w

chwili obecnej, oraz drugiej, dotyczącej powstania i organizacji

urzędów inspekcji, ich lokalizacji oraz sylwetek osób organizujących i

tworzących jej struktury w Zielonej Górze.

Koleje losu inspekcji przez osiemdziesiąt pięć lat były róŜne.

Początkowo Urząd działał jako zlepek trzech odrębnych inspekcji z

państw zaborczych. Tak było aŜ do roku 1927 (rozporządzenie

Prezydenta RP z 14 lipca 1927), kiedy skonsolidowano i poszerzono

zakres działania inspekcji. W tym kształcie inspekcja przetrwała do

marca 1950 roku, kiedy podporządkowano ją nowo powstałym

prezydiom rad narodowych, co oznaczało koniec niezawisłości i

niezaleŜności jej funkcjonowania. Momentem przełomowym było

przekazanie w 1954 roku (dekret Rady Państwa z 10 listopada1954)

inspekcji pracy w gestię związków zawodowych, jej reorganizacja i

stopniowe ograniczanie (szczególnie do roku 1965) zakresu działania

do zagadnień technicznego bezpieczeństwa pracy. Po powstaniu w

1980

roku

nowych,

niezaleŜnych

związków

zawodowych

dotychczasowe rozwiązania prawne straciły rację bytu: 6 marca 1981

roku Sejm uchwalił ustawę o Państwowej Inspekcji Pracy. Najpierw

podporządkowano inspekcję Radzie Państwa, a po zmianach

ustrojowych Sejmowi RP, powierzając jednocześnie nadzór nad PIP

sejmowej Radzie Ochrony Pracy.

Na mocy tej ustawy i stosownych uregulowań w Kodeksie pracy

inspekcja pracy jest państwowym organem kontroli specjalistycznej

o charakterze centralnym, funkcjonującym poza systemem organów

administracji państwowej, podległym najwyŜszemu organowi władzy

państwowej - Sejmowi.

Organami inspekcji pracy są:

• inspektor pracy,

• okręgowy inspektor pracy,

• główny inspektor pracy.

Do zakresu działania PIP naleŜy w szczególności:

• nadzór i kontrola przestrzegania przez zakłady pracy prawa

pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny

189

pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i

innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy,

urlopów, ochrony pracy kobiet, zatrudniania młodocianych i osób

niepełnosprawnych oraz inicjowania przedsięwzięć w sprawach

ochrony pracy w rolnictwie indywidualnym,

• kontrola przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny

pracy przy projektowaniu budowy, przebudowy i modernizacji

zakładów pracy oraz stanowiących ich wyposaŜenie maszyn i innych

urządzeń technicznych oraz technologii,

• uczestniczenie w przejmowaniu do eksploatacji wybudowanych

lub przebudowywanych zakładów pracy albo ich części w zakresie

ustalonym w przepisach prawa pracy,

• nadzór i kontrola przestrzegania przez zakłady pracy wymagań

bezpieczeństwa i higieny pracy przy konstruowaniu i produkcji

maszyn, urządzeń oraz narzędzi pracy,

• nadzór i kontrola przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i

higieny pracy przy produkcji wyrobów i opakowań, których

uŜytkowanie mogłoby spowodować zagroŜenie dla zdrowia i Ŝycia,

• analizowanie przyczyn wypadków przy pracy i chorób

zawodowych, kontrola stosowania środków zapobiegawczych tym

wypadkom i chorobom, udział w badaniu okoliczności wypadków

przy pracy, na zasadach określonych w przepisach prawa pracy,

• współdziałanie z organami ochrony środowiska w kontroli

przestrzegania przez zakłady pracy przepisów o przeciwdziałaniu

zagroŜe-niom dla środowiska,

• stosowanie postępowania mandatowego lub prawo skierowania

wniosku o ukaranie do kolegium d/s wykroczeń przy sądzie za

stwierdzone wykroczenia przeciwko prawom pracownika.

• opiniowanie projektów aktów prawnych z zakresu prawa pracy

oraz inicjowanie prac legislacyjnych w tej dziedzinie (uprawnienie GIP),

• inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie

prawa pracy, a szczególności bezpieczeństwa i higieny pracy

(uprawnienie GIP),

• udzielanie

porad i informacji technicznych w zakresie

eliminowania zagroŜeń dla Ŝycia i zdrowia pracowników oraz porad i

informacji w zakresie przestrzegania prawa pracy,

190

• wnoszenie powództw, a za zgodą zainteresowanej osoby -

uczestniczenie w postępowaniu przed sądem pracy o ustalenie

istnienia stosunku pracy, jeŜeli łączący stosunek prawny, wbrew

zawartej między nimi umowie, ma cechy stosunku pracy.

• Do zakresu działania PIP naleŜy ponadto nadzór i kontrola

zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy:

• przez pracodawcę: osobom fizycznym wykonującym pracę na in-

nej podstawie niŜ stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu przez

niego wyznaczonym oraz przy wykonywaniu pracy na terenie zakładu

pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę przez osoby prze-

bywające w zakładach karnych i w zakładach poprawczych,

• przez jednostki organizujące pracę wykonywaną przez osoby

fizyczne na innej podstawie niŜ stosunek pracy, w ramach prac

społecz-nie uŜytecznych oraz nadzór i kontrola zapewnienia przez

pracodawcę

bezpiecznych

i

higienicznych

warunków

zajęć

odbywanych na jego te-renie przez studentów i uczniów nie będących

pracownikami oraz za-dań wykonywanych przez Ŝołnierzy w słuŜbie

czynnej.

Państwowa Inspekcja Pracy posiada uprawnienia do stosowania

następujących środków prawnych:

• nakazu (decyzji):

- usunięcia stwierdzonych uchybień, polegających na naruszeniu

przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w

określonym terminie,

- wypłaty pracownikom bezspornych świadczeń ze stosunku pracy,

- wstrzymania wykonywania robót przez określonych pracowników

w sytuacji, gdy naruszenie przepisów prawa pracy powoduje

bezpośrednie zagroŜenie Ŝycia lub zdrowia pracowników

zatrudnionych przy tych robotach,

- skierowania do innych robót pracowników zatrudnionych wbrew

obowiązującym

przepisom

przy

pracach

wzbronionych,

szkodliwych

lub

niebezpiecznych

albo

pracowników

zatrudnionych przy robotach niebezpiecznych, jeŜeli pracownicy

ci nie posiadają odpowiednich kwalifikacji.

Nakazy, o których mowa wyŜej, wydaje inspektor pracy działa-

jący w ramach terytorialnej właściwości danego okręgowego

191

inspektoratu pracy. Ponadto organy inspekcji pracy są uprawnione do

wydania:

• nakazu zaprzestania przez zakład pracy lub jego część

działalności albo działalności określonego rodzaju w przypadku

stwierdzenia, Ŝe stan bezpieczeństwa i higieny pracy zagraŜa Ŝyciu lub

zdrowiu pracowników. Nakaz taki wydaje okręgowy inspektor pracy z

własnej ini-cjatywy lub na wniosek inspektora pracy;

• sprzeciwu wobec uruchomienia wybudowanego lub przebudowy-

wanego zakładu pracy albo jego części, jeŜeli z powodu

nieuwzględnienia wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy

dopuszczenie ich do eksploatacji mogłoby spowodować bezpośrednie

zagroŜenie Ŝycia lub zdrowia pracowników. Sprzeciw wydany przez

inspektora pracy wstrzy-muje uruchomienie zakładu pracy lub jego

części;

• wystąpienia o usunięcie stwierdzonych naruszeń prawa pracy,

a w razie potrzeby o wyciągnięcie konsekwencji w stosunku do osób

winnych (adresatem nakazu, sprzeciwu i wystąpienia jest praco-dawca),

• stosowanie postępowania mandatowego lub skierowania wniosku

do sądu grodzkiego w stosunku do osoby winnej popełnienia wykrocze-

nia przeciwko prawom pracownika.

Inspektor pracy ma prawo prowadzić egzekucję administracyjną

w stosunku do wszystkich niewykonanych prawomocnych decyzji,

którym upłynął ustalony termin wykonania.

Uprawnieniem organów inspekcji pracy jest przede wszystkim

samo prawo przeprowadzania kontroli. Pracownicy PIP wykonujący

lub

nadzorujący

czynności

kontrolne

uprawnieni

są

do

przeprowadzania bez uprzedzenia kontroli przestrzegania przepisów

prawa

pracy,

a w szczególności stanu bezpieczeństwa i higieny pracy, o kaŜdej porze

dnia i nocy wobec wszystkich podmiotów, na rzecz których jest

wykonywana praca przez osoby fizyczne, bez względu na podstawę

świadczenia tej pracy. W toku wykonywania czynności kontrolnych

inspektor pracy ma prawo legitymowania i sprawdzania toŜsamości

osób wy-konujących pracę.

Ponadto organy PIP wydają postanowienia lub decyzje w

sprawach dotyczących np. spełnienia wymogów o zatrudnianiu i

192

rehabilitacji

zawodowej

osób

niepełnosprawnych,

a

więc

stwierdzenia, czy obiekty pomieszczenia zakładu pracy odpowiadają

wymogom bezpieczeństwa i higieny pracy i uwzględniają potrzeby

osób niepełnosprawnych, w celu moŜliwości przyznania zakładowi

pracy statusu zakładu pracy chronionej, zakładu aktywności

zawodowej bądź wyodrębnionych stanowisk pracy dla osób

niepełnosprawnych;

• wnoszenie powództw o ustalenie istnienia stosunku pracy.

Inspektor pracy moŜe występować w sprawach z zakresu prawa pracy

w dwojakim charakterze:

- jako pełnomocnik procesowy pracownika w kaŜdej sprawie z

zakresu prawa pracy,

- jako samodzielny inicjator procesu cywilnego w sprawach o

ustalenie istnienia stosunku pracy lub jako uczestnik postępowania w

sprawach tej kategorii, wszczętych z inicjatywy zainteresowanego

pracownika.

Nowe regulacje prawne, zmieniające prawo pracy w przededniu

wstąpienia Polski do UE, określają nowe zadania dla inspekcji pracy.

Są

to

sprawy

dotyczące

m.in.

organizmów

genetycznie

modyfikowanych, nadzoru rynku w zakresie bezpieczeństwa wyrobów,

pracy dzieci do lat 16.

Wypełnienie opisanych wyŜej zadań, wynikających z ustawy o PIP,

wymaga

sprawnego

zorganizowania

i

ustalenia

właściwości

terytorialnej dla organów inspekcji. Po uchwaleniu ustawy w 1981 roku,

cały kraj podzielono najpierw na 17, po wejściu w roku 1999 reformy

administracyjnej, na 16 okręgowych inspektoratów pracy. Okręgowy

Inspektorat Pracy w Zielonej Górze obejmował swoim zasięgiem w

początko-wym okresie województwo zielonogórskie i gorzowskie, od

1989 roku zielonogórskie i leszczyńskie, aktualnie jego właściwość

terytorialna obejmuje całe województwo lubuskie. Podziału zadań w

okręgu między poszczególnych inspektorów pracy dokonuje

okręgowy inspektor pracy, który równieŜ koordynuje całość zadań

inspektorów i kieruje okręgowym inspektoratem pracy.

Przedstawmy, jak inspekcja pracy tworzyła swoje struktury na Zie-

mi Lubuskiej i w Zielonej Górze.

193

Natychmiast po wyzwoleniu przystąpiono na Ziemi Lubuskiej do

organizowania inspekcji pracy. NajwaŜniejszym zadaniem na tym

terenie w początkowym okresie było unormowanie warunków pracy

w poszczególnych dziedzinach budzącej się do Ŝycia gospodarki.

Inspektorzy włączyli się do przygotowania pierwszych zbiorowych

układów pracy w przemyśle i rolnictwie. Podjęto teŜ szkolenie

kandydatów na stanowiska inspektorów pracy.

Na terenach leŜących na Środkowym Nadodrzu działało kilka

obwodów inspekcji. Część z nich znalazła się w X Okręgu Inspekcji

Pracy w Poznaniu. Według stanu na rok 1950 były to:

• 60. Obwodowy Urząd Inspekcji Pracy w Gorzowie Wlkp.

obejmujący swym zasięgiem Choszczno, Gorzów Wlkp. i Strzelce

Krajeńskie,

• 61. Obwodowy Urząd Inspekcji Pracy w Międzyrzeczu

obejmujący Babimost, Międzyrzecz, Sulęcin i Rzepin,

• 83. Obwodowy Urząd Inspekcji Pracy w Zielonej Górze

obejmujący miasta i powiaty: Gubin, Krosno Odrzańskie,

Skwierzynę, Świebodzin i Zieloną Górę.

Pozostała część terenu znajdowała się w XIV Okręgu Inspekcji

Pracy we Wrocławiu. Wymienić tu moŜna dwa obwody:

• 82. Obwodowy Urząd Inspekcji Pracy w Głogowie obejmujący

miasto i powiat Głogów,

• 84. Obwodowy Urząd Inspekcji Pracy w śarach, który

obejmował miasto i powiaty KoŜuchów, Szprotawę, śagań i śary.

To był czas, kiedy inspekcja pracy była samodzielnym organem

państwowym zajmującym się szeroko rozumianą problematyką

ochrony pracy. Po wejściu w Ŝycie ustawy z marca 1950 r. o

terenowych organach jednolitej władzy państwowej oraz ustawy z

czerwca 1950 r. o zmianach podziału administracyjnego państwa (m.in.

powołano wówczas województwo zielonogórskie), organy inspekcji

straciły swoją samodzielność i zostały włączone w struktury

ówczesnych organów administracji - odpowiednio powiatowej i

wojewódzkiej. Po przekazaniu, na mocy dekretu Rady Państwa z

listopada 1954r., zadań państwa w dziedzinie ochrony pracy, bhp i

sprawowaniu inspekcji pracy w gestię związków zawodowych,

inspektorzy pracy stali się organami związków zawodowych. Organami

194

państwowymi, w dzisiejszym kształcie, stali się ponownie na mocy

ustawy z marca 1981 roku o Państwowej Inspekcji Pracy.

Podobnie jak losy podporządkowania inspekcji, zmieniały się sie-

dziby jej organów w Zielonej Górze. Siedziba 83. Obwodu Inspekcji

mieściła się początkowo przy ul. Reja 7. W późniejszym okresie

odpowiednie jednostki inspekcji mieściły się przy pl. Lenina 4 (dziś

plac Pocztowy), ul. Boh. Westerplatte 30, al. Niepodległości 22, ul.

Wyspiańskiego 13, ul. Podgórnej 22 (lata 1981- 1991), ul.

Sienkiewicza 36 (prawie do końca 1995 roku), ul. Krętej 5 do

czerwca 1998 r. Aktu-alnie Okręgowy Inspektorat Pracy zajmuje juŜ

własną siedzibę przy ul. Dekoracyjnej 8.

KaŜdą instytucję tworzą przede wszystkim ludzie. W historii zielo-

nogórskiej inspekcji pracy nie brakowało osób mocno zaangaŜowanych,

poświęcających pracy (słuŜbie) w tej instytucji swoje najlepsze lata

zawodowej działalności, a często całe zawodowe Ŝycie. Z zachowanych

dokumentów archiwalnych wynika, Ŝe obsada personalna w początko-

wym okresie ulegała dość częstym zmianom. Wśród osób pełniących

funkcje merytoryczne naleŜy wymienić przede wszystkim:

• Kazimierę Zdorenkową (Zdorenko), ur. 31 października 1898 r.,

w lutym 1946 zatrudnioną jako urzędnik, w lipcu tego roku jako

referendarz, a od lutego 1948 jako podinspektor pracy,

• inŜ. Józefa Koniora, przez krótki okres w 1946 roku (lipiec) p.o.

podinspektora pracy,

• inŜ. Józefa Pstrągowskiego, p.o. podinspektora pracy do lutego

1948 r.,

• Edwarda Ankudowicza, obwodowego inspektora pracy od 1 paź-

dziernika 1949 r.,

• Tadeusza Chilewskiego, asystenta od stycznia 1949 r.,

Ponadto w tym czasie zatrudnieni byli: Wojciech Zieliński (luty

1946), Narcyz Urbański (od stycznia 1948), Adolf Zalewski (od stycznia

do czerwca 1948), Władysława Młyńczyk (od czerwca 1948),

Kazimierz Michałowicz (od lipca 1948). Pracownicy obsługi to Jan

Supranowicz, Franciszek Madera, Józef Budziszewski - woźni,

Katarzyna Supranowicz - „uprzątaczka”. W dokumentach moŜna

spotkać jeszcze nazwiska Tadeusza Gierałtowskiego, Stanisława

Śmiechowicza, Roma-na Białasika.

195

Przez pewien czas obowiązki inspektora w śarach pełnił Jan Nowo-

goński, w Głogowie - Kazimiera Zdorenkowa, Międzyrzeczu -

Stanisław Kubaszewski, a w Gorzowie Wlkp. - Mikołaj Lubicz (do

1954 r.).

W lubuskiej historii Urzędu zapisali się m.in.: Tadeusz Stanek,

Zdzisław Piacko, Maksymilian Chmielewski, Jerzy Szewczyk, Jan Stęp-

ski, Ireneusz Ziółkowski, R. Sawoniewicz, S. Kubaszewski, B. Zasada,

S. Cwynar, St. Ratomski, Czesław Kukla, Michał Kaszubski, Marian

Glanc, Jan Habas, Ryszard Westfalewicz, Kazimierz AmbroŜewicz.

W okresie późniejszym naleŜy wymienić kolejne nazwiska: Tadeusz

Cal, Jerzy Marchewski, Kazimierz Markiewicz, Czesław Giercarz.

Edmund Starczak, Roman Małecki, Janusz Waszkowski oraz Barbara

Spy-ra, Eugeniusz Czernuszka, Michał Skalski, Przemysław

Konieczny, Andrzej Pudzianowski, Bogdan Bindulski, Ryszard

Antoniak i inni.

Wiele z wymienionych wyŜej wiele osób juŜ nie Ŝyje, inni są na

rencie lub emeryturze albo pracują na innych stanowiskach. Przez

kilkanaście lat, najpierw w związkowej, a później Państwowej

Inspekcji Pracy, funkcję zastępcy głównego inspektora pracy pełnił

Ireneusz Ziółkowski. W inspekcji związkowej wojewódzkim

inspektorem pracy w województwie gorzowskim był Bogdan

Bindulski, a w województwie zielonogórskim Andrzej Pudzianowski.

Zielonogórski okręg inspekcji pracy obejmował swoim zasięgiem

najpierw całe dawne województwo zielonogórskie (do 1975 roku),

później województwa zielonogórskie i gorzowskie (do 1989 roku),

następnie przez kilka lat województwa zielonogórskie i leszczyńskie,

a od 1999 roku województwo lubuskie.

Funkcje koordynacyjne albo kierownicze w lubuskiej inspekcji

pracy, pełniąc stanowiska wojewódzkiego lub okręgowego inspektora

pracy, przez kilkadziesiąt lat sprawowały właściwie dwie osoby -

najpierw Tadeusz Stanek, później Jerzy Szewczyk, który jako

okręgowy inspektor pracy do września 1998 roku kierował

zielonogórskim Okręgiem. Od końca września 1998 roku funkcję

okręgowego inspektora pracy w Zielonej Górze pełni Franciszek

Grześkowiak.

196

Na koniec kilka zdań i liczb obrazujących teraźniejszość zielono-

górskiego OIP. Na terenie województwa lubuskiego funkcjonuje około

70 tysięcy pracodawców. Na koniec 2003 roku w siedzibie OIP w

Zielonej Górze i Oddziale w Gorzowie Wlkp. zatrudnionych było

łącznie 75 pracowników, z tego większość na stanowiskach

merytorycznych, a 40 z nich posiada uprawnienia inspektora pracy

oraz 2 jest w trakcie aplikacji inspektorskiej mającej na celu uzyskanie

tych uprawnień. Szkolenia takie prowadzone są w Ośrodku Szkolenia

PIP we Wrocławiu (część teoretyczna) i w Okręgowym Inspektoracie

Pracy (część praktyczna). Cały cykl szkolenia trwa obecnie około 12

miesięcy i kończy się egzaminem państwowym. Ogromna większość

zatrudnionych (w tym obowiązkowo wszyscy pracownicy merytoryczni)

posiada wyŜsze wykształcenie. Są to inŜynierowie róŜnych

specjalności oraz prawnicy lub administratywiści (wykaz w

załączeniu).

W roku 2003 inspektorzy pracy działający w ramach OIP Zielona

Góra przeprowadzili prawie 2850 kontroli, wydając około 15,5 tysiąca

decyzji nakazujących usunięcie nieprawidłowości w zakresie

technicznego bezpieczeństwa pracy albo wypłaty wynagrodzeń

pracowniczych oraz ponad 13,5 tysiąca wniosków w wystąpieniach o

likwidację uchybień dotyczących w większości innych zagadnień

prawnej ochrony pracy. Załatwiono w tym czasie kilkaset skarg

pracowniczych oraz udzielono około 48,5 tysiąca porad prawnych

(zdecydowana większość) i technicznych.

Kierownictwo, inspektorzy pracy i pracownicy merytoryczni PIP

w Zielonej Górze

(wg stanu 31 grudnia 2003r.)

Imię i nazwisko

Stanowisko

Franciszek Grześkowiak

okręgowy inspektor pracy

Andrzej

Machnowski

z-ca okręgowego inspektora pracy ds. nadzoru

Zdzisław

Klim

z-ca okręgowego inspektora pracy ds. prawno-

organizacyjnych

Ireneusz

Pawlik

kierownik oddziału w Gorzowie Wlkp.

nadinspektor pracy

197

Imię i nazwisko

Stanowisko

Kazimierz

Barański

nadinspektor pracy

Zdzisław

Cieśla

nadinspektor pracy

Edward

Jarmiński

nadinspektor pracy

Juliusz

Włodarczyk

nadinspektor pracy

Krystyna

Wójtowicz

nadinspektor pracy

Roman

Burghardt

st. inspektor pracy - specjalista

Bronisław

Dietrich

st. inspektor pracy - specjalista

Józefa

Andrian

starszy inspektor pracy .

Józef

Barwiński

starszy inspektor pracy

Alicja

Gorbat

starszy inspektor pracy

Zygmunt

Goździcki

starszy inspektor pracy

Andrzej

Hreczyn

starszy inspektor pracy

Mirosław

Jankowski

starszy inspektor pracy

Jan

Józefowicz

starszy inspektor pracy

Marek

Kawecki

starszy inspektor pracy

Janusz

Kołaczyński

starszy inspektor pracy

Jadwiga

Końcowik

starszy inspektor pracy

Ryszard

Kozłowski

starszy inspektor pracy

Andrzej

Kulczyński

starszy inspektor pracy

Lilianna

Lichodziejewska

starszy inspektor pracy

Jerzy

Łaboński

starszy inspektor pracy

Piotr

Łaniewski

starszy inspektor pracy

Władysław Malec

starszy inspektor pracy

Olgarda

Mielech

starszy inspektor pracy

Jarosław

Milczyński

starszy inspektor pracy

Jan

Myszkowski

starszy inspektor pracy

Kazimierz

Roszak

starszy inspektor pracy

Jerzy

Skotnicki

starszy inspektor pracy

Zbigniew

Trzciński

starszy inspektor pracy

Tadeusz

Wieczorkowski

starszy inspektor pracy

Justyna

Baranowska

inspektor pracy

Andrzej

Gała

inspektor pracy

Małgorzata Gontarczyk

inspektor pracy

Piotr

Gontarczyk

inspektor pracy

Waldemar

Łopusiewicz

inspektor pracy

Piotr

Machnicki

inspektor pracy

Szczepan

Przybylak

inspektor pracy

Robert

Simonjetz

inspektor pracy

GraŜyna

Włodek

inspektor pracy

198

Imię i nazwisko

Stanowisko

Jerzy

Szewczyk

gł. specjalista

Jolanta

Jankowska

st. specjalista ds. prawnych

GraŜyna

Kamerduła

radca prawny

Alicja

Zapłata

radca prawny

Jerzy

Kołodziejczyk

specjalista ds. prawnych

Ewa

Milczyńska

specjalista ds. prawnych

GraŜyna

Sowa

gł. specjalista ds. prawnych

BoŜena

Tylus

doradca OIP

Rafał

Gołosko

kandydat na podinspektora pracy

Jan

Zięba

kandydat na podinspektora pracy