DIAGNOSTYKA UKŁADU MOCZOWEGO

  1. Badanie ogólne moczu

  1. Właściwości fizyczne moczu

  1. Barwa (N = słomka)

  1. Przejrzystość (przejrzysty)

  1. Odczyn pH (4,8-7,4)

  1. Osmolalność

  2. Woń (zapach moczu)

  1. Ciężar właściwy (1016-1030)

  1. Badanie biochemiczne moczu

  1. Białko

  2. Ciała ketonowe (0) - kwasica ketonowa, biegunka, dieta bogatotłuszczowa, wymioty, głodzenie, wysiłek

  3. Barwniki żółciowe - żółtaczki

  4. Glukoza (0 lub ślad) - próg nerkowy dla glukozy (180 mg/dl; 10 mmol/l)

(cukier w moczu - cukrzyca, nadczynność tarczycy i przysadki, dysfunkcja cewki proksymalnej)

  1. Badanie mikroskopowe moczu

  1. Erytrocyty (do 5 w polu widzenia) - świeże (dolne drogi moczowe) lub wyługowane (górne drogi moczowe)

  2. Leukocyty (do 5 w polu widzenia) - granulocyty (bakterie), limfocyty (wirusy)

  3. Komórki nabłonkowe - nabłonki wielokątne pochodzą z dolnych dróg moczowych są obecne w moczu; nabłonki okrągłe z górnych dróg moczowych w patologiach

  4. Wałeczki (pojedyncze wałeczki szkliste) - powstają w wyniku zagęszczania moczu oraz żelifikacji pasm uromukoidu; mogą być - erytrocytarne, limfocytarne, nabłonkowe, ziarniste, woskowe, tłuszczowe

  5. Lipidy (0) - zespół nerczycowy

  6. Śluz (pojedyncze pasma) - choroby zapalne nerek i infekcje

  7. Bakterie (pojedyncze)

  8. Składniki mineralne (pojedyncze) - kryształy

  1. Substancje wydalane z moczem (przymusowo) - mocznik i kreatynina

  1. Metody klirensowe

  1. Badania immunologiczne

  1. Metody obrazujące

  1. USG dopplerowskie

  1. Badania rentgenowskie

  1. Badania izotopowe - ocena morfologiczna nerek i określenie czynności wydalniczej

  1. Biopsja nerki