background image

Praca z pacjentem

28

ASYSTA DENTYSTYCZNA

dypl. asyst. stom. Sylwia Nowakowska

W metodzie pracy na cztery ręce ważne jest „zgranie” pomiędzy 
operatorem i asystą w kwestii podawania sobie narzędzi.

Zasady pȓacy
Ȱa cztery ȓÛce

Jako asystentka czynna pamiętam, jak pewnego dnia 
zadałam lekarzowi, z którym wtedy pracowałam, pytanie: 
„Pani doktor, kiedy jest Pani najbardziej zadowolona 
z pracy asystentki i czego oczekuje Pani od takiej osoby?”. 
Odpowiedź, którą otrzymałam, brzmiała następująco: 
„Jestem zadowolona, mając świadomość, że osoba, z którą 
pracuję, jest odpowiedzialna, skupiona na swojej pracy, 
zna się na swoim fachu, ale przede wszystkim, która czyta 
w moich myślach i wyprzedza moje polecenia podczas 
zabiegu, po prostu żeby była idealna”. Uśmiechnęłam 
się w myślach, bo przecież nie ma idealnych ludzi, jak 

nie ma idealnych metod pracy, ale przyznam szczerze, 
że zaintrygowało mnie to stwierdzenie i zmobilizowało 
do pogłębienia nie tylko swojej wiedzy na temat pracy 
asystentki, ale również zachęciło do szukania nowszych 
metod komunikacji i pracy z lekarzem.

Przeczytałam w sztandarowym już podręczniku dla 

asystentek i higienistek stomatologicznych wybitnego, 
bardzo cenionego i lubianego profesora Zbigniewa 
Jańczuka o metodzie pracy na cztery ręce, która jest jedną 
z najbardziej „wygodnych” i ergonomicznych metod. 
Na czym polega ta metoda pracy? Otóż w technice 

background image

Najczęściej spotyka się w gabinetach 
układ podzielonego unitu
wg Schöna, gdzie w miejscu centralnym 
umiejscowiony jest pacjent, natomiast 
lekarz i asystentka pracują prawie 
naprzeciw siebie

Praca z pacjentem

1/2014

29

tej oprócz rąk lekarza operatora w leczeniu pacjenta 
biorą również czynny udział ręce asysty – asystentki 
stomatologicznej. Współpraca manualna pomiędzy 
operatorem i asystą wymaga znajomości procedur 
leczniczych i jest warunkiem prawidłowego wykonania 
jakiegokolwiek zabiegu.

Stanowisko pracy 

Najczęściej spotyka się w gabinetach układ podzielonego 
unitu wg Schöna, gdzie w miejscu centralnym 
umiejscowiony jest pacjent, natomiast lekarz i asystentka 
pracują prawie naprzeciw siebie, dzieląc się poszczególnymi 
czynnościami. Pacjent jest ułożony w pozycji leżącej bądź 
też – z przyczyn zdrowotnych – w pozycji półsiedzącej. 

Pozycja ta pozwala na wykonywanie zabiegu przez lekarza 
i asystę na siedząco. Pacjent jest rozluźniony, odprężony, 
lekarz ma znacznie lepszą widoczność pola zabiegowego. 
Pozycja ta jest bardzo bezpieczna dla pacjenta, gdyż 
zapobiega omdleniom czy też zakrztuszeniu się wodą lub 
śliną, bowiem asystentka może łatwiej operować ssakiem 
w jamie ustnej pacjenta. Dobrze jest przed położeniem 
pacjenta poinformować go, że chcemy leczyć w tej pozycji 
i zapytać, czy nie ma np. bólów pleców bądź też jakichś 
innych przeciwwskazań.

Przy zabiegach higienizacyjnych w momencie układania 

pacjenta pytam, czy takie położenie jest komfortowe, czy też 
mam je zmienić. Lekarz, pracując na siedząco, porusza się 
w strefi e operacyjnej, zawartej między godz. 8.30 a 12.30 – 
to najbardziej dogodna strefa do wykonywania precyzyjnych 
czynności manualnych, przy bardzo dobrym polu widzenia. 
Asystentka wykonuje swoje czynności również z pozycji 
siedzącej, w strefi e pracy między godz. 2 a 4, umożliwiającej 
wizualny i manualny dostęp do pola operacyjnego bez 
obciążenia przy tym mięśni kręgosłupa. Asysta powinna 
siedzieć wyżej niż operator (linia wzroku ma być 
15-20 cm powyżej linii wzroku lekarza).

Asystor z przygotowanymi wcześniej do zabiegu 

instrumentami powinien znajdować się za głową pacjenta, 
za linią ramion operatora i asysty, umożliwiając szybki 
i łatwy dostęp do ich pobrania i odkładania. Na asystorze 
narzędzia należy przygotować w miarę możliwości 
w odpowiedniej kolejności ich podawania i odkładać 
na to samo miejsce. Trzeba unikać bałaganu. W wolnej 
chwili warto zadbać, by na asystorze podczas zabiegu 
panował porządek. Czynności, jakie asystentka wykonuje 
w tej pozycji, to: praca w jamie ustnej pacjenta (operuje 
ssakiem oraz ślinociągiem), przekazuje instrumenty 
i materiały w strefi e transferowej, reguluje światło lampy.

W strefi e statycznej asystentka ma dostęp do konsoli 

asysty, instrumentów, materiałów, urządzeń. Pracuje 
w strefi e, gdzie znajduje się zlew, wanienka dezynfekcyjna, 
kosz na zużyte instrumenty.

fot. Thinks

tock

background image

Praca z pacjentem

30

ASYSTA DENTYSTYCZNA

Komunikacja 

W metodzie pracy na cztery ręce ważne jest „zgranie” 
pomiędzy operatorem i asystą w kwestii podawania sobie 
narzędzi. Umiejętne podanie narzędzia – nigdy nad 
głową czy twarzą pacjenta, ale tylko i wyłącznie w strefi e 
transferowej, czyli w miejscu ułożonej serwety na pacjencie 
– posługiwanie się nim bez słów, sztuka wyczucia potrzeb 
lekarza – to podstawowe umiejętności każdej dobrze 
wyszkolonej asystentki. Przypatrując się pracy lekarza, można 
czasami coś zaproponować, mam na myśli użycie innego 
narzędzia; nie jest nietaktem również zapytać, czy podać 
takie bądź też inne narzędzie. Lepiej zapytać niż popełnić 
błąd. Pamiętam, jak pierwszy raz stanęłam do zabiegu 
implantologicznego i pan doktor zwrócił mi uwagę, 
że powinnam mieć zawsze przygotowaną na wszelki wypadek 
dodatkowo strzykawkę oraz ampułkę z solą fi zjologiczną... 
Warto słuchać rad lekarzy, z którymi się pracuje; to sprawia, 
że czują się dobrze z nami, są zadowoleni i docenieni.

Istota pracy zespołu 

Dlaczego coraz częściej w ogłoszeniach o pracę dla lekarzy 
stomatologów pojawia się warunek umiejętności pracy 
na cztery ręce? Czego oczekuje się od asystentki pracującej 
wg tej metody? Moim zdaniem koncepcja ta zakłada, 
że osoba taka jest uporządkowana, że potrafi  przygotować 

wszelkie potrzebne instrumenty, jakie będą wykorzystane 
podczas danego zabiegu. Będzie umiała przewidzieć, jakie 
ewentualnie dodatkowe narzędzia będą pomocne lekarzowi 
przy pracy, przez co zwiększa komfort pracy lekarza, swój 
i poczucie bezpieczeństwa u przyjmowanego pacjenta. 

Idealnie jest, gdy pracuje się z jednym lekarzem 

i można nauczyć się wszelkich przyzwyczajeń 
i nawyków, ale myślę, że „idealna” asystentka poradzi 
sobie w pracy z każdym nowym lekarzem, gdyż będzie 
miała zakorzenione i ugruntowane zasady pracy. Dobra 
organizacja stanowiska pracy (lekarze nie lubią, gdy 
nagle czegoś brakuje i zaczynamy biegać po gabinecie 
w poszukiwaniu instrumentów), nieustanne szukanie 
i uczenie się nowych, lepszych rozwiązań, które mają 
sprawiać, by nasza praca była wydajniejsza i przyjemniejsza, 
umiejętność dobrej komunikacji z lekarzem – daje 
to zarówno satysfakcję nam, asystentkom, jak i lekarzom, 
którzy coraz częściej zatrudniają wykwalifi kowane 
asystentki i higienistki stomatologiczne do pomocy 
w gabinetach stomatologicznych, ba – nie wyobrażają sobie 
funkcjonowania bez naszej pomocy. 

‰

Sylwia Nowakowska jest asystentką stomatologiczną,

w zawodzie od 13 lat, asystuje i wspomaga językowo lekarzy leczących 

pacjentów niemieckojęzycznych.

Stanowisko pracy

Lekarz, pracując na siedząco, porusza się w strefi e 

operacyjnej, zawartej między godz. 8.30 a 12.30 – to 

najbardziej dogodna strefa do wykonywania precyzyjnych 

czynności manualnych, przy bardzo dobrym polu widzenia. 

Asystentka wykonuje swoje czynności również z pozycji 

siedzącej, w strefi e pracy między godz. 2 a 4, umożliwiającej 

wizualny i manualny dostęp do pola operacyjnego


Document Outline