LEKI STOSOWANE W
RESUSCYTACJI
KRĄŻENIOWO-ODDECHOWEJ
dr n. med. Krzysztof Chmiela
LEKI STOSOWANE W
RESUSCYTACJI
KRĄŻENIOWO-ODDECHOWEJ
dr n. med. Krzysztof Chmiela
RECEPTORY ADRENERGICZNE
RODZAJE:
α – głównie w mm naczyń krwionośnych
β1 – głównie w mięśniu sercowym
β2 – głównie w mm gładkich oskrzeli i
naczyń krwionośnych
RECEPTORY ADRENERGICZNE
Pobudzenie receptorów α – adrenergicznych
powoduje zwężenia naczyń i wzrost ciśnienia
krwi
Pobudzenie receptorów β1 – powoduje
zwiększenie kurczliwości i pobudliwości
mięśnia sercowego i przyśpieszenie jego
czynności
Pobudzenie receptorów β2 – powoduje
zwiotczenie mm gładkich oskrzeli i naczyń
krwionośnych
ADRENALINA
Adrenalina (zwana także epinefryną) –
hormon i neuroprzekaźnik katecholaminowy
wytwarzany przez gruczoły dokrewne
pochodzące z grzebienia nerwowego (rdzeń
nadnerczy, ciałka przyzwojowe, komórki C
tarczycy) i wydzielany na zakończeniach
włókien współczulnego układu nerwowego.
Pierwsza nazwa pochodzi z łac. od ad-
+renes, a druga z greki od epi- +nephros
oznaczają to samo - t.j "nad nerką".
ADRENALINA
W 1895 roku polski fizjolog Napoleon Cybulski
otrzymał ekstrakt z kory nadnerczy,
nazywany nadnerczyną, który zawierał aminy
katecholowe, w tym adrenalinę.
Adrenalina była pierwszym hormonem
otrzymanym w stanie krystalicznym.
Wytworzył go w 1901 roku japoński chemik
Jokichi Takamine. Proces sztucznego
wytwarzania opracował w 1904 roku Friedrich
Stolz.
ADRENALINA
amp. 0,001/1ml (1mg/1ml)
Dawkowanie przy NZK 1 mg i.v. co 3-5 minut. Nie stosuje się
już dużych dawek, bo po przywróceniu akcji serca powoduje
tachykardię i zwiększone zużycie tlenu przez serce.
Rozszerza źrenice, co nie pozwala na ocenę ośrodkowego
układu nerwowego.
Przy podaniu adrenaliny przez rurkę dotchawiczą dawki
powinny być 3-10 razy wyższe niż dożylne. Do rurki podaje
się zazwyczaj 2-3 mg adrenaliny rozcieńczone 10 ml wody
do wstrzyknięć.
U dzieci zalecana dawka dożylna lub doszpikowa wynosi 10
μg/kg masy ciała. Dawka podawana dotchawiczo powinna
być 10 razy większa.
ADRENALINA - działanie
niewielkie dawki-działają przede wszystkim
receptory β
2
co powoduje:
◦
rozkurcz oskrzeli,
◦
skurcz naczyń tętniczych i żylnych skóry oraz błon
śluzowych,
◦
rozszerzenie tętniczek w mięśniach szkieletowych i
narządach miąższowych,
◦
niewielkie zmniejszenie oporu obwodowego,
◦
zwiększenie powrotu żylnego i pojemności minutowej
serca,
◦
wzrost skurczowego i obniżenie rozkurczowego ciśnienia
tętniczego
ADRENALINA - działanie
dawki większe-pobudzają receptory
β
1
w mięśniu sercowym, co powoduje:
◦
zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego,
◦
wzrost pojemności minutowej serca,
◦
zwiększenie częstotliwości rytmu serca
(wskutek skrócenia fazy 4 depolaryzacji), co
jest zagrożeniem wystąpienia zaburzeń rytmu
serca.
ADRENALINA - działanie
dalsze zwiększanie dawki powoduje:
◦
uogólniony skurcz wszystkich naczyń
krwionośnych,
◦
wzrost skurczowego i rozkurczowego ciśnienia
tętniczego,
◦
zmniejszenie pojemności minutowej serca,
ADRENALINA - działanie
Działanie adrenaliny na poszczególne narządy:
nerki: zmniejsza przepływ nerkowy, (nie ma wyraźnego
wpływu na przepływ mózgowy),
czynność skurczowa macicy: w I fazie cyklu
miesiączkowego i w I połowie ciąży wywołuje
skurcze, zaś w II fazie cyklu lub w II połowie ciąży i w
czasie porodu działa rozkurczająco, metabolizm:
przyspiesza glikogenolizę i uwalnianie kwasów
tłuszczowych z tkanki
tłuszczowej, zmniejsza także wydzielanie insuliny, na
skutek czego dochodzi do zwiększenia stężenia glukozy,
triglicerydów, fosfolipidów, LDL i mleczanów we krwi,
ADRENALINA - działanie
równowaga elekrolitowa: aktywacja pompy sodowo-
potasowej w mięśniach szkieletowych, co
sprzyja wnikaniu jonów potasowych do komórki i prowadzi
do hipokaliemii, wątroba: wpływając na wątrobę powoduje
uwalnianie potasu oraz zwiększenie jego
stężenia we krwi, narząd wzroku: rozszerzenie źrenic,
wytrzeszcz gałek ocznych,
mięśnie: zmniejszenie napięcia mięśni gładkich przewodu
pokarmowego, rozluźnienie
mięśnia wypieracza pęcherza moczowego i jednocześnie
skurcz mięśni trójkąta pęcherza i zwieraczy.
ADRENALINA - wskazania
resuscytacja krążeniowo-oddechowa,
nasilona reakcja anafilaktyczna,
wstrząs anafilaktyczny,
napad astmy oskrzelowej,
jako dodatek do środków znieczulających
miejscowo w celu opóźnienia wchłaniania
leku w miejscu podania,
ADRENALINA - przeciwwskazania
guz chromochłonny,
przełom nadciśnieniowy,
wstrząs hipowolemiczny,
jaskra z zamykającym się kątem
przesączania,
choroba Parkinsona,
łagodny rozrost gruczołu krokowego,
poród.
ADRENALINA
WSKAZANIA:
Resuscytacja
Leczenie reakcji uczuleniowych
Astma oskrzelowa
ADRENALINA
DZIAŁANIA UBOCZNE:
Układ krążenia: nadciśnienie, tachykardia,
arytmie, napady dusznicowe
Układ oddechowy: obrzęk płuc
Układ nerwowy: niepokój, bóle głowy,
krwawienie śródczaszkowe
Skóra: martwica w miejscu wkłucia
Metabolizm: hiperglikemia, hipokaliemia
ATROPINA
WYSTĘPOWANIE:
rośliny psiankowate
◦
Pokrzyk wilcza jagoda
(
Atropa belladona
)
◦
Lulek czarny (Hyoscamus niger)
◦
Bieluń dziędzierzawa (Datura stranonium)
◦
Lulecznica odurzająca (Scopolia carniolica)
ATROPINA
ZASTOSOWANIE
◦
Stany skurczowe
: często razem z Papaweryną
◦
Biegunki
: zwykle wyciąg lub nalewka z pokrzyku
często z papaweryn lub preparatami Opium;
◦
Bradykardia
: np. po przedawkowaniu naparstnicy
◦
Dychawica oskrzelowa
( działanie niepewne)
◦
Przeciwwymiotnie
(jako składnik mieszanek)
◦
Przeciwpotnie
(działanie silne i długotrwałe)
◦
Enuresis nocturna
(zwykle łącznie z efedryną)
◦
Zatrucia
– muskaryną i IAchE
DOPAMINA
katecholaminowy neuroprzekaźnik
syntezowany i uwalniany przez
dopaminergiczne neurony ośrodkowego
układu nerwowego.
DOPAMINA
Dopamina działa przez swoiste receptory (pięć opisanych
podtypów) zlokalizowane w błonie pre- jak i postsynaptycznej.
Odgrywa odmienną rolę w zależności od miejsca swego
działania:
W układzie pozapiramidowym jest odpowiedzialna za napęd
ruchowy, koordynację oraz napięcie mięśni – w chorobie
Parkinsona występuje niedobór dopaminy;
w układzie rąbkowym (limbicznym) jest odpowiedzialna za
procesy emocjonalne, wyższe czynności psychiczne oraz w
znacznie mniejszym stopniu procesy ruchowe;
W podwzgórzu jest związana głównie z regulacją wydzielania
hormonów, a szczególnie prolaktyny (stąd inną nazwą dopaminy
jest prolaktostatyna - PIH (ang. Prolactin Inhibitory Hormone) i
gonadotropin.
DOPAMINA
Dopamina jest syntetyzowana także w
tkankach obwodowych (kanaliki nerkowe i
nerkowe naczynia krwionośne, pęcherzyki
płucne, trzustka oraz naczynia krwionośne
płuc i serca) i wykazuje tam aktywność
autokrynną.
DOPAMINA
Dopamina nazywana jest również "hormonem szczęścia",
gdyż pojawienie się jej w przestrzeniach między neuronami
w jądrze półleżącym, zewnętrznie objawia się poczuciem
euforii. Cechą większości substancji uzależniających jest
bezpośrednie lub pośrednie nasilenie dopaminergicznej
impulsacji w układzie mezolimibicznym, co przejawia się
zwiększonym stężeniem dopaminy w jądrze półleżącym
przegrody.
Główne działanie kokainy polega na stymulowaniu
wydzielania dopaminy w mózgu. Odstawienie substancji
narkotycznej wywołuje patologiczne obniżenie stężenia
dopaminy w tej strukturze mózgu, co objawia się dysforią
oraz objawami głodu narkotykowego.
DOPAMINA
Dopamina jest stosowana jako lek, w postaci
kroplówek, w zapobieganiu ostrej niewydolności nerek
(zwiększa perfuzję nerkową), a w większych dawkach
podwyższa ciśnienia tętnicze i działa dodatnio na siłę
skurczu mięśnia sercowego i z tego względu jest
stosowana we wstrząsie septycznym, kardiogennym,
pourazowym, po operacjach kardiochirurgicznych oraz
w zaostrzeniu przewlekłej niewydolności krążenia. Nie
przekracza bariery krew-mózg, dlatego nie można
wywołać uczucia euforii poprzez bezpośrednie podanie
dopaminy (głównie dlatego w parkinsonizmie stosuje
się L-dopę.
DOBUTAMINA
Dobuject
Dobutamine
Dobutamin-Hexal
250 mg
DOBUTAMINA wskazania
Dobutaminę stosuje się głównie w stanach wymagających
zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego, przy zachowanym
ciśnieniu tętniczym (ciśnienie skurczowe powyżej 80-90 mm Hg).
Ostra niewydolność serca
Zespół małego rzutu
Niedociśnienie tętnicze
Przewlekła niewydolność serca zastoinowa – oporna na leczenia,
krótkotrwałe stosowanie
jako lek drugiego rzutu (po glikozydach naparstnicy w migotaniu
przedsionków z szybką akcją komór i zespołem małego rzutu
diagnostycznie w próbie dobutaminowej przed planowanym
zabiegiem kardiochirurgicznym, w celu diagnostyki wad serca i
choroby niedokrwiennej serca
DOBUTAMINA objawy uboczne
objawy wynikające z pobudzenia układu
współczulnego
◦
spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia
rytmu serca
reakcje uczuleniowe (osutka, eozynofila, skurcz
oskrzeli)
Objawy przedawkowania: tachykardia,
niedokrwienie mięśnia sercowego, migotanie
komór, duszność, ból w klatce piersiowej,
nudności, wymioty, drżenia, bóle głowy,
hipokaliemia, hipertermia, wybroczyny
DOBUTAMINA dawkowanie
Dobutaminę stosuje się dożylnie w postaci ciągłego
wlewu kroplowego (za pomocą POMPY INFUZYJNEJ).
Dawka początkowa wynosi 2,5-10 μg/kg m.c./min.
Można ją zwiększać do maksymalnego poziomu
40 μg/kg m.c./min. Lek stosuje się maksymalnie
2-3 doby. Po tym okresie rozwija się tolerancja
(spadek wrażliwości receptorów β).
Preparat do infuzji przygotowuje się rozpuszczając 250
mg dobutaminy w 50 ml 0,9% NaCl.
Dobutaminę odstawia się stopniowo, np. 2 μg/kg
m.c./min. na dobę, w celu uniknięcia wtórnej
hipoperfuzji i cech zastoju.
Dawkowanie dobutaminy (w μg/kg m.c./min.) w zależności od masy ciała i przepływu pompy
Przepływ pompy
ml/h
Masa ciała
kg
60
65
70
75
80
85
90
95
1
1,4
1,3
1,2
1,1
1,0
1,0
0,9
0,9
2
2,8
2,6
2,4
2,2
2,1
2,0
1,8
1,7
3
4,2
3,8
3,6
3,3
3,1
2,9
2,8
2,6
4
5,6
5,1
4,8
4,4
4,1
3,9
3,7
3,5
5
6,9
6,4
5,9
5,5
5,2
4,9
4,6
4,4
6
8,3
7,7
7,1
6,7
6,2
5,9
5,5
5,3
7
9,7
9,0
8,3
7,8
7,3
6,9
6,4
6,2
8
11,1
10,2
9,5
8,9
8,3
7,8
7,4
7,0
9
12,5
11,5
10,7
10,0
9,4
8,8
8,3
7,9
10
13,9
12,8
11,9
11,1
10,4
9,8
9,2
8,8
11
15,2
14,1
13,1
12,2
11,4
10,8
10,2
9,7
12
16,7
15,4
14,3
13,3
12,5
11,8
11,0
10,6
13
18,1
16,6
15,5
14,4
13,3
12,7
12,0
11,4
14
19,5
17,9
16,7
15,5
14,6
13,7
12,9
12,3
15
20,8
19,2
17,8
16,6
15,6
14,7
13,8
13,2
16
22,2
20,5
19,0
17,8
16,6
15,7
14,7
14,2
17
23,6
21,8
20,2
18,9
17,7
16,7
15,6
15,0
18
25,0
23,0
21,4
20,0
18,7
17,6
16,5
15,8
Dawkowanie dobutaminy (w μg/kg m.c./min.)
w zależności od masy ciała i przepływu pompy
AMIODARONE
CORDARONE (Krka; Sanofi)
amp. 150 mg/3ml
rozcieńczać w 5% Glukozie
Dawka początkowa 150 mg powoli iv;
następnie 300 mg w 5% Glukozie wlew.
AMIODARONE
WSKAZANIA:
Zaburzenia rytmu serca, nad i komorowe
Po resuscytacji, w czasie której
występowały zaburzenia rytmu serca.
AMIODARONE
INTERAKCJE:
Podnosi poziom digoksyny w surowicy
Wzmaga działanie antykoagulantów z
grupy Warfaryny
Może powodować bradykardię lub
zatrzymanie krążenia u pacjentów
przyjmujących beta-blokery
Długotrwałe stosowanie może powodować
niewydolność tarczycy
NIEWYDOLNOŚĆ ODDECHOWA
LEKI ADRENERGICZNE
Leki pobudzające receptory α i β
adrenergiczne:
adrenalina (Epinephrin), izoprenalina
(Aludrin, Novodrin, Euspiran)
Leki nieselektywnie pobudzające
receptory β
1
i β
2
-orcyprenalina (Astmopent, Alupent)
Leki selektywnie pobudzające
receptory β
2
krótkodziałające:
salbutamol (Salbutamol, Salamol,Ventolin,
Albuterol, Salbuvent, Sultanal, Salamol)
terbutalina (Bricanyl)
fenoterol (Berotec)
długodziałające:
formoterol (Foradil, Oxis)
salmeterol (Serevent
NIEWYDOLNOŚĆ ODDECHOWA
Lekami pierwszego rzutu są:
β
2
sympatykomimetyki
Stosowane z inhalatora, najlepiej
ciśnieniowego pMDI (pressurized metered
dose inhaler) lub w postaci aerosolu za
pomocą nebulizatora
Podanie tych leków dożylnie nie
poprawia skuteczności działania, a
nasila objawy uboczne
SALBUTAMOL –
mechanizm działania
SALBUTAMOL
wybiórczy agonista receptorów β
2
w mięśniach
gładkich oskrzeli. Jego wpływ powoduje rozkurcz
oskrzeli w wypadku odwracalnego ich zwężenia i
poprawę wentylacji płuc. Wpływ salbutamolu na
receptory β
1
w sercu jest niewielki.
Jako lek znajduje zastosowanie w doraźnym i
przewlekłym leczeniu astmy oskrzelowej oraz
przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP).
Stosowany jest w postaci aerozolu dozowanego,
inhalatora proszkowego, tabletek, syropu lub iniekcji.
SALBUTAMOL –
działania niepożądane
Drżenia mięśniowe (np. drżenia rąk),
przejściowe rozszerzenie naczyń
obwodowych (z następową tachykardią),
ból głowy,
objawy uczulenia,
objawy obrzęku naczynioruchowego,
hipokaliemia,
paradoksalny skurcz oskrzeli.
SALBUTAMOL –
przeciwwskazania
Zawał mięśnia sercowego,
Ostrożność w stosowaniu u chorych
:
Z nadczynnością tarczycy,
Ostrą niewydolnością mięśnia sercowego,
Chorobą niedokrwienną serca,
Nadciśnieniem tętniczym.
Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią nie
jest rutynowo zalecane, należy rozważyć czy
korzyść dla zdrowia matki jest większa niż
ewentualne szkodliwe działanie na płód i
noworodka.
SALBUTAMOL –
przeciwwskazania
Zawał mięśnia sercowego,
Ostrożność w stosowaniu u chorych
:
Z nadczynnością tarczycy,
Ostrą niewydolnością mięśnia sercowego,
Chorobą niedokrwienną serca,
Nadciśnieniem tętniczym.
Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią nie
jest rutynowo zalecane, należy rozważyć czy
korzyść dla zdrowia matki jest większa niż
ewentualne szkodliwe działanie na płód i
noworodka.
SALBUTAMOL - dawkowanie
W nebulizacji Salbutamol podaje się
w dawce 2,5 – 5 mg co 1-3 godz.
Dożylnie 0,25 – 0,5 mg co 4-6 godz
SIARCZAN MAGNEZU
synonimy: sól gorzka, sól angielska, sól z
Epsom) – nieorganiczny związek
chemiczny o wzorze sumarycznym MgSO
4
,
sól kwasu siarkowego i magnezu.
Występuje on w przyrodzie jako minerał
EPSOMIT.
SIARCZAN MAGNEZU
Podanie pojedynczej dawki siarczanu
magnezu należy rozważyć u chorych z:
-ciężkim napadem astmy, u których nie
stwierdzono dobrej odpowiedzi na
początkowe leczenie wziewne lekami
rozszerzającymi oskrzela
-napadem astmy zagrażającym życiu
Wlew dożylny 1,2-2 g w ciągu 20 min.
SIARCZAN MAGNEZU
amp 2g/10ml; 5g/20ml
1-4g roztworu 10-20% iv
Farmakokinetyka:
Początek działania: iv natychmiast; im <1h
Efekt szczytowy: iv kilka minut; im 1-3 h
Czas działania: iv 30 min; im 3-4h
Eliminacja nerkowa
SIARCZAN MAGNEZU
DZIAŁANIA UBOCZNE:
Układ krążenia: hipotensja, zapaść
krążeniowa, zaburzenia przewodnictwa
Układ oddechowy: porażenie mięśni
oddechowych
Układ nerwowy: porażenie wiotkie,
zniesienie odruchów
Metabolizm: hipokalcemia
SIARCZAN MAGNEZU
HIPERMAGNEZEMIĘ zagrażającą życiu
należy leczyć podażą dożylną 5-10 mEq
wapnia (10-20 ml10% glukonianu wapnia),
a następnie podażą płynów i leków
moczopędnych.
PRZECIWWSKAZANIA: wszelkie
zaburzenia rytmu serca lub rozległe
uszkodzenia mięśnia sercowego
SIARCZAN MAGNEZU
Podanie siarczanu magnezu w
zaawansowanych zabiegach
resuscytacyjnych u dorosłych (ALS) jest
wskazane przy:
opornym na defibrylację migotaniu komór
przy podejrzeniu hipomagnezemii
tachyarytmiach komorowych przy podejrzeniu
hipomagnezemii
Zatruciu digoksyną
Stanie astmatycznym
METYLOKSANTYNY
alkaloidy roślinne, pochodne ksanytny (teofilina, kofeina,
teobromina) występujące w liściach herbaty, nasionach kawy
i kakaowca oraz w orzeszkach Cola. Znane i wprowadzone do
lecznictwa są liczne pochodne naturalnych M.
(pentoksyfilina).
M. naturalne stosowane jako używki wywierają silne działanie
biologiczne: pobudzają działanie ośrodkowego układu
nerwowego (kofeina, teofilina), zwiększają wytwarzanie
moczu (działanie diuretyczne) wpływają rozkurczająco na
mięśnie gładkie (są podstawą leków rozkurczowych) oraz
zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego.
Szczególne zastosowanie znalazły preparaty teofiliny o
przedłużonym działaniu w leczeniu astmy oskrzelowej.
METYLOKSANTYNY
Nie są polecane w leczeniu stanu
astmatycznego, ze względu na działanie
arytmogenne.
Mogą być stosowane przy braku poprawy
po zastosowaniu β
2
– agonistów i leków
cholinolitycznych oraz dożylnym podaniu
siarczanu magnezu
METYLOKSANTYNY
Teofilina (1,3-dimetyloksantyna)– alkaloid
purynowy występujący między innymi w
liściach herbaty (Thea sinensis).
Mechanizm działania teofiliny nie został
całkowicie wyjaśniony. Działanie teofiliny
na poziomie komórkowym jest złożone
Metyloksantyny-działania uboczne
1.Układ pokarmowy- nudności, wymioty
2.Ośrodkowy układ nerwowy- drgawki
3.Układ sercowo-naczyniowy- tachykardia,
zaburzania rytmu
4.Pobudzenie ośrodka oddechowego
Stężenie teofiliny w surowicy <15μg/ml
TEOFILINA - działanie
rozszerzenie oskrzeli
rozszerzenie naczyń krwionośnych
działanie moczopędne
rozkurcza drogi żółciowe
TEOFILINA - przeciwwskazania
Nadwrażliwość na teofilinę
Niedawno przebyty zawał serca
Zaburzenia rytmu serca
Ciężkie nadciśnienie tętnicze
Nadczynność tarczycy
Padaczka
TEOFILINA – działania uboczne
W przypadku nadwrażliwości na teofilinę mogą
występować:
zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
nudności, wymioty,
bóle głowy,
drżenie, pobudzenie ośrodkowego układu
nerwowego,
częstoskurcz i kołatania serca.
W przypadku przedawkowania (stężenie powyżej
20mg/ml) silne pobudzenie, drgawki, hipertermia,
zatrzymanie krążenia.
TEOFILINA – dostępne preparaty
Afonilum SR 250 kaps. o przedłużonym uwalnianiu 0,25 g,
Afonilum SR 375 kaps. o przedłużonym uwalnianiu 0,375 g
Baladex syrop 150 ml
Euphylinum kaps. o zmodyfikowanym uwalnianiu 0,2 g i
0,3 g
Theophyllinum roztwór do wlewu iv 0,0012 g/ml 250 ml
Theoplus tabl. o przedłużonym uwalnianiu 0,1 g i 0,3 g
Theospirex retard tabl. powlekane o przedłużonym
działaniu 0,15 g i 0,3 g
Theovent 100 czopki doodbytnicze/tabletki 0,1 g,
Theovent 300 tabl. o przedłużonym uwalnianiu 0,3 g,
Theovent 350 czopki doodbytnicze 0,35 g
AMINOPHYLINA
lek składający się z mieszaniny 2 składników –
TEOFILINY, która jest substancją czynną oraz
ETYLENODWUAMINY, która jest rozpuszcalnikiem,
ok. 20 krotnie zwiększającym rozpuszczalność
(objętościowo w stosunku 2:1, wagowo teofilina to
około 85%). Za działanie terapeutyczne odpowiada
teofilina choć niektórzy autorzy twierdzą iż
etylenodiamina wzmacnia działanie teofiliny.
Aminofilinę można podawać zarówno dożylnie jak i
domięśniowo. Stężenie terapeutyczne aminofiliny
w surowicy krwi wynosi 10-20μg/ml.
AMINOPHYLINA
Aminofilina w postaci iniekcji była
produkowana przez Zakłady Farmaceutyczne
PLIVA Kraków, jednak została zakończona z
powodu konieczności weryfikacji technologii.
Ministerstwo Zdrowia zaakceptowało tą
sytuację, dodając, że ze względu na liczne
działania niepożądane aminofilina przestała
być lekiem niezbędnym we współczesnej
medycynie.
AMINOPHYLINA- przeciwwskazania
nadwrażliwość na składnik preparatu (szczególnie
na etylenodiaminę),
przeciwwskazania względne:
◦
świeży zawał serca,
◦
zaburzenia rytmu serca (tachyarytmie),
◦
ciężkie nadciśnienie tętnicze,
◦
kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu
komory lewej,
◦
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy,
◦
nadczynność tarczycy,
◦
padaczka,
◦
ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek.
KOMUNIKAT MZ
MINISTERSTWO ZDROWIA
RZECZNIK PRASOWY
Paweł Trzciński Warszawa, 27 kwietnia 2007 r.
KOMUNIKAT
W ZWIĄZKU Z PRZERWĄ W DYSTRYBUCJI AMINOFILINY
W związku z przerwą w dystrybucji Aminofiliny firmy Pliva, w dniu 25.04.2007.r., zebrał się zespół ekspertów w składzie:
→ Prof. Bożena Tarchalska Kryńska → Prof. Piotr Kuna → Prof. Kazimierz Kruszewski → Prof. Kazimierz Stanisław Roszkowski –Śliż
Eksperci ocenili potencjalne konsekwencje braku Aminofiliny na polskim rynku. W ich jednomyślnej opinii brak tego produktu nie
będzie stanowił zagrożenia dla życia i zdrowia pacjentów.
We współczesnej medycynie Aminofilina przestała być lekiem powszechnie zalecanym ze względu na liczne działania
niepożądane.
W związku z powyższym Minister Zdrowia przygotował rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu produktów
leczniczych, które mogą być doraźnie dostarczane w związku z udzielanym świadczeniem zdrowotnym, oraz wykazu produktów
leczniczych wchodzących w skład zestawów przeciwwstrząsowych, ratujących życie, usuwające Aminofilinę z zestawów leków
zalecanych w leczeniu astmy i przewlekłych zespołów oskrzelowo - płucnych.
Z uwagi na brak dostępności preparatu Aminophyllinium roztworu do wstrzykiwań dożylnych 25mg/ml zaleca się stosowanie w
ramach farmakoterapii zastępczej preparatu Theophyllinium roztwór do wlewów dożylnych firmy Baxter – Terpol w dawce
300mg/250ml.
Paweł Trzciński
Rzecznik Prasowy
Ministra Zdrowia
IZOPRENALINA (ALUDRIN,ISUPREL)
DZIAŁANIE:
chronotropowo i inotropowo dodatnio
rozkurcza oskrzela
bradykardia i bradyarytmia
blok przewodnictwa w mięśniu sercowym
resuscytacja w zatrzymaniu krążenia
IZOPRENALINA (ALUDRIN,ISUPREL)
DZIAŁANIA UBOCZNE:
Układ krążenia
: tachyarytmie, kołatanie
serca, dusznica,
Układ oddechowy
: obrzęk płuc
Układ nerwowy
: bóle głowy, zawroty
głowy, drżenia
Układ pokarmowy
: nudności, wymioty,
jadłowstręt
STERYDY
HYDROCORTISON
HYDROCORTISONUM ACETICUM – 0,125g/5 ml
HYDROCORTISONUM HEMISUCCINATUM – 0,025g/1ml;
0,1g/2ml; 0,5g/2ml
METYLOPREDNIZOLON
DEPO-MEDROL – 0,04g/1ml
METYPRED – tabl
SOLU-MEDROL -0,04g/1ml; 0,125g/2ml; 0,25g/4ml;
0,5g/8ml; 1,0g/16ml
STERYDY
DZIAŁANIE:
•
Lek przeciwzapalny
•
Blokuje reakcje uczuleniowe
•
W leczeniu substytucyjnym niewydolności
nadnerczy
•
Po przeszczepach narządów
STERYDY - FARMAKOKINETYKA
HYDROCORTISON
:
•
Początek działania: iv, im kilka minut
•
Efekt szczytowy: iv, im <1 h
•
Czas działania: 30-36 h
METYLOPREDNISOLON
•
Początek działania: iv, im kilka minut
•
Efekt szczytowy: iv, im <24 h
•
Czas działania: 12-36 h
STERYDY - DAWKOWANIE
•
Przeciwzapalnie: iv, im: 20-300 mg
(1-2mg/kg) co 2-10 h
* Wstrząs – iv 0,5 – 2g (50mg/kg) co 2-6 h
STERYDY – OBJAWY UBOCZNE
•
Układ krążenia
- arytmia, nadciśnienie,
zastoinowa niewydolność krążenia
•
Układ nerwowy
: drgawki, wzrost ciśnienia
śródczaszkowego, zaburzenia psychiczne
•
Gospodarka wodno-elektrolitowa
:
zatrzymanie sodu, retencja płynów,
hipokaliemia
•
Układ pokarmowy
: wzrost apetytu,
nudności
STERYDY – OBJAWY UBOCZNE
•
Układ hormonalny
– zahamowanie wzrostu,
wtórny brak odpowiedzi nadnerczowej i
przysadkowej; zwiększone zapotrzebowanie na
insulinę
•
Układ mięśniowo-szkieletowy
: osłabienie,
miopatia, osteoporoza
•
Inne
: choroba zakrzepowo-zatorowa, utrata masy
ciała, katabolizm białek, jaskra, wzrost ciśnienia
śródgałkowego, rumień, opóźnienia gojenia się
ran, zmniejszonaodpowiedź na anatoksyny i
szczepionki