background image

 

  3. „Dwójnasób” Izraela - fakty i teoria — napisał: Charles Taze Russell

Faktem  jest

Ŝ

e  historia  narodu 

Ŝ

ydowskiego  dzieli  si

ę

  w  sposób  naturalny  na  dwie  cz

ęś

ci  -  1845  i  1/2  lat  łaski,  po 

których  nast

ą

piło  37  i  1/2  lat  ucisku  i  niszczenia,  oraz  1845 i  1/2 lat  niełaski,  po  których  nast

ą

piło  37  i  1/2  lat  powracania 

łaski i powstawania z prochu. Jest tak

Ŝ

e faktem, 

Ŝ

e ten podział do

ś

wiadcze

ń

 Izraela został wyra

ź

nie przedstawiony w Biblii, 

czyli  w  ich  własnych  Ksi

ę

gach 

Ś

wi

ę

tych.  Zreszt

ą

  zasługiwałby  na  najwy

Ŝ

sz

ą

  uwag

ę

  ze  strony  zarówno 

ś

ydów,  jak  i 

Chrze

ś

cijan,  nawet  gdyby  nie  był  zapisany  w  Pi

ś

mie 

Ś

wi

ę

tym.  Je

ś

li  jednak  stwierdzamy, 

Ŝ

e  jest  on  jasno  zarysowany  w 

natchnionych  proroctwach,  powinno  to  zosta

ć

  wzi

ę

te  pod  uwag

ę

  przez  wszystkich,  którzy  maj

ą

  szacunek  dla  Biblii  jako 

Boskiego  przesłania.  Gdyby  nasi 

Ŝ

ydowscy  przyjaciele  zbadali  to  zagadnienie  i  przekonali  si

ę

  co  do  niego,  dodałoby  to 

impetu ruchowi syjonistycznemu i w ogóle wszystkim od

Ŝ

ywaj

ą

cym nadziejom wybranego ludu Bo

Ŝ

ego.  

Z  pewno

ś

ci

ą

  tak  niezwykłych  faktów  nie  mo

Ŝ

na  uwa

Ŝ

a

ć

  jedynie  za  zbieg  okoliczno

ś

ci.  Niew

ą

tpliwie  pokazuj

ą

  one  pewne 

zamierzenie ze strony Nadzorcy spraw ziemi dowodz

ą

c, i

Ŝ

 Ten, który wybrał Izraela jako swój lud jest tym samym, który go 

rozproszył,  jak  to  przepowiedzieli  prorocy  i  tym  samym,  który  obiecał, 

Ŝ

e  w  słusznym  czasie  nie  tylko  zbierze  ponownie 

resztk

ę

 tego narodu do Ziemi Obiecanej, lecz tak

Ŝ

e przywróci go do swej Boskiej łaski. Pod tym wpływem 

ś

ydzi stan

ą

 si

ę

 

na  ziemi  wielkim  narodem,  do  którego  ucieka

ć

  si

ę

  b

ę

d

ą

  wszystkie  inne  narody  i  z  którego  -  według  pierwotnej  obietnicy 

Bo

Ŝ

ej  -  w  ci

ą

gu  tysi

ą

cletniego  panowania  Chrystusa  (Milenium)  wypłynie  błogosławie

ń

stwo  dla  ka

Ŝ

dego  narodu,  ludu, 

plemienia i j

ę

zyka. Nie wolno nam si

ę

 jednak zadowoli

ć

 wył

ą

cznie stwierdzeniem tych faktów. Musimy je udowodni

ć

.  

1845 i pół roku łaski dla Izraela  

Nie ma w

ą

tpliwo

ś

ci co do tego, od kiedy liczy si

ę

 pocz

ą

tek istnienia Izraela jako narodu. Mianowicie, kiedy Jakub le

Ŝ

ał na 

ło

Ŝ

ś

mierci, wezwał  swoich dwunastu synów i zbiorowo udzielił im błogosławie

ń

stwa, jakim miał by

ć

  ich udział  w wielkiej 

obietnicy  danej  przez  Boga  Abrahamowi,  a  potwierdzonej  przysi

ę

g

ą

  Izaakowi  i  Jakubowi  (Ps.  105:9-10).  Nie  mo

Ŝ

emy 

oczekiwa

ć

Ŝ

e Słowo Pa

ń

skie poda wprost długo

ść

 okresu czasu od 

ś

mierci Jakuba do wiosny 33 roku naszej ery, kiedy to 

ś

ydzi nie

ś

wiadomie ukrzy

Ŝ

owali Pana chwały (Dz. Ap. 3:17). Powinni

ś

my wiedzie

ć

Ŝ

e Boska metoda polega na trzymaniu 

w  sekrecie  ró

Ŝ

nych  szczegółów  planu  wieków  i  pozwala  na  ich  zrozumienie  dopiero  wtedy,  kiedy  nadejdzie  czas  ich 

wypełnienia,  co  jest  dowodem  Boskiej  wszechwiedzy.  Podobnie,  nie  jest  dziwne, 

Ŝ

e  dokładna  data 

ś

mierci  Jakuba,  czyli 

pocz

ą

tek  istnienia  narodu 

Ŝ

ydowskiego,  pozostaje  w  pewnym  stopniu  niejasna,  aczkolwiek  została  w  pełni  objawiona  w 

sposób  niebezpo

ś

redni. 

Ś

wi

ę

ty  Paweł  -  niegdy

ś

  członek 

Ŝ

ydowskiego  Sanhedrynu  i  dlatego  dobrze  zaznajomiony  z 

tradycjami swego narodu, a ponadto, jak wierzymy, natchniony przez Boga - w jednej ze swych wypowiedzi przekazał nam 
informacj

ę

Ŝ

e  nadanie  Zakonu  miało  miejsce  430  lat  po  zawarciu  przez  Boga  przymierza  z  Abrahamem.  Pierwszym 

przejawem  Zakonu  było 

ś

wi

ę

to  przej

ś

cia  w  nocy  poprzedzaj

ą

cej  wyj

ś

cie  z  Egiptu.  Pozostaje  nam  wi

ę

c  jedynie  ustali

ć

 

długo

ść

  okresu  czasu  pomi

ę

dzy  wej

ś

ciem  Abrahama  do  Ziemi  Obiecanej,  kiedy  to  stał  si

ę

  on  dziedzicem  obietnicy,  a 

ś

mierci

ą

 Jakuba. Jak za chwil

ę

 przedstawimy, wyniosło to 232 lata. 

Abraham  miał  75  lat,  kiedy  przy 

ś

mierci  Tarego  zostało  z  nim  zawarte  przymierze  (1  Moj.  12:4).  Izaak  urodził  si

ę

  25  lat 

ź

niej (1 Moj. 21:5).  

W ten sposób od zawarcia przymierza do narodzenia Izaaka upływa 25 lat;  

Od narodzenia Izaaka do narodzenia Jakuba (1 Moj. 25:26) - 60 lat;  

Od narodzenia Jakuba do jego 

ś

mierci (1 Moj. 47:28) - 147 lat.  

Cała  liczba  lat  od  zawarcia  przymierza  z  Abrahamem  do 

ś

mierci  Jakuba,  czyli  do  pocz

ą

tku  narodowej  historii  Izraela, 

wynosi 232 lata.  

Od dnia, w którym Abraham wkroczył do Kanaanu, do momentu, kiedy Izrael opu

ś

cił Egipt podczas 

ś

wi

ę

ta przej

ś

cia 

(2 Moj. 12:41) upływa 430 lat.  

Je

ś

li  od  tego  odejmiemy  okres  czasu  od  zawarcia  przymierza  do 

ś

mierci  Jakuba,  czyli  wyliczone  powy

Ŝ

ej  232  lata,  to 

otrzymamy  w  ten  sposób  szukan

ą

  niewiadom

ą

,  czyli  liczb

ę

  lat  pomi

ę

dzy 

ś

mierci

ą

  Jakuba  a  wyj

ś

ciem  jego  potomstwa  z 

Egiptu, mianowicie - 198 lat.  

Dodajmy do tego 40 lat w

ę

drówki Izraela po puszczy;  

6 lat pobytu w Kanaanie do momentu podziału ziemi pomi

ę

dzy pokolenia;  

450 lat okresu s

ę

dziów;  

513 lat okresu królów Judy;  

70 lat okresu spustoszenia;  

Page 1 of 4

Biblia a Izrael

2008-04-20

http://www.epifania.pl/biblia-izrael/biblia-izrael_001-03.php

background image

536 lat od dekretu Cyrusa, króla Medii, do 1 roku naszej ery.  

Liczba lat od 

ś

mierci Jakuba do pocz

ą

tku okresu zwanego nasz

ą

 er

ą

 wynosi 1813.  

Od  1  roku  naszej  ery  do  ukrzy

Ŝ

owania  Jezusa  przy 

ś

wi

ę

cie  przej

ś

cia  na  wiosn

ę

  33  roku  naszej  ery  według 

Ŝ

ydowskiego liczenia upływa 32 i pół roku.  

Po zsumowaniu cały okres czekania Izraela na królestwo pod Bosk

ą

 łask

ą

 i uznaniem wynosi 1845 i 1/2 lat.  

Nasi 

Ŝ

ydowscy przyjaciele mog

ą

 by

ć

 skłonni zakwestionowa

ć

 ustalenie daty ko

ń

ca łaski dla ich narodu na wiosn

ę

 33 roku, 

poniewa

Ŝ

  ta  data  wi

ąŜ

e  si

ę

  ze 

ś

mierci

ą

  Jezusa.  Jednak  w  swojej  przepowiedni,  pi

ęć

  dni  przed 

ś

mierci

ą

,  Pan  Jezus 

powiedział,  płacz

ą

c  nad 

ś

wi

ę

tym  miastem:  „Jeruzalem,  Jeruzalem!  Ty  zabijasz  proroków  i  kamienujesz  tych,  którzy  do 

ciebie  s

ą

  posłani!  Ile  razy  chciałem  zebra

ć

  twoje  dzieci,  jak  kura  swe  piskl

ę

ta  zbiera  pod  skrzydła,  a  nie  chcieli

ś

cie.  Oto 

wasz  dom  zostanie  wam  pusty.  Albowiem  powiadam  wam:  Nie  ujrzycie  mnie  odt

ą

d,  a

Ŝ

  powiecie:  Błogosławiony,  który 

przychodzi w imi

ę

 Pa

ń

skie” - Mat. 23:37-39. Ka

Ŝ

dy rozs

ą

dny człowiek powinien da

ć

 si

ę

 przekona

ć

 faktom, a 

ś

mier

ć

 Jezusa 

jest faktem. Daj

ą

 temu 

ś

wiadectwo miliony ludzi, których wiara została zbudowana - wbrew zwyczajnej logice - na 

ś

mierci, 

jak

ą

  poniósł  Jezus  z  r

ę

ki  swych  rodaków  nie  z  tego  powodu, 

Ŝ

e  podawał  si

ę

  za  Jehow

ę

,  lecz  dlatego, 

Ŝ

e  nazywał  si

ę

 

„posłanym  od  Boga”,  „Synem  Bo

Ŝ

ym”,  „Mesjaszem”.  Jakkolwiek  by  tego  faktu  nie  interpretowa

ć

,  on  jednak  istnieje  i 

zasługuje na rozwa

Ŝ

enie.  

Historia  pokazuje  nam, 

Ŝ

e  narodowe  problemy  Izraela  rozpocz

ę

ły  si

ę

  wkrótce  po 

ś

mierci  Jezusa.  Okres  37  i  1/2  lat 

pomi

ę

dzy 

ś

mierci

ą

 Jezusa a zupełnym zniszczeniem Jerozolimy przez Tytusa i jego armi

ę

 w 70 roku n.e. jest tak dokładnie 

opisany przez 

Ŝ

ydowskiego historyka Józefa Flawiusza, 

Ŝ

e nie wymaga 

Ŝ

adnego komentarza z naszej strony. Józef podaje, 

Ŝ

e  powstanie 

ś

ydów,  jakie  wybuchło  w  ci

ą

gu  tego  okresu,  oraz  narastaj

ą

ce  wci

ąŜ

  zamieszanie  doprowadziły  w  ko

ń

cu  do 

tego, 

Ŝ

e władze rzymskie zmuszone były do umocnienia swego panowania na tym terenie. Powstanie okazało si

ę

 daremne. 

W 70 roku n.e. Izrael - zgodnie z przepowiedniami proroków - przestał istnie

ć

 jako naród i jako królestwo.  

Zauwa

Ŝ

my  teraz  niezwykły  fakt, 

Ŝ

e  taki  sam  okres  1845  i  1/2  lat,  licz

ą

c  od 

ś

mierci  Chrystusa  w  połowie  33  roku  n.e., 

doprowadza  nas  do  1878  roku  n.e.,  daty  pami

ę

tnej  ze  wzgl

ę

du  na  obrady  Berli

ń

skiego  Kongresu  Narodów,  jakie  si

ę

 

wówczas  odbyły.  Najbardziej  honorowe  miejsce  na  kongresie  przyznano  Hebrajczykowi  Benjaminowi  Disraeli, 
przedstawicielowi Wielkiej Brytanii, ze wzgl

ę

du na jego zdolno

ś

ci przywódcze. Co wi

ę

cej, decyzje, jakie tam zapadły, miały 

pot

ęŜ

ny wpływ na sprawy wybranego ludu Bo

Ŝ

ego. Na mocy tych decyzji, wydanych przez wielkie mocarstwa europejskie, 

pa

ń

stwa  bałka

ń

skie  wchodz

ą

ce  do  tej  pory  w  skład  imperium  tureckiego  zostały  poddane  pod  nadzór  rz

ą

dów,  z  którymi 

ł

ą

czyła  je  zbie

Ŝ

no

ść

  interesów.  Na  skutek  tego  podziału  wpływów  w  prowincjach  tureckich,  Egipt  i  Palestyna  weszły  pod 

patronat Wielkiej Brytanii oraz Francji. Francuzi, odniósłszy tylko cz

ęś

ciowy sukces w przedsi

ę

wzi

ę

ciu, jakim była budowa 

Kanału Sueskiego, przekazali to zadanie Brytyjczykom i zrezygnowali ze swoich wpływów w Egipcie i Palestynie na rzecz 
Anglii (chocia

Ŝ

 rz

ą

d egipski i władza turecka były tam wci

ąŜ

 uznawane).  

Skutkiem tego Egipt stał si

ę

 pa

ń

stwem znacznie bardziej otwartym, stanowi

ą

cym teren eksploatacji Brytyjczyków w celach 

osi

ą

gni

ę

cia  korzy

ś

ci  finansowych.  Pobliska  Palestyna  była  zbyt  uboga,  aby  si

ę

  do  tego  nadawa

ć

,  niemniej  jednak  du

Ŝ

skorzystała  z  brytyjskiego  wpływu  w  Egipcie.  W  ci

ą

gu  32  lat,  jakie  upłyn

ę

ły  pod  flag

ą

  angielsk

ą

,  na  ziemiach  nale

Ŝą

cych 

kiedy

ś

 do Izraela zago

ś

cił wi

ę

kszy spokój i bezpiecze

ń

stwo. Tymczasem na terenach, do których 

ś

ydzi zostali rozproszeni, 

w  znacznym  stopniu  powracało  do  nich  Boskie  błogosławie

ń

stwo.  Uzyskali  oni  wtedy  znaczenie  nie  tylko  w  kołach 

finansowych, lecz tak

Ŝ

e w 

ś

rodowiskach literackich i naukowych. Jednym słowem, od czasu Kongresu Berli

ń

skiego w 1878 

roku gwiazda Izraela wzbijała si

ę

 coraz wy

Ŝ

ej.  

Nawet  prze

ś

ladowania  w  Rosji,  na  jakie  dozwoliła  opatrzno

ść

  Bo

Ŝ

a  (a  tak

Ŝ

e  inne,  których  zgodnie  z  Pismem 

Ś

wi

ę

tym 

mo

Ŝ

na  si

ę

  było  spodziewa

ć

),  miały  korzystny  wpływ  na  rozbudzenie  tego  narodu  i  wywołały  u  wielu 

ś

ydów  t

ę

sknot

ę

  za 

ziemi

ą

  ojczyst

ą

.  Jednym  z  rezultatów  takiego  stanu  rzeczy  jest  powstanie  ruchu  syjonistycznego,  który  coraz  mocniej 

oddziałuje  na  uczucia  patriotycznych  Izraelitów,  zwłaszcza  tych,  którzy  przez  cały  czas  mieli  szacunek  dla  obietnicy  i 
przysi

ę

gi zło

Ŝ

onej przez Boga ojcu Abrahamowi: „W tobie i twoim nasieniu b

ę

d

ą

 błogosławione wszystkie narody ziemi”.  

Jak wyka

Ŝ

emy pó

ź

niej z zupełnie innego szeregu proroctw, wiele tekstów Pisma 

Ś

wi

ę

tego wskazuje na to, 

Ŝ

e ju

Ŝ

 w bliskiej 

przyszło

ś

ci, bo ok. roku 1915, Izrael jako naród ma zosta

ć

 zrehabilitowany. Biblia przepowiada równie

Ŝ

Ŝ

e w tym samym 

czasie 

ś

ydzi  maj

ą

  przej

ść

  wielki  ucisk:  „To  czas  ucisku  dla  Jakuba,  lecz  z  niego  zostanie  wybawiony”  -  Jer.  30:7. 

Wybawienie b

ę

dzie tak niezwykłe i tak zauwa

Ŝ

alne, 

Ŝ

e cały 

ś

wiat zacznie pojmowa

ć

, i

Ŝ

 okres odrzucenia Izraela, odci

ę

cia 

go  od  Boskiej  łaski,  nie  był  zamierzony  na  zawsze,  lecz  jedynie  na  tak  długo,  jak  długo  cieszyli  si

ę

  przedtem  Bo

Ŝ

ym 

błogosławie

ń

stwem.  

By

ć

  mo

Ŝ

e  niektórzy  zechc

ą

  nam  przypomnie

ć

Ŝ

e  Izrael  do

ś

wiadczał  ró

Ŝ

nych  okresów  niewoli  i  zniszczenia  przed  32 

rokiem  n.e.  Zgadzamy  si

ę

  z  tym,  ale  zwracamy  uwag

ę

  na  fakt, 

Ŝ

e  we  wszystkich  tych  próbach  i  do

ś

wiadczeniach 

ś

ydzi 

otrzymywali  specjalne  dowody  Boskiej  opieki  i 

Ŝ

e  te  uciski  były  zamierzone  w  celu  ich  oczyszczenia  i  błogosławienia  im, 

podczas gdy okres od połowy 33 roku n.e. jest szczególnie podkre

ś

lany przez proroka jako okres bez łaski Bo

Ŝ

ej: „Dlatego 

wyrzuc

ę

 was z tej ziemi do ziemi (...), gdzie nie oka

Ŝę

 wam łask” - Jer. 16:13. Prorok Izajasz, odnosz

ą

c si

ę

 do tego okresu 

odci

ę

cia  Izraela  od  łaski  Bo

Ŝ

ej,  o

ś

wiadcza:  „Gdyby  nam  Pan  Zast

ę

pów  nie  zostawił  Reszty,  staliby

ś

my  si

ę

  jak  Sodoma, 

podobni byliby

ś

my Gomorze” - Iz. 1:9, za

ś

 na temat niepowodzenia 

ś

ydów w zrozumieniu Bo

Ŝ

ego przesłania pisze: „Któ

Ŝ

 

uwierzył  kazaniu  naszemu?”  -  Iz.  53:1,  i  po  raz  kolejny  wspomina  proroczo  o  odrzuceniu  przez  nich  Mesjasza: 
„Przeznaczam  was  pod  miecz;  wszyscy  padniecie  w  rzezi,  poniewa

Ŝ

  wołałem,  a  nie  odpowiedzieli

ś

cie,  przemawiałem,  a 

nie słuchali

ś

cie. Dopu

ś

cili

ś

cie si

ę

 zła w moich oczach i wybrali

ś

cie to, co mi si

ę

 nie podoba. Dlatego tak mówi Jahwe, Pan: 

Oto  moi  słudzy  je

ść

  b

ę

d

ą

,  a  wy  b

ę

dziecie  łakn

ąć

.  Oto  moi  słudzy  pi

ć

  b

ę

d

ą

,  a  wy  cierpie

ć

  b

ę

dziecie  pragnienie.  Oto  moi 

słudzy weseli

ć

 si

ę

 b

ę

d

ą

, a wy b

ę

dziecie wstyd odczuwa

ć

. Oto moi słudzy 

ś

piewa

ć

 b

ę

d

ą

 z rado

ś

ci serdecznej, a wy j

ę

cze

ć

 

b

ę

dziecie  z  bólu  serdecznego  i  zawodzi

ć

  b

ę

dziecie  ze  zgn

ę

bionym  duchem.  Pozostawicie  swe  imi

ę

  moim  wybranym  na 

przekle

ń

stwo: Tak niechaj ci

ę

 zabije Jahwe, Pan! Sługom za

ś

 moim nadadz

ą

 inne imi

ę

” - Iz. 65:12-15.  

Wielu 

ś

ydów zdaje sobie spraw

ę

Ŝ

e te i wiele innych proroctw, które o

ś

wiadczaj

ą

Ŝ

e Pan uczyni ich obiektem przekle

ń

stw 

i wyszydzania w

ś

ród narodów, mi

ę

dzy które ich rozproszy, stosuj

ą

 si

ę

 wła

ś

nie do tego długiego okresu czasu, kiedy byli oni 

odrzuceni  od  łaski  Bo

Ŝ

ej.  Mieli  by

ć

  wtedy  bez  proroka  i  bez  kapłana  przez  wiele  dni  -  bez  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  jakiegokolwiek 

porozumiewania  si

ę

  z  Bogiem.  Zauwa

Ŝ

aj

ą

c  wypełnienie  si

ę

  tych  proroctw  wzgl

ę

dem  Izraela  nie  mo

Ŝ

emy  zapomina

ć

  o 

równie silnych 

ś

wiadectwach danych od Boga przez proroków, 

Ŝ

e ten, który rozproszył Izraela, zbierze ich ponownie: „Oto 

nadchodz

ą

  dni,  mówi  Pan,  kiedy  nie  b

ę

dzie  si

ę

  ju

Ŝ

  mówi

ć

:  Jako 

Ŝ

yje  Pan,  który  wywiódł  dzieci  Izraela  z  ziemi  Egipskiej, 

Page 2 of 4

Biblia a Izrael

2008-04-20

http://www.epifania.pl/biblia-izrael/biblia-izrael_001-03.php

background image

lecz: Jako 

Ŝ

yje Pan, który wywiódł dzieci Izraela z ziemi północnej (Rosja - gdzie mieszka prawie połowa 

ś

ydów), a tak

Ŝ

e z 

krajów, do których ich wygnał; i spowoduj

ę

Ŝ

e powróc

ą

 do ich ziemi, któr

ą

 dałem ich ojcom” - Jer. 16:14-15.  

Co  wi

ę

cej, jest wyra

ź

nie  powiedziane, 

Ŝ

e Pan ju

Ŝ

  nigdy w przyszło

ś

ci nie rozproszy  swojego  ludu.  Wprost  przeciwnie  -  w 

tym  czasie  zawrze  z  nim  Nowe  Przymierze,  oferuj

ą

c  im  lepszego  po

ś

rednika  ni

Ŝ

  Moj

Ŝ

esz  -  Mesjasza,  o  którym  Moj

Ŝ

esz 

napisał:  „Proroka  takiego  jak  ja  wzbudzi  wam  Bóg  z  waszych  braci,  jego  b

ę

dziecie  słucha

ć

  we  wszystkich  rzeczach, 

cokolwiek  by  nie  powiedział  do  was.  I  stanie  si

ę

Ŝ

e  ka

Ŝ

da  dusza,  która  nie  b

ę

dzie  słucha

ć

  (przestrzega

ć

  słów)  tego 

proroka, b

ę

dzie zniszczona spo

ś

ród ludu” - 5 Moj. 18:15,18; Dz. Ap. 3:22-23. 

Ka

Ŝ

dy  my

ś

l

ą

cy 

ś

yd  musi  zauwa

Ŝ

a

ć

,  w  jak  kompletnym  rozproszeniu  znalazł  si

ę

  jego  naród  i  jak  beznadziejne  jest  jego 

poło

Ŝ

enie.  Izrael  nie  ma  nie  tylko  króla,  brak  mu  tak

Ŝ

e  kapłana.  Dewastacja  narodowa,  wynikła  z  rozproszenia,  jest  tak 

wielka, 

Ŝ

Ŝ

aden 

ś

yd  na 

ś

wiecie  nie  mo

Ŝ

e  w  sposób  pewny  stwierdzi

ć

,  do  jakiego  nale

Ŝ

y  pokolenia,  a  co  za  tym  idzie  - 

Ŝ

aden  nie  jest  w  stanie  prze

ś

ledzi

ć

  swojego  pokrewie

ń

stwa  z  lini

ą

  Lewiego  i  Aaronowych  przodków.  Poniewa

Ŝ

  za

ś

  nie 

posiadaj

ą

 kapłana, nie mog

ą

 te

Ŝ

 obchodzi

ć

 

ś

wi

ę

ta, któreby nawet tylko na

ś

ladowało Dzie

ń

 Pojednania i jego typowe ofiary 

za grzechy. Według zasad ich nauk s

ą

 całkowicie odci

ę

ci od społeczno

ś

ci z Bogiem, nie licz

ą

c tego zwi

ą

zku, który opiera 

si

ę

 na pierwotnej obietnicy, jak

ą

 zawarł Bóg z Abrahamem i potwierdził swoj

ą

 Bosk

ą

 przysi

ę

g

ą

.  

Dwójnasób, czyli równoległo

ść

, był przepowiedziany  

Je

ś

li jasno zarysowuj

ą

 nam si

ę

 ju

Ŝ

 teraz fakty historii, je

ś

li dostrzegamy, 

Ŝ

e Izrael znajdował si

ę

 w łasce Bo

Ŝ

ej od 

ś

mierci 

Jakuba do 

ś

mierci Chrystusa, i 

Ŝ

e od tamtej pory rozpocz

ą

ł si

ę

 upadek tego narodu, oraz 

Ŝ

e podobny okres czasu liczony 

od 

ś

mierci Jezusa doprowadził do odrodzenia si

ę

 

Ŝ

ydowskich nadziei w 1878 roku n.e., je

ś

li widzimy równie

Ŝ

Ŝ

e okres 37 i 

1/2 lat upadku ma swoj

ą

 analogi

ę

 w okresie 37 i 1/2 lat przychodzenia do łaski i pod kierownictwo Bo

Ŝ

e - radujmy si

ę

 tym i 

wygl

ą

dajmy dalszych wydarze

ń

.  

Obecnie  natomiast  przyjrzyjmy  si

ę

  proroctwom,  które  wyra

ź

nie  przepowiadały  ten  dwójnasób,  czyli  równoległo

ść

  mi

ę

dzy 

okresem łaski dla Izraela a okresem niełaski.  

W  proroctwie  Jeremiasza,  po  słowach:  „(...)  Dlatego  wyrzuc

ę

  was  z  tej  ziemi  do  ziemi,  której  nie  znacie  ani  wy,  ani  wasi 

ojcowie, i tam b

ę

dziecie słu

Ŝ

y

ć

 innym bogom (władcom) dniem i noc

ą

, gdzie nie oka

Ŝę

 wam łask” - Jer. 16:9-13, czytamy w 

wersecie 18: „A najpierw (przed powrotem łask) odpłac

ę

 za wasz

ą

 nieprawo

ść

 i za wasz grzech w dwójnasób” (dosłownie: 

dwukrotnie,  z  hebr.  mishneh).  Có

Ŝ

  mo

Ŝ

e  by

ć

  prostszego  ni

Ŝ

  to?  Prorok  o

ś

wiadcza, 

Ŝ

e  okres  od  momentu  odsuni

ę

cia 

Izraela  od  wszelkiej  łaski  do  momentu  jego  powrotu  do  łaski  stanowi

ć

  b

ę

dzie  powtórzenie  -  czyli  zduplikowanie  co  do 

długo

ś

ci  trwania  -  ich  poprzedniej  historii,  kiedy  to  posiadali  oni  łask

ę

  Bo

Ŝą

.  Wcze

ś

niej  wykazali

ś

my  ju

Ŝ

  ten  dwójnasób, 

czyli  cech

ę

  podwójno

ś

ci  historii  Izraela,  dowodz

ą

c, 

Ŝ

e  punkt  zwrotny  stanowiło  odrzucenie  przez 

ś

ydów  Jezusa  jako 

Mesjasza, kiedy wołali przeciwko niemu do Piłata: „Krew jego na nas i na dzieci nasze”. Pan „wzi

ą

ł ich za słowo”. Ponie

ś

li 

surow

ą

 kar

ę

.  

Przez cały czas ich serca i umysły były za

ś

lepione uprzedzeniem, wynikaj

ą

cym z czterech głównych powodów:  

1.  Rozpowszechnianie  przez  niektórych  pogl

ą

du, 

Ŝ

e  Jezus  w  swojej  osobie  był  zarówno  Ojcem,  jak  i  Synem,  zarówno 

Wszechmocnym, jak i Mesjaszem. T

ę

 bł

ę

dn

ą

 nauk

ę

 

Ŝ

ydowski umysł wła

ś

ciwie odrzuca jako niebiblijn

ą

 i nieracjonaln

ą

.  

2

ś

ydzi  nie  zdawali  sobie  sprawy,  jak  wielkim  musi  by

ć

  ich  Mesjasz, 

Ŝ

eby  da

ć

  im 

Ŝ

ycie  wieczne  jako  istotom  ludzkim,  a 

poprzez  nich  rozszerzy

ć

  t

ę

  sam

ą

  sposobno

ść

  i  błogosławie

ń

stwo  wzgl

ę

dem  innych.  Nie  u

ś

wiadamiali  sobie, 

Ŝ

e  Mesjasz 

musi najpierw umrze

ć

, musi po

ś

wi

ę

ci

ć

 swoje ziemskie 

Ŝ

ycie, aby móc je da

ć

 pó

ź

niej Izraelowi i całemu 

ś

wiatu, a sam - w 

nagrod

ę

 za posłusze

ń

stwo i samoofiar

ę

 - zosta

ć

 wywy

Ŝ

szonym przez Ojca do niebia

ń

skiego poziomu.  

3. 

ś

ydzi nie dostrzegali faktu (za co nale

Ŝ

y ich szczególnie gani

ć

), 

Ŝ

e Bóg zamierzał wybra

ć

 mał

ą

 garstk

ę

 ludzko

ś

ci, która 

uczestniczyłaby  z  Mesjaszem  w  Jego  chwalebnym  dziele  błogosławienia  Izraela  oraz 

ś

wiata  w  zwi

ą

zku  z  Nowym 

Przymierzem,  które  zostało  obiecane 

ś

ydom  przez  Jeremiasza  (31:31),  a  tak

Ŝ

e  w  innych  miejscach.  Fakt, 

Ŝ

e  Mesjasz 

b

ę

dzie  miał  swój  Ko

ś

ciół,  czyli  Ciało  istniej

ą

ce  z  Nim  na  duchowym  poziomie,  nie  jest  nigdzie  jasno  wspomniany  w 

pierwotnej  obietnicy  danej  Abrahamowi,  chocia

Ŝ

  jest  sugerowany.  W  obrazie,  jaki  Pan  przedstawił  Abrahamowi:  „Twoje 

nasienie b

ę

dzie jako gwiazdy niebieskie i jako piasek na brzegu morskim”, gwiazdy przedstawiaj

ą

 wy

Ŝ

sze, czyli duchowe, 

niebia

ń

skie  nasienie  Abrahama  -  Ko

ś

ciół.  Zal

ąŜ

ek  tego  duchowego  nasienia  Abrahama  został  wzi

ę

ty  spo

ś

ród 

ś

ydów, 

reszta za

ś

 wybierana jest od tamtej pory z pogan, w ci

ą

gu drugiej cz

ęś

ci „Mishnehu”, czyli do

ś

wiadcze

ń

 Izraela.  

4.  W  zamieszanie  wprowadził  naszych 

Ŝ

ydowskich  przyjaciół  tak

Ŝ

e  fakt, 

Ŝ

e  nie  widz

ą

  oni  ró

Ŝ

nicy  pomi

ę

dzy  nominalnym 

ko

ś

ciołem  chrze

ś

cija

ń

skim,  licz

ą

cym  si

ę

  na  setki  milionów  członków,  a  nielicznymi 

ś

wi

ę

tymi,  którzy  s

ą

  niewidoczni  dla 

ludzkiego wzroku wobec tej wielkiej masy. Ci nieliczni 

ś

wi

ę

ci stanowi

ą

 Ko

ś

ciół Pierworodnych - pozaobrazowych lewitów i 

kapłanów.  Nawet  dla  chrze

ś

cijan  ten  wybór 

ś

wi

ę

tych  Wieku  Ewangelii  jako  duchowego  nasienia  Abrahama  jest  -  jak 

o

ś

wiadcza apostoł – „tajemnic

ą

” (Kol. 1:26-27).  

Dokładny dzie

ń

 zmiany został wskazany 

Zauwa

Ŝ

my  z  kolei  Boskie 

ś

wiadectwo  przekazane  przez  innego  proroka,  które  wskazuje  dokładnie  dzie

ń

,  w  którym 

dwójnasób  miał  swój  punkt  zwrotny,  dzie

ń

,  w  którym  jego  pierwsza  cz

ęść

,  czyli  do

ś

wiadczenia  Izraela  w  okresie  łaski, 

zako

ń

czyła si

ę

, a rozpocz

ą

ł si

ę

 drugi etap, czyli okres niełaski dla 

ś

ydów. Zanim zacytujemy ten fragment zwró

ć

my uwag

ę

Ŝ

e  poszczególne  proroctwa  s

ą

  wypowiadane  z  ró

Ŝ

nych  punktów  widzenia,  daj

ą

c  cz

ę

sto  wra

Ŝ

enie,  jak  gdyby  prorok 

znajdował si

ę

 w danym miejscu i czasie. Dla przykładu Jeremiasz mówił  z punktu widzenia swoich własnych czasów: Oto 

nadchodz

ą

  dni,  mówi  Pan,  kiedy  uczyni

ą

  tak  i  tak  i  oddam  wam  w  dwójnasób.  Natomiast  proroctwo,  które  za  chwil

ę

 

zacytujemy,  jest  odmienne.  Mianowicie  Zachariasz,  9:9-12,  w  prorockiej  wizji  ko

ń

ca  łaski  dla 

ś

ydów  przyjmuje  za  punkt 

widzenia dokładnie ten dzie

ń

, w którym nast

ą

piło odwrócenie si

ę

 dwójnasobu (mishneh). W tym dniu Jezus, wypełniaj

ą

c to 

proroctwo, wjechał  na  o

ś

l

ę

ciu na szczyt Góry Oliwnej  i  spogl

ą

daj

ą

c stamt

ą

d na Jeruzalem zapłakał  nad nim i o

ś

wiadczył: 

„Oto wasz dom zostanie wam pusty”.  

Przytoczmy na dowód wspomniane proroctwo: „Raduj si

ę

 wielce, Córo Syjonu, wołaj rado

ś

nie, Córo Jeruzalemu. Oto Król 

twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwyci

ę

ski. Pokorny - jedzie na osiołku, na o

ś

l

ą

tku, 

ź

rebi

ę

ciu o

ś

licy. On na proch zetrze 

rydwany w Efraimie i konie w Jeruzalem, łuki wojenne strzaska w kawałki, pokój ludom obwie

ś

ci. Władanie swe rozszerzy 

od morza do morza, od brzegów Rzeki a

Ŝ

 po kra

ń

ce ziemi”. Najpierw jednak na pewien okres czasu usta

ć

 miała narodowa 

władza 

ś

ydów. W wersecie 12 czytamy: „Wró

ć

cie

Ŝ

 si

ę

 tedy do twierdzy, o wi

ęź

niowie, którzy nadziej

ę

 macie!” (BG). Jest to 

zaproszenie  Mesjasza,  skierowane  najpierw  do 

ś

ydów.  Przewiduj

ą

c  jednak  odrzucenie  zaproszenia  przez  ten  naród  jako 

Page 3 of 4

Biblia a Izrael

2008-04-20

http://www.epifania.pl/biblia-izrael/biblia-izrael_001-03.php

background image

cało

ść

,  Pan  przez  proroka  dodaje:  „O

ś

wiadczam  ci  dzi

ś

Ŝ

e  oddam  ci  drug

ą

  cz

ęść

”,  albo  jak  czytamy  w  powszechnie 

stosowanej wersji Biblii: „Dzisiaj o

ś

wiadczam Ci, 

Ŝ

e oddam Ci w dwójnasób”.  

Zgodnie  z  tym  zasługuj

ą

cy  na  zaufanie 

Ŝ

ydowscy 

ś

wiadkowie  podaj

ą

  w  Nowym  Testamencie, 

Ŝ

e  Jezus  zaofiarował  si

ę

 

Izraelowi jako ich król i jednocze

ś

nie jako ich baranek na 

Ś

wi

ę

to Przej

ś

cia, dziewi

ą

tego dnia pierwszego miesi

ą

ca 33 roku 

n.e., pi

ęć

 dni przed swoim ukrzy

Ŝ

owaniem, dokładnie w tym samym dniu, kiedy baranek paschalny miał by

ć

 zabierany do 

domów  przez  wszystkich  tych,  którzy  pragn

ę

li  by

ć

  chronieni  poprzez  pokropienie  jego  krwi

ą

  i  chcieli  po

Ŝ

ywi

ć

  si

ę

  jego 

ciałem.  Nie  winimy  generalnie  Izraela  za  to, 

Ŝ

e  nie  posiadał  odpowiedniego  stopnia  ducha, 

Ŝ

eby  dostrzec  błogosławion

ą

 

sposobno

ść

, jaka została mu dana w tym czasie, poniewa

Ŝ

 stwierdzamy, 

Ŝ

e podobne warunki panowały i panuj

ą

 dzisiaj w 

całym  chrze

ś

cija

ń

stwie.  Tylko  niewielka  liczba 

ś

ydów  i  pogan  okazała  si

ę

  wystarczaj

ą

co 

ś

wi

ę

ta,  by  zosta

ć

  członkami 

wybieranego  nasienia  Abrahama  czy  nawet  zrozumie

ć

  t

ę

  tajemnic

ę

.  Niemniej  jednak  wkrótce,  jako  członkowie  Wielkiego 

Mesjasza, maj

ą

c za Głow

ę

 uwielbionego Jezusa, 

ś

wi

ę

ty, zrodzony z ducha Ko

ś

ciół zacznie spełnia

ć

 wzgl

ę

dem Izraela - a 

poprzez  Izraela  wzgl

ę

dem  wszystkich  narodów  -  chwalebn

ą

  obietnic

ę

  Abrahamow

ą

:  „W  twoim  nasieniu  b

ę

d

ą

 

błogosławione wszystkie narody ziemi”.  

Otrzymało w dwójnasób  

Zwró

ć

my  teraz  uwag

ę

  na  trzeci  z  kolei  tekst  Pisma 

Ś

wi

ę

tego  mówi

ą

cy  o  dwójnasobie  Izraela  -  Iz.  40:1-2.  Podczas  gdy 

Jeremiasz  patrzył  na  t

ę

  spraw

ę

  jak  na  odległ

ą

 przyszło

ść

,  a Zachariasz  stał  w punkcie  zwrotnym, pisz

ą

c dokładnie o tym 

dniu,  kiedy  druga  połowa  do

ś

wiadcze

ń

  Izraela  si

ę

  rozpocz

ę

ła,  to  Izajasz  przyj

ą

ł  jeszcze  inny  punkt  widzenia.  W  swym 

proroctwie  znalazł  si

ę

  na  ko

ń

cu  dwójnasobu  w  1878  r.,  i  z  tej  perspektywy  wołał:  „Pocieszcie,  pocieszcie  mój  lud!  mówi 

wasz  Bóg.  Przemawiajcie  do  serca  Jeruzalem  i  wołajcie  do  niego, 

Ŝ

e  czas  jego  słu

Ŝ

by  si

ę

  sko

ń

czył, 

Ŝ

e  nieprawo

ść

  jego 

odpokutowana, bo otrzymało z r

ę

ki Jahwe w dwójnasób (drug

ą

 cz

ęść

 swoich do

ś

wiadcze

ń

, okres odrzucenia) za wszystkie 

swe grzechy”.  

Umysł,  który  nie  widzi  nic  cudownego  w  tych  zbiegach  okoliczno

ś

ci,  b

ę

dzie  bardzo  wolno  pojmował  wszystkie  te  rzeczy, 

które  zostały  zapisane.  Byłoby  rzecz

ą

  bezu

Ŝ

yteczn

ą

  mno

Ŝ

enie  takiemu  komu

ś

  dowodów  i  nawoływanie  go  do  wiary. 

Umiej

ę

tno

ść

  doceniania  Boskiego  Słowa  wymaga  przede  wszystkim  wła

ś

ciwego  nastawienia  i  skłonnego  do  przyj

ę

cia 

poucze

ń

 umysłu. Ci, którzy nie osi

ą

gn

ę

li jeszcze takiego stanu ducha, musz

ą

 nadal czeka

ć

. Je

Ŝ

eli nie mog

ą

 przyj

ąć

 nauki 

okiem, uchem czy wiar

ą

, musz

ą

 czeka

ć

, a

Ŝ

 czas ucisku, po którym Izrael si

ę

 podniesie, zostanie - zgodnie z proroctwami - 

zademonstrowany w rzeczywisto

ś

ci. Musz

ą

 czeka

ć

, a

Ŝ

 to wszystko si

ę

 wypełni.  

Przedstawienie  dowodu,  Ŝe  okres  niełaski  Izraela  całkowicie  się  zakończy  i  Ŝe  od  tego  czasu  zacznie  być 
ustanawiana ich narodowa organizacja, pozostawiamy do przyszłego artykułu.

 

<< poprzednii

  —  

następny >>

       

 
 

 

 

Historia: 

Pastor C.T.Russell

Biblia a Izrael

, O nas: 

kontakt

wierzenia

zbory

aktualności

wydarzenia

, Literatura: 

Teraźniejsza Prawda

Sztandar Biblijny

Manna

ksiąŜki

Broszury-Ulotki

, Pytania: 

Często zadawane pytania

Ksiazka 

Pytan i Odpowiedzi

, Sklep: 

ksiąŜki

Czasopisma

Broszury-Ulotki

, Download: 

pieśni

programy

E-book

Prenumerata: 

zasady

, Zobacz: 

Towarzystwo Biblijne

Biblia Gdańska 

Biblia Internetowa

Biblia Gdańska - 

Starodruk

Multimedialny Swiat Biblii

Uaktualnienie 03-03-2008, 18:25:27 © 1998-2008 Swiecki Ruch Misyjny "EPIFANIA"

 

Page 4 of 4

Biblia a Izrael

2008-04-20

http://www.epifania.pl/biblia-izrael/biblia-izrael_001-03.php