PREDYSPOZYCJE RASOWE

łojotok suchy:

• owczarek niemiecki

• doberman

• seter irlandzki

• jamnik

• labrador

• chow-chow

• wyżeł niemiecki

łojotok oleisty:

• coker spaniel

• springer spaniel

• basset

• jamnik

• chow-chow

• zmiany typu III (keratołojotokowe zapalenie skóry) nie wykazują predyspozycji rasowych i napotykane są w zasadzie u wszystkich ras psów

• UMIEJSCOWIENIE ZMIAN CHOROBOWYCH „na twarzowej” części pyska (świerzb, demodekoza, niektóre grzybice, AZS, pęcherzyca liściasta i rumieniowa, dermatozy cynkozależne, trądzik, zespół skórno-wątrobowy)

• pod pachami (rogowacenie ciemne, AZS)

• brzusznej stronie ciała (AZS, dermatoza na tle wit. A)

• okolica krzyżowo-lędźwiowa (APZS, niekiedy AZS, zespół zaskórniaków u sznaucerów

• okolica łap (dermatozy cynkozależne, zespół skórno-wątrobowy, niektóre przypadki pęcherzycy liściastej, nadmierne rogowacenie nosowo-opuszkowe)

• okolica krocza, odbytu i zewnętrznych narządów płciowych (zespoły niezrównoważenia jajników lub jąder, APZS)

• ogon (całość) (dermatozy endokrynogenne, grzybica u kotów)

• uszy (przy stanach towarzyszącym dermatozom należących do grupy schorzeń części „twarzowej” pyska i dermatozom keratołojotokowym)

ŚWIĄD JAKO OBJAW TOWARZYSZĄCY…

• nasilenie bardzo zmienne

• najczęściej brak/słaby świąd

• przy łojotoku oleistym wyraźny (nasila się przy wtórnym powierzchniowym ropnym zapaleniu skóry), podobnie przy łojotokowym zapaleniu skóry

POWIKŁANIA

• wyłysienia

• ropne post-traumatyczne zapalenia skóry

• bakteryjne zapalenie mieszków włosowych

• strupy

• nadżerki

• otarcia (w przypadku świądu)

• przebarwienia

• zliszajowacenie

KLINICZNE ZMIANY ŁOJOTOKOWE

• Łojotok pierwotny/wtórny- polega na nadprodukcji łoju, połączonej lub nie z zaburzeniami rogowacenia prowadzącymi do powstawania łusek (ZKŁ); często wtórne zapalenie skóry

• Zespoły łojotokowe niewyjaśnionego podłoża u psów np. zaskórniaki łojotokowe sznaucerów – zmiany łojotokowe występują na grzbietowej części ciała w postaci zaskórników. W stanach zadawnionych stają się one ostrymi niebolesnymi grudkami

• Przerost „tarczki” gruczołowej ogona – objawia się zwiększonym wydzielaniem łoju i dużym plackowatym ubytkiem włosów na powierzchni grzbietowej ogona. Zmianom tym często towarzyszy silny obrzęk w/w okolicy ogona

• Dermatoza krawędzi małżowin usznych- liczne małe tłuste zaskórniki występujące na powierzchni przyśrodkowej i bocznej krawędzi małżowin usznych. Zmiany te występują głównie u ras psów ze zwisającymi małżowinami usznymi.

Łojotok brzegów małżowin usznych

• Patogeneza schorzenia nie jest wyjaśniona, jednak z dużą śmiałością można traktować w tym przypadku o predyspozycjach rasowych i uwarunkowaniach w budowie anatomicznej ucha u psów. Problem dotyczy w znacznej części zwierząt o obwisłej małżowinie usznej tj. basset hound, cocker spaniel, Springer spaniel, jamnik, posokowiec.(1 ) .

Zmiany chorobowe na początku obierają obraz wyłysień o charakterze miejscowym. W części brzeżnej małżowiny zaobserwować można tzw. czopy woskowe silnie zespolone z włosem i skórą. W poźniejszym etapie dochodzić może do zlewania się zmian, twardnienia oraz pogrubienia. Proces chorobowy może obejmować cały brzeg małżowiny usznej i w skrajnych przypadkach obserwujemy tendencję do pękania skóry objętej zmianami a nawet tworzenia się krwiaków

Postępowanie terapeutyczne dotyczy usuwania nagromadzonego łoju i powinno być ukierunkowane na zmniejszenie jego produkcji. Skutecznym elementem terapii objawowej jest stosowanie szamponów z ceruminolitykami, wspomagająco podawać można witaminę A lub retinoidy. Dobre efekty w usuwaniu zaschniętych czopów łojowych przynosi kilkuminutowe stosowanie przymoczek z ciepłej wody oraz przemywanie zmian kwasem salicylowym

Trądzik łojotokowy- schorzenie młodych psów związane z nadczynnością gruczołów łojowych cechujące się powstawaniem zaskórników, wykwitów grudkowo-krostowych i torbieli ropnych w okolicy brody i warg